Category Archives: Uncategorized

Το ΣτΕ, το αντισυνταγματικό άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και… η πραγματικότητα.

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της εργατικής μας συνάντησης με αφορμή την απόφαση του ΣτΕ που αφορά την ακύρωση του πιλοτικής εφαρμογής του μέτρου των 52 εργάσιμων Κυριακών. Η  εν λόγω ανακοίνωση εμπεριέχεται στο 2ο εργατικό δελτίο εμποροϋπαλλήλων που μοιράζουμε πλατιά σε χώρους δουλειάς του εμπορίου.

Το ΣτΕ, το αντισυνταγματικό άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και… η πραγματικότητα.

Στα μέσα Ιανουαρίου 2017, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ανακοινώνει ότι κρίνει αντισυνταγματική την απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης που επέτρεπε την πιλοτική λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων όλες τις Κυριακές του χρόνου σε 3 «τουριστικές» περιοχές και σε 8 υποπεριοχές της χώρας:

1) Αττικής: α) Ιστορικό κέντρο Αθηνών και β)Δήμος Ραφήνας- Πικερμίου,

2) Κεντρική Μακεδονία: α) Ιστορικό κέντρο Θεσσαλονίκης και β) Χαλκιδική

3) Νότιο Αιγαίο:Δήμοι: α) Ρόδου, β) Κω, γ) Σύρου Ερμούπολης, δ) Μυκόνου ε) Θήρας.

Αξίζει να αναφερθεί οτι εναντίον της εν λόγω υπουργικής απόφασης προσέφυγαν στο ΣτΕ η Ελληνική Συνομοσπονδία  Εμπορίουκαι Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ), η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών – Βιοτεχνών – Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ), η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΥΙΕ), ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης και 20 καταστηματάρχες και έμποροι, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη. Ο λόγος προφανής: τα συλλογικά όργανα των μικροεμπόρων και μικροεργοδοτών έκριναν «ασύμφορο» για τα κέρδη τους το άνοιγμα των επιχειρήσεών τους και τις 52 Κυριακές, εκτιμώντας ότι δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν στον ανταγωνισμό των μεγάλων πολεθνικών αλυσίδων. Έτσι μέχρι και τώρα, εμμένουν στην θέση τους να υπερασπίζονται το άνοιγμα των καταστημάτων για 7 Κυριακές τον χρόνο θέλοντας να υπερασπιστούν τις τσέπες τους και μόνο.

Στο σκεπτικό που συνοδεύει την απόφαση του ΣΤΕ αναφέρονται μερικά βασικά και χρήσιμα πράγματα που καλό είναι να αντιληφθούμε την πραγματική τους αξία και διάσταση και όχι να τα διαβάσουμε μυωπικά και κατά το δοκούν, όπως κάνει και η ίδια η απόφαση του ΣτΕ. Το σκεπτικό αναφέρει:

«Το Σύνταγμα κατοχυρώνει για τους πάσης φύσεως εργαζομένους και απασχολούμενους (ελεύθερους επαγγελματίες,κ.λπ.) το δικαίωμα ελεύθερου χρόνου και της απόλαυσης του ατομικού και τους από κοινού με την οικογένεια τους, ως τακτικό διάλειμμα της εβδομαδιαίας εργασίας. Το διάλειμμα αυτό υπηρετεί την υγεία και την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου με τη φυσική και ψυχική ανανέωση που προσφέρει η τακτική αργία στον εργαζόμενο άνθρωπο εντός της κάθε εβδομάδας (άρθρο 5 και 21 Συντάγματος). Συναφώς, προσφέρει και τη δυνατότητα οργάνωσης της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής του, θέματα για τα οποία μεριμνά επίσης το Σύνταγμα (άρθρο 21). Περαιτέρω το ως άνω δικαίωμα προσλαμβάνει πρακτική αξία για τους εργαζόμενους όταν αυτοί δύνανται μόνοι ή από κοινού με την οικογένεια τους να μετέχουν στη συλλογική ανάπαυλα μιας κοινής αργίας ανά εβδομάδα, ως τέτοια ημέρα έχει επιλεγεί κατά μακρά παράδοση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στα λοιπά κράτη της Ευρώπης, η σχετιζόμενη με την Χριστιανική θρησκεία».

Έτσι, αν αφαιρέσουμε τον ανόητο λόγο «περί θρησκείας», η Κυριακή αντιμετωπίζεται ως μία ημέρα αναντικατάστατη για την ξεκούραση και τον ελεύθερο χρόνο των εργαζομένων και ως τέτοια δεν μπορεί να υποκατασταθεί από κανένα «ρεπό» οποιασδήποτε άλλης ημέρας. Παράλληλα, με το φτωχό μας μυαλουδάκι καταλαβαίνουμε ότι το ως άνω σκεπτικό ισχύει για όλες τις Κυριακές του χρόνου. Ούτε για «μερικές», ούτε για τις «μισές». Πανηγύρισαν, λοιπόν, τις επόμενες ημέρες, όλα τα γραφειοκρατικά συνδικαλιστικά όρ γανα (ΟΙΥΕ, ΓΣΕΕ κτλ) βγάζοντας κείμενα-διθυράμβους για «μεγάλη νίκη υπέρ των εργαζομένων» ενώ παράλληλα φρόντισαν να βγάλουν λάδι την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που παζαρεύει με το ΔΝΤ και τους δανειστές πόσες εργάσιμες Κυριακές θα «δεχτεί» να νομοθετήσει στο επόμενο μνημόνιο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τον Σεπτέμβριο του 2014, μετά από 3 μήνες μαχητικών και μαζικών απεργιακών κινητοποιήσεων, το ΣτΕ με απόφαση του Τμήματος Αναστολών είχε «παγώσει» προσωρινά την επίμαχη υπουργική απόφαση, μέχρι να εκδοθεί η οριστική απόφαση της Ολομέλειας, η οποία εκδόθηκε τώρα. Ουσιαστικά, η υπουργική απόφαση που θέσπιζε το «όλες τις Κυριακές τα μαγαζιά ανοιχτά» δεν εφαρμόστηκε ποτέ! Και ο λόγος που δεν εφαρμόστηκε δεν είναι ούτε η «πολιτική βούληση» του ΣτΕ ούτε τα δάκρυα του Κορκίδη, του Καββαθά και λοιπών μικροεπιχειρηματίσκων.

Το καλοκαίρι του 2014 το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα απελευθερωμένα ωράρια» (που είχε συγκροτηθεί από την αρχήτης εφαρμογής του νόμου για τις 7 κυριακές, 4177/2013), «προσέφυγε» σε ένα δύσκολο αλλά σημαντικό αγώνα. Την κατάργηση των «52 εργάσιμων κυριακών» στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές. Το καλοκαίρι του 2014 έδωσε την πιο σημαντική μάχη με αποτέλεσμα το Σεπτέμβρη του 2014 να ανασταλλεί η εφαρμογή του μέτρου. Κάθε Κυριακή της πιλοτικής εφαρμογής των «52 Κυριακών» στο εμπορικό κέντρο και κυρίως στην Ερμού, ήταν μέρα αγώνα. Μαζικά εργατικά μπλόκα με πανό και μικροφωνικές απέκλειαν τα καταστήματα το ένα μετά το άλλο από νωρίς το πρωί ως το μεσημέρι. Χιλιάδες κείμενα ενημέρωναν για τη σημασία του αγώνα και καλούσαν στις συγκεντρώσεις. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι κατέβαζαν ρολά και συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, ανεξάρτητα αν είχε προκηρυχθεί απεργία ή όχι. Εργαζόμενοι σε άλλους κλάδους, άνεργοι, αλληλέγγυα σωματεία, συνελεύσεις γειτονιών, συλλογικότητες δημιούργησαν ένα μέτωπο αγώνα, που αποφασισμένα και δυναμικά αντιμετώπισε την επίθεση των αφεντικών και των λακέδων τους, αλλά και τις προκλήσεις της αστυνομίας. Τα «άγρια» χαρακτηριστικά των κινητοποιήσεων έδωσαν ένα σαφές μήνυμα ότι το μέτρο αυτό, αλλά και κανένα αντίστοιχο δε θα περάσει έτσι.

Μέσα στο καλοκαίρι του 2014 έδωσε καρπούς ο συνεχής αγώνας του κομματιού αυτού της εργατικής τάξης που κινείται αυτόνομα, με οριζόντιες διαδικασίες και χωρίς θεσμική κάλυψη μέσω του συντονιστικού. Η ΟΙΥΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος), σύμμαχος πλέον των εργοδοτών, πέρα από τις 13 και 20 Ιούλη, είχε αρνηθεί να ξαναπροκηρύξει απεργία, αφήνοντας έτσι εκατοντάδες εργαζόμενους στο συνδικαλιστικό της κενό. Και αυτός είναι ένας παραπάνω λόγος οι πρόσφατοι πανηγυρισμοί της ΟΙΥΕ για την απόφαση του ΣτΕ να μας φαίνονται πέρα από αισχροί και προκλητικοί..

Με άλλα λόγια (ν’αγαπιόμαστε…), η απόφαση που πάρθηκε από την ολομέλεια του ΣΤΕ ήταν για τα «μάτια του κόσμου», μιας και ακύρωσε μια υπουργική απόφαση η οποία δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Και αυτό χάρη στους αγώνες που δώσαμε και συνε χίζουμε να δίνουμε εμείς: οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου, τα μαχόμενα κομμάτια της εργατικής τάξης, τα ευρύτερα ζωντανά και αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που με τους αγώνες τους βάζουν φραγμό στην επίθεση κράτους και αφεντικών. Με απλά λόγια, μπορεί το ΣΤΕ να μην έκρινε νόμιμο το «όλες τις Κυριακές», αλλα υπήρχε πολύ κάλος λόγος γι’ αυτό. Τα αφεντικά, μικρά και μεγάλα, δεν προτιμούν πραγματικά το «Κάθε Κυριακή ανοιχτά». Το «όποιες Κυριακές επιλεκτικά χρειαζόμαστε τον χρόνο» τους κάθεται όμως λουκούμι. Οπότε η πραγματική μάχη τώρα ξεκινάει! Και αυτό διότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο όνομα της «αυτορρύθμισης της αγοράς», εδώ και μήνες έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να παραχωρήσει στις Περιφέρειες το δικαίωμα καθορισμού των «εργάσιμων Κυριακών». Η παραχώρηση ενός τέτοιου ρόλου στις Περιφέρειες τις μετατρέπει αυτόματα σε χαλιφάτα των εργοδοτών, έρμαια στις ορέξεις, τις πιέσεις και τους εκβιασμούς των κεφαλαιοκρατών. Παράλληλα, μια τέτοια πραγματικότητα όπου τη μια Κυριακή θα δουλεύουν οι εμποροϋπαλληλοι στη μια Περιφέρεια και μια άλλη Κυριακή οι συνάδελφοι στην διπλανή Περιφέρεια, δημιουργεί μια χαοτική συνθήκη που δυσχεραίνει την δυνατότητα οργάνωσης και συλλογικής εργατικής απάντησης ενώ το οποιοδήποτε συνδικαλιστικό όργανο χάνει την ισχύ του αφού για κάθε Περιφέρεια ή εργάσιμη Κυριακή, θα πρέπει να προκηρρύσονται ξεχωριστές απεργίες. Μελετημένες, λοιπόν, και με το νυστέρι του χειρούργου οι αντεργατικές πολιτικές της αριστεροδεξιάς κυβέρνησης. Και παραχωρούν την πλήρη ελευθερία στα χέρια των αφεντικών να αποφασίζουν με μόνο γνώμονα τα συμφέροντά τους και τσακίζουν όπου μπορούν την εργατική οργάνωση και ετοιμότητα.

Ας τελειώνουμε με τα καφριλίκια του κεφαλαίου, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των κυβερνήσεων, της Ε.Ε., της εργοδοσίας και της κάθε βολεμένης εξουσίας. Ότι αποφάσεις και να λαμβάνει το ΣΤΕ, όποια νομοθεσία και να θέλουν να περάσουν, με νόμιμους τρόπους και μη, θα μας βρίσκουν πάντα στους δρόμους μπροστά τους.

Κυριακές και νύχτες θα πάνε για δουλειά, περιφερειάρχες, δήμαρχοι και όλα τ’αφεντικά! Με τις κλωτσιές φυσικά._

22_10_14_diad_syntdrasis_w

 

Μια πρώτη ενημέρωση και φωτογραφίες από την απεργιακή κινητοποίηση της Κυριακής 9/4

Την Κυριακή 9 Απρίλη 2017, στο πλαίσιο της απεργίας στον κλάδο του εμπορίου, το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια προχώρησε σε μια σειρά απεργιακών περιφρουρήσεων σε καταστήματα στον πεζόδρομο της Ερμού. Οι απεργιακές περιφρουρήσεις ξεκίνησαν ήδη από τις 6.30πμ από τα δύο καταστήματα της αλυσίδας Η&Μ, στη συμβολή των οδών Ερμού & Βουλής και στην πλ. Καπνικαρέας. Στα δύο αυτά σημεία, στα οποία έλαβαν χώρα και οι δύο απεργιακές συγκεντρώσεις μας, πραγματοποιήθηκαν από πολύ νωρίς απεργιακές περιφρουρήσεις και στα καταστήματα ZARA, Stradivarius & Fiftysix. Οι απεργιακές περιφρουρήσεις κράτησαν για 10 ώρες και ολοκληρώθηκαν στις 4.30μμ, οπότε και διασφαλίστηκε ότι τουλάχιστο τα 2 καταστήματα των H&M δε θα άνοιγαν καθόλου για σήμερα.

Κατά τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης μοιράστηκαν σε εργαζόμενες κι εργαζόμενους στον κλάδο του εμπορίου και στον κόσμο που κινούνταν στην Ερμού εκατοντάδες κείμενα του Συντονιστικού δράσης για τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία καθώς και της συλλογικότητας των εργαζόμενων στο εμπόριο (Ορθοστασία), τα οποία αναφέρονταν στις εξελίξεις στα H&M και τη μαζική άρνηση των εργαζομένων τους να δεχτούν τις άθλιες ατομικές συμβάσεις που πλάσαρε η εργοδοσία. Παράλληλα, μοιραζόταν και το νέο εργατικό δελτίο της συλλογικότητας αυτής.

Στη συνέχεια θα υπάρξει ολοκληρωμένη ενημέρωση για την όλη απεργιακή κινητοποίηση.

Επίσης, μέσα στη βδομάδα που μας πέρασε, είχαν γίνει εξορμήσεις με μοίρασμα κειμένων και αφισοκόλληση σε χώρους δουλειάς της Ερμού και πέριξ και σε διάφορα άλλα σημεία του κέντρου και περιφερειακά. Ενώ, μια μέρα πριν, το Σάββατο 8/4, πραγματοποιήθηκε εργατική παρέμβαση στα εγκαίνια του Η&M στην Αγία Παρασκευή.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια | syntonistikokyriakes.espivblogs.net

Ακολουθούν ορισμένες εικόνες από την απεργιακή κινητοποίηση:

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_l.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_d.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_a.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_k.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_h.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_n.jpg

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_i.jpg

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_g.jpg

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_f.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/ermou1.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/ermou2.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/ermou4.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_e.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_b.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_c.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_m-570x1024.jpg

Εργατική παρέμβαση στα εγκαίνια του καταστήματος H&M στην Αγ. Παρασκευή

Το Σάββατο 8/4/2017 πραγματοποιήθηκε μαζική εργατική παρέμβαση από  τους «εργαζόμενους-ες στο εμπόριο», το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα απελευθερωμένα ωράρια» και τοπικές συλλογικότητες, μπροστά από το κατάστημα του ομίλου H&M στην  Αγία Παρασκευή, ημέρα που ο όμιλος είχε προγραμματίσει φιέστα για τα εγκαίνια του.
Τα εγκαίνια που είχαν διαφημιστεί αρκετές ημέρες πριν  περιλάμβαναν από δυνατή μουσική, ποτά, πασαρέλα με επαγγελματίες μοντέλα, κόκκινο χαλί, περιφρούρηση από σεκιούριτι μέχρι και ειδικό διάδρομο αναμονής για τους ανυπόμονους καταναλωτές. Οι ειδικοί των PR και το διοικητικό προσωπικό του ομίλου είχαν βάλει τα δυνατά τους για να πραγματοποιήσουν μια γκλαμουράτη ημέρα στην Αγία Παρασκευή. Μ’αυτήν την εκδήλωση, ο όμιλος H&M θέλησε να δείξει στους καταναλωτές το λαμπερό και  μοντέρνο προφίλ του. Θέλησε να επαναφέρει την ατσαλάκωτη εικόνα που τόσα χρόνια μέσω δημοσίων σχέσεων είχε χτίσει.
Όμως, πίσω από αυτήν την χαρούμενη και μοντέρνα εικόνα κρύβεται το άλλο (το πραγματικό) πρόσωπο του ομίλου, αυτό του σκληρού εργοδότη. Μόλις λίγες μέρες πριν, η εργοδοσία προσπάθησε να επιβάλλει απαράδεκτες ατομικές συμβάσεις σε όλους τους εργαζόμενους δίνοντας τελεσίγραφα και εκτοξεύοντας απειλές. Η μαζική άρνηση των εργαζομένων να υπογράψουν ανάγκασε την εργοδοσία να ανακαλέσει. Αυτό το πρόσωπο του ομίλου δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί, ούτε να ξεχαστεί, όσες λαμπερές φιέστες και να κάνει.
Αυτός ήταν και ο σκοπός της παρέμβασή μας στον χώρο των εγκαινίων. Να δείξουμε ότι πίσω από τις λαμπερές βιτρίνες του H&M κρύβονται εξοντωμένοι εργαζόμενοι με ωράρια λάστιχο, κακοπληρωμένη και εντατικοποιημένη εργασία. Και τώρα που οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες κατάφεραν να «ραγίσουν» αυτή τη βιτρίνα με την αποφασιστικότητά τους, μπορούμε να δούμε καλύτερα την σκληρή πραγματικότητα.
Απέναντι στα διοικητικά στελέχη της εταιρείας και τους managers που λικνίζονταν στους ήχους της μουσικής και ματαίως προσπαθούσαν να περισώσουν το γκλάμουρ της εκδήλωσης, σταθήκαμε με πανό και συνθήματα μοιράζοντας τις ανακοινώσεις μας στους διερχόμενους καταναλωτές της περιοχής και εξηγώντας τους λόγους της παρουσίας μας. Πολλοί και πολλές ήταν αυτοί-ες που επέλεξαν να σταθούν στο πλάι μας, να στηρίξουν την κινητοποίηση αλλά και τον αγώνα των εργαζομένων στα H&M.
Η κινητοποίησή μας αυτή αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα των εργατικών παρεμβάσεων στα καταστήματα του ομίλου H&M με στόχο να συνομιλήσουμε με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, να στηρίξουμε έμπρακτα τις αντιστάσεις τους, να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα προς την εργοδοσία αλλά και να οργανώσουμε από κοινού την περαιτέρω ετοιμότητα της εργατικής πλευράς.
Η παρέμβασή μας έκλεισε με μαζική ενημερωτική εξόρμηση στα εμπορικά καταστήματα του κέντρου της Αγίας Παρασκευής για την απεργία της Κυριακής 9 Απρίλη ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.
ag.paraskevi_h&m_8_4_17_c
ag.paraskevi_h&m_8_4_17_b
ag.paraskevi_h&m_8_4_17_d
ag.paraskevi_h&m_8_4_17_e
IMG_20170408_120052IMG_20170408_114206
ag.paraskevi_h&m_8_4_17_a

Κάθε εργάσιμη Κυριακή και μια απεργιακή μάχη! Κυριακή 9/4, 10 π.μ, ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ (Ερμού&Βουλής)

syntonistiko_drasis_04_2017_afisa

Ο ταξικός αγώνας μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια συνεχίζεται…

Ο αγώνας μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας παραμένει επίκαιρος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει να εφαρμόζει το νόμο για τις «8 εργάσιμες Κυριακές» (ενώ προεκλογικά διατεινόταν το αντίθετο) και νομοθετεί δύο επιπλέον στο πλαίσιο των «ενδιάμεσων εκπτώσεων». Η υπογραφή του 3ου Μνημονίου όχι μόνο αφήνει ανοιχτό το περιθώριο θεσμοθέτησης περισσότερων αλλά βάζει την πλήρη κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στο τραπέζι των δήθεν διαπραγματεύσεων – αξιολογήσεων. Η κυβέρνηση ευθυγραμμίζεται στην απαίτηση του ΔΝΤ για «52 εργάσιμες Κυριακές» αναπαράγοντας τη νεοφιλελεύ-θερη καραμέλα «αυτορρύθμισης της αγοράς» και παρα-χωρώντας εξουσίες στις επιμέρους Περιφέρειες για τον καθορισμό του αριθμού των εργάσιμων Κυριακών.

Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας είναι κομμάτι της επίθεσης των αφεντικών ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων. Ο αγώνας για την προάσπισή της είναι μια από τις μάχες της τάξης μας. Ο κλάδος του εμπορίου συνεχίζει να αποτελεί δοκιμαστικό σωλήνα για μια σειρά αντεργατικών μέτρων που θεσμοθετεί το κράτος και προωθεί η εργοδοσία συνολικότερα στον κόσμο της εργασίας.Εδώ και δεκαετίες, από το εμπόριο ξεκίνησε το ωρομίσθιο, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τα σπαστά ωράρια και τόσα άλλα που απλώθηκαν σαν γάγγραινα σε άλλους κλάδους. Σήμερα, η ανηλεής επίθεση στο ωράριο (με «λευκές νύχτες» και «Black Friday») και το τσάκισμα των αργιών της 2/1 και της Καθαρής Δευτέρας συνεχίζουν να αποτελούν διακαή πόθο των εργοδοτών στο εμπόριο παρά την πρόσκαιρη υποχώρησή τους μπροστά στις αντιδράσεις των εργαζόμενων. Ταυτόχρονα, η επιβολή νέων ατομικών συμβάσεων (όπως πρόσφατα προσπάθησε να επιβάλει η πολυεθνική «H&M»), η οριζόντια μείωση μισθών πλάι σε μαζικές απολύσεις-«παραιτήσεις» (όπως συμβαίνει σε σειρά «πτωχευμένων» αλυσίδων S/M, π.χ. Βερόπουλος, Carrefour-Μαρινόπουλος), οι απλήρωτες υπερωρίες και η σφοδρή εντατικοποίηση της δουλειάς αποτελούν καθημερινό βίωμα για τους/τις συναδέλφους/ισσες στον κλάδο του εμπορίου. Τις ίδιες συνθήκες βιώνει και το σύνολο των εργαζόμενων σε κάθε χώρο δουλειάς. Τσάκισμα ασφαλιστικών δικαιωμάτων και μισθού (π.χ. υποκατώτατος μισθός για τους «νεοεισερχόμενους» στην εργασία), πληρωμή με κουπόνια, ανακύκλωση ανεργίας μέσα από προγράμματα «κοινωφελούς» εργασίας, με αποκορύφωμα αλλεπάλληλες δολοφονίες εργατών σε εργασιακά κάτεργα. Πραγματικός στόχος της επίθεσης κράτους και κεφαλαίου εναντίον μας είναι η όξυνση της υποτίμησης και η ένταση του φόβου μας, το πως θα γίνουμε ακόμα πιο φτηνοί και ευάλωτοι, και οι εργοδότες θα διασφαλίσουν την κερδοφορία και την εξουσία τους στις πλάτες και τον ιδρώτα μας.

Οι αγώνες μας, οι αγώνες από τα κάτω των εργαζόμενων έχουν ιστορία, έχουν αποτελέσματα, έχουν προοπτική. Εδώ και 4 χρόνια, το «Συντονιστικό Δράσης» δίνει μια σειρά από μάχες για την ανάδειξη και την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων. Οι παρεμβάσεις μας σε χώρους δουλειάς, οι εργατικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, οι απεργιακές περιφρουρήσεις και μπλοκαρίσματα στο κέντρο και γειτονιές της Αθήνας ενάντια στην Κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων, η μαχητική μας στάση απέναντι στην καταστολή των αγώνων μας και στη δίωξη συναδέλφων (όπως στην απεργιακή περιφρούρηση στο βιβλιοπωλείο «Ιανός») αποτελούν τα ζωντανά στιγμιότυπα της καθημερινής μας πάλης. Μέσα από τον διαρκή και οριζόντιο συντονισμό εργατικών σωματείων από το εμπόριο κι άλλους κλάδους, συλλογικοτήτων εργαζόμενων και ανέργων, συνελεύσεων γειτονιάς, συλλογικοτήτων του ταξικού – κοινωνικού κινήματος, το «Συντονιστικό Δράσης» κρατά το δρόμο του αγώνα ανοιχτό, αφουγκραζόμενο τις πραγματικές ανάγκες κι ανησυχίες των συναδέλφων/ισσών στο εμπόριο αλλά και των εργαζόμενων ευρύτερα. Γέννημα της πάλης αυτής είναι και η εργατική συνάντηση των «εργαζόμενων στον κλάδο του εμπορίου», μια συλλογικότητα εμποροϋπαλλήλων που δίνει τη μάχη μέσα στους χώρους δουλειάς. Απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε, η οργάνωση και η συλλογικοποίηση είναι αναγκαία στάση, είναι η μόνη εγγύηση των εργατικών μας συμφερόντων.

Όλα αυτά τα χρόνια, ο αγώνας μας έχει κάνει βήματα προς τα εμπρός. Τα εργατικά μπλοκαρίσματα ενάντια στις εμπορικές φιέστες εργοδοτών-δημάρχων σε γειτονιές της Αθήνας (Μαρούσι, Ίλιον, Περιστέρι, Γλυφάδα) ή ακόμα και η ακύρωσή τους (Νέα Σμύρνη) συνέβαλαν καθοριστικά στην ανάδειξη της πραγματικής φωνής των εμποροϋπαλλήλων και στη σταδιακή αποδυνάμωση παρόμοιων πρωτοβουλιών ανά την Αττική. Η φετινή αναδίπλωση των πολυεθνικών εταιρειών «INDITEX» και «H&M» σχετικά με το άνοιγμα των καταστημάτων τους στην αργία της 2 Γενάρη, μετά από κινητοποίηση συναδέλφων/ισσών από τον κλάδο του εμπορίου, αποτελεί εργατική παρακαταθήκη που μένει να περιφρουρηθεί οργανωμένα και ανυποχώρητα μέσα στους χώρους δουλειάς.

Δεν χωρά κανέναν εφησυχασμό ο αγώνας μας μετά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ που αφορούσε το πιλοτικό μέτρο των «52 εργάσιμων Κυριακών», ενάντια στο οποίο προσέφυγαν ενώσεις εργοδοτών (ΕΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ), εμπορικοί σύλλογοι και η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΙΥΕ). Οι πραγματικές μάχες ενάντια στις «52 εργάσιμες Κυριακές» δόθηκαν το καλοκαίρι του 2014, όταν τα μαζικά εργατικά μπλοκαρίσματα σε όλο το εμπορικό κέντρο της Αθήνας δεν άφησαν κανένα περιθώριο στις μεθοδεύσεις κράτους-εργοδοτών. Μάχες που δόθηκαν νικηφόρα ακόμα και χωρίς την κήρυξη απεργιών από την ΟΙΥΕ, αλλά με την πλήρη στήριξη των συναδέλφων/ισσών της Ερμού, όταν βρεθήκαμε όλοι/ες μαζί μπροστά στα κατεβασμένα ρολά των καταστημάτων. Αυτές οι μάχες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προσωρινή αναστολή του μέτρου από το ΣτΕ τον Σεπτέμβρη του 2014, αυτές οι μάχες έδωσαν πραγματική ανάσα σε χιλιάδες εργαζόμενους στο εμπόριο σε όλη τη χώρα. Για εμάς βαραίνει η αναβάθμιση της οργάνωσης και της ετοιμότητάς μας απέναντι στην εργοδοτική επίθεση και όχι ο διαγκωνισμός μικρών ή μεγάλων εργοδοτών για το πόσες Κυριακές (7, 8, 10, 52…) συμφέρει τον καθένα να μας κλέψει. Τα ταξικά μας συμφέροντα δεν διασφαλίζονται με την απόφαση του ΣτΕ, αλλά με τους δικούς μας αγώνες. Ιδιαίτερα τώρα που η κυβέρνηση σχεδιάζει νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε οι κατά τόπους Περιφερειάρχες, στο όνομα της πολυπόθητης ανάπτυξής τους, να βαφτίζουν τις περιοχές τους μονομιάς «τουριστικές» και να αυξάνουν κατά το δοκούν τον αριθμό των εργάσιμων Κυριακών.

Ήταν και παραμένει δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Είναι ξεκάθαρο πως ρόλος της κυβέρνησης ως διαχειριστή του εκμεταλλευτικού συστήματος είναι η προάσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Για αυτό και δεν υποστείλαμε ποτέ τον αγώνα μας – ιδίως τον καιρό των αυταπατών και της «ελπίδας» -. Για αυτό και στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας δυνάμεις και προσπαθούμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Αν ψωνίζεις Κυριακή, ετοιμάσου να εργαστείς Κυριακή. Ένα από τα μεγάλα όπλα του κράτους και των εργοδοτών για την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και την «απελευθέρωση» των ωραρίων αποτελεί το άλλοθι της κατανάλωσης. Δυστυχώς, μια μερίδα της κοινωνίας συνεχίζει συνειδητά να σκέφτεται ως καταναλωτικό κοινό υπερασπιζόμενη τη μόνη «ελευθερία» που προσφέρουν απλόχερα τα αφεντικά: τη βιτρινοθεραπεία. Δεν σταματάμε να καταδεικνύουμε την ευθύνη αυτή με κάθε τρόπο. Σε μια κομβική διαμάχη ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και στον κόσμο των οικονομικών – πολιτικών αφεντικών, παίρνουμε τη θέση που μας αναλογεί βάσει των ταξικών μας συμφερόντων. Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους, στους άνεργους, στους νεολαίους, στους συνταξιούχους και τους καλούμε να μην υποκύψουν στην προσπάθεια επιβολής ενός κλίματος ατομικισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού. Όλοι και όλες πλέον γνωρίζουν τι σημαίνει να ψωνίζεις την Κυριακή, ποια είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες των καταστημάτων. Κάθε χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζόμενων ενός κλάδου, αποτελεί χτύπημα συνολικά τον κόσμο της εργασίας.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία, για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, ως κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Καλούμε τις συναδελφισσες και τους συναδέλφους μας στο εμπόριο και κάθε εργασιακό κλάδο, τα εργατικά σωματεία και τις συλλογικότητές τους, όλο τον κόσμο του αγώνα, όσες κι όσους βιώνουν τη σύγχρονη καταπίεση και εκμετάλλευση, να δώσουμε από κοινού και να δυναμώσουμε τη μάχη αυτή. Με όπλα μας την από τα κάτω οργάνωση μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς, τη συλλογική αντίσταση και την ταξική αλληλεγγύη. Έχοντας συνείδηση της δύναμης που έχουμε στα χέρια μας ως οι μόνοι παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και τον οποίο μας υφαρπάζουν τα αφεντικά.

Είναι αναγκαίο να συμβάλουμε στο συντονισμό των μαχών που δίνουμε μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς σε κάθε γωνιά της χώρας. Να δυναμώσουμε κι άλλο τις ταξικές μας αντιστάσεις, να οργανωθούμε σε εργατικές συλλογικότητες και σωματεία, να οργανώσουμε τον αγώνα σε κάθε γειτονιά, να δημιουργήσουμε συντονιστικά δράσης σε κάθε πόλη.

Μπροστά μας έχουμε δύο κομβικές ημερομηνίες, την Κυριακή 9 Απρίλη και την Κυριακή 7 Μάη (οπότε, βάσει του νόμου για τις «8 Κυριακές», τα μαγαζιά θα είναι και πάλι ανοιχτά). Μέσα από μια σειρά μαζικών και δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων, συζητήσεων και παρεμβάσεων στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, είναι στο χέρι μας να συμβάλουμε στην ενίσχυση του αγώνα για την Κυριακάτικη αργία και συνολικά της θέσης μας ως εργαζόμενων στο πεδίο της ταξικής πάλης.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ!

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ – ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια

Η λαμπερή βιτρίνα των H&M ράγισε…

Δημοσιεύουμε ανακοίνωση της εργατικής μας συνάντησης για τις εξελίξεις στον όμιλο «Η&Μ» και την μαζική άρνηση των συναδέλφων και των συναδελφισσών μας να δεχτούν τις άθλιες ατομικές συμβάσεις που πλάσαρε η εργοδοσία.

Η ανακοίνωση μοιράζεται στα καταστήματα του ομίλου επιχειρώντας να στηρίξει το πείσμα των εργαζομένων και να δείξει στην εργοδοσία ότι κανείς και καμία δεν είναι μόνος-η. Οποιαδήποτε εργοδοτική απόπειρα ενάντια στα εργατικά συμφέροντα, θα απαντιέται οργανωμένα, μαζικά, ανυποχώρητα .

Layout 1

Layout 1

Η λαμπερή βιτρίνα των «Η&Μ» ράγισε…

Το προηγούμενο διάστημα, η εργοδοσία του πολυεθνικού ομίλου «Η&Μ» (Hennes & Mauritz AB) επιχείρησε να εκβιάσει τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που εργάζονται στα καταστήματα του ομίλου ώστε να υπογράψουν με το έτσι-θέλω νέες ατομικές συμβάσεις. Οι νέες ατομικές συμβάσεις που πλάσαρε η εργοδοσία του ομίλου «H&M» αξιοποιούν κατά γράμμα τους ισχύοντες αντεργατικούς νόμους, και μετατρέπουν μέρος του μισθού σε επίδομα «εξ ελευθεριότητας του εργοδότη» δίνοντας το τυπικό δικαίωμα στον εργοδότη να το κόψει ανά πάσα στιγμή και χωρίς κανένα πρόσχημα. Ουσιαστικά, η εργοδοσία του «H&M» επιχείρησε να προβεί σε οριζόντια μείωση μισθών εκατοντάδων συναδέλφων και συναδελφισσών μας. Παράλληλα, στη νέα ατομική σύμβαση, η εργοδοσία επιβάλλει την…«ελευθερία» της να μετακινεί τους εργαζόμενους από κατάστημα σε κατάστημα σε…πανελλαδικό επίπεδο και μάλιστα «χωρίς πρόσθετη αποζημίωση» για τον εργαζόμενο. Η άρνηση αποδοχής της «δυσμενής» μετάθεσης από την μεριά του εργαζόμενου θα σήμαινε και παραίτηση χωρίς αποζημίωση απόλυσης(!!!) Επιπλέον, στα αιτήματα των εργαζομένων να τους δοθούν οι παλιές συμβάσεις που είχαν υπογράψει (αλλά ποτέ δεν είχαν πάρει…), οι συνάδελφοι-ισσες εισέπραξαν την πεισματική άρνηση των ιθυνόντων.

Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια…

Καταγγελίες που εμφανίστηκαν με αφορμή την νέα αντεργατική σύμβαση μας έδωσαν μια γεύση  της γαλέρας των Η&Μ. Συμβάσεις έχουν χαθεί από τα αρχεία του ομίλου λόγω «κεντρικοποίησης των εγγράφων» (!!!), στοχευμένες αρνητικές αξιολογήσεις, κάμερες που ελέγχουν το προσωπικό (ακόμα και τις εκφράσεις του προσώπου), καταστήματα με οριακό προσωπικό (στην πλειοψηφία 4ωροι),  εξαντλητικά ωράρια χωρίς το δικαίωμα πρόσβασης σε καρέκλα και νερό.

μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι αφεντικό και μ’ αφήναν νηστικό…

Και από την άλλη –σύμφωνα με δημοσιεύματα- ο όμιλος «Η&Μ», το πρώτο 9μηνο του 2016 παρουσίασε αύξηση πωλήσεων 14% ενώ και κατά το 2015 παρουσίασε αύξηση στον κύκλο εργασιών (εν μέσω capital control) με κέρδη 5,5εκ.€. Στο μοίρασμα της εμπορικής πίτας, βρίσκεται στην 2η θέση της ελληνικής αγοράς στον κλάδο της ένδυσης πίσω από την ισπανική αλυσίδα INDITEX  (ZARA, PULL&BEAR,MASSIMO DUTII, STRADIVARIUS, OYSHO κ.α). Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι ο όμιλος Η&Μ πρωταγωνιστεί μαζί με την INDITEX στο κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων ενώ, πρόσφατα, επιχείρησαν χέρι-χέρι να λειτουργήσουν τα καταστήματά τους και στις 2/1, ημέρα κατοχυρωμένης κατ’ έθιμον αργίας για τους εμποροϋπάλληλους πανελλαδικά. Κάτι που δεν κατάφεραν μετά τη συντονισμένη αντίδραση των εργαζομένων στον κλάδο του εμπορίου και την έγκαιρη κινητοποίησή τους ενάντια στα σχέδια των πολυεθνικών αλυσίδων. Αυτός είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ των αφεντικών. Από τη μία, η συνεχής προσπάθειά τους για αύξηση τζίρου, κερδών και μεριδίου αγοράς και από την άλλη το ισοπέδωμα των μισθών και των δικαιωμάτων, η περαιτέρω απαξίωση του εργατικού δυναμικού.

αν ξυπνήσεις μονομιάς θα `ρθει ανάποδα ο ντουνιάς…

Η εργοδοτική προσπάθεια πάγωσε μετά την μαζική άρνηση των εργαζόμενων να υπογράψουν την αισχρή σύμβαση. Ακολούθησαν μια σειρά κινητοποιήσεων και ανακοινώσεων από σωματεία και συλλογικότητες στον κλάδο του εμπορίου που συνέβαλλαν και αυτά στην στήριξη των συναδέλφων αλλά και στην αύξηση της πίεσης προς την εργοδοσία. Η οργανωμένη και μαζική άρνηση των συνάδελφων-ισσων να υποκύψουν αδιαμαρτύρητα στον εκβιασμό μαζί με την «αρνητική διαφήμιση» προς τον όμιλο, ανάγκασε την εργοδοσία σε υποχώρηση. Η άμεση αντίδραση των εργαζόμενων τρόμαξε την διοίκηση σε σημείο τέτοιο που άρχισε να στέλνει τα στελέχη του τμήματος HR στα καταστήματα για να διαχειριστεί την κρίση. Η στάση τους μας δίνει ένα μάθημα για το τι μπορούμε να καταφέρουμε όλοι εμείς οι εμποροϋπάλληλοι απέναντι στις αντεργατικές ορέξεις των αφεντικών. Γιατί κάθε μέρα, μέσα στους χώρους δουλειάς, πρέπει να δίνουμε μικρές ή μεγάλες μάχες για να καταφέρουμε τα αυτονόητα: για τα δικαιώματα μας, για την συλλογική μας αξιοπρέπεια, για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων.

Μετά την έκταση που πήρε το ζήτημα, υπήρξε παρέμβαση του ΣΕΠΕ σε κατάστημα του ομίλου στην Θεσσαλονίκη. Το ΣΕΠΕ, υπηρετώντας το γράμμα των ασφυκτικών αντεργατικών νόμων που «ερμηνεύει και περιφρουρεί», ζήτησε από την εταιρεία να φέρει νέες ατομικές συμβάσεις…διορθωμένες (!!!). Ξέρουμε πολύ καλά ότι το ΣΕΠΕ δεν μπορεί να διασφαλίσει τα πραγματικά μας συμφέροντα αφού η δήθεν νομιμότητα αυτών ή άλλων παρόμοιων συμβάσεων που θα φέρει η εργοδοσία σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες μας. Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου, απαιτούμε το πάγωμα των ατομικών συμβάσεων γιατί ποτέ δεν υπήρξε το περίφημο ανέκδοτο της «ατομικής διαπραγμάτευσης» εργοδότη-εργαζόμενου. Μόνη εγγύηση των συμφερόντων και των δικαιωμάτων μας είναι η συλλογική μας οργάνωση και ετοιμότητα μέσα στους χώρους δουλειάς, είναι η μαζική και οργανωμένη διεκδίκηση συλλογικών συμβάσεων με βάση τις πραγματικές μας ανάγκες και όχι τα ψίχουλα των αφεντικών.

κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει…

Παρόμοιες συμβάσεις έχουν περάσει σε άλλες εταιρείες και σίγουρα θα επιχειρηθούν να περάσουν στο μέλλον σε πολλές ακόμα. Αυτό που συνέβη στα Η&Μ είναι η επιβεβαίωση ότι χωρίς εμάς όλοι αυτοί οι γίγαντες είναι ένα τίποτα. Ότι μας φοβούνται και μας υπολογίζουν περισσότερο από ότι δείχνουν. Αυτό που τρέμουν και πολεμούν με κάθε τρόπο είναι η συσπείρωση και αντίδραση των εργαζόμενων. Μας θέλουν μονάδες και όχι ομάδες. Κόντρα σ’ αυτό τους απαντάμε με συσπείρωση, οργάνωση, συλλογικοποίηση. Ας μιλήσουμε ανοιχτά, λοιπόν, με τον συνάδελφo και την συναδέλφισσά μας, ας μοιραστούμε τα προβλήματα μας, ας οργανώσουμε την δράση μας. Μέσα από ορατές και αόρατες επιτροπές, μέσα από εργατικές συλλογικότητες και σωματεία, οργανώνουμε τις απαντήσεις μας, στηρίζουμε τους συναδέλφους μας, διεκδικούμε την αξιοπρέπεια μας.

Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στον κλάδο του εμπορίου, τους εργαζόμενους και τους ανέργους, να στηρίξουν έμπρακτα τον αγώνα των εργαζομένων στον όμιλο Η&Μ, έναν αγώνα που μας εμπνέει και μας αφορά όλους μας. Γιατί είναι αγώνας όλων μας.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ- ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

e-mail: orthostasia@yahoo.gr/ blog: orthostasia.wordpress.com

τηλέφωνο επικοινωνίας: 6989788562

fb: Ορθοστασία Συλλογικότητα Εμποροϋπαλλήλων

Κανένας συνάδελφος μόνος απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία!

Συνεχίζουμε να στηρίζουμε τον συνάδελφό μας Π.Φ, απολυμένο από την επιχείρηση «Nail Station» στη Νέα Ιωνία, που διεκδικεί τα αυτονόητα δικαιώματά του.

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση στήριξης που υπογράφεται από σωματεία, συνελεύσεις και συλλογικότητες καθώς και την αφίσα που καλεί στη κινητοποίηση του Σαββάτου 1 Απρίλη στις 12.00 στον ΗΣΑΠ Νέας Ιωνίας καθώς και σε συγκέντρωση στο Ειρηνοδικείο Νέας Ιωνίας την Τετάρτη 5/4 στις 9πμ.

afisa

Ο συλλογικός αγώνας και η αλληλεγγύη είναι τα όπλα μας

 Στην καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων και τις επιθέσεις της εργοδοσίας, απαντάμε με συλλογικό αγώνα και αλληλεγγύη.

Αγωνιστικές συλλογικότητες και εργατικά σωματεία συνεχίζουν να στηρίζουν τον αγώνα του εργαζομένου ΠΦ απέναντι στην εργοδοσία της εμπορικής επιχείρησης NAIL STATION στη Νέα Ιωνία για την διεκδίκηση των εργασιακών του δικαιωμάτων.

Ο Π.Φ. εργαζόταν αρχικά για ένα διάστημα περίπου 7 μηνών “μαύρα”, χωρίς ασφάλιση, χωρίς αναγγελία πρόσληψης, χωρίς να του καταβάλλονται δώρα και επιδόματα. Στη συνέχεια του δόθηκε να υπογράψει μια σύμβαση που απείχε από τις πραγματικές συνθήκες εργασίας του, αφού ενώ εργαζόταν τουλάχιστον 8ωρο σε εξαήμερη βάση, ήταν δηλωμένος για 4ωρη εργασία, τα δε, δώρα και  επιδόματα αδείας του καταβάλλονταν σύμφωνα με τον μισθό της μερικής τάχα απασχόλησης και όχι με τις πραγματικές ώρες εργασίας του. Όταν ο Π.Φ. άρχισε να διεκδικεί τα αυτονόητα και νόμιμα δικαιώματά του, οι εργοδότες του τον απέλυσαν, χωρίς να του καταβάλουν αποζημίωση ούτε τα οφειλόμενα δεδουλευμένα, δώρα και επιδόματα.

Ο εργαζόμενος δεν διάλεξε το δρόμο της σιωπής και της υποταγής. Ο Π.Φ. έκανε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας και στο ΙΚΑ και αμέσως το ταξικό κίνημα και οι αλληλέγγυοι βρέθηκαν με όλους τους τρόπους δίπλα του. Η εργοδοσία όμως αποπειράθηκε να τον τρομοκρατήσει με την άσκηση αγωγής εναντίον του, ζητώντας συνολικά 210.000 ευρώ για δήθεν προσβολή της προσωπικότητας των ιδιοκτητών της επιχείρησης επειδή ο εργαζόμενος σήκωσε το ανάστημά του και αποφάσισε να διεκδικήσει το αυτονόητο: τα εργατικά του δικαιώματα και τα ένσημά του. Όμως, στην επίθεση της εργοδοσίας, οργανωθήκαμε και απαντήσαμε συλλογικά.

Ήδη κατά τη συζήτηση της εργατικής διαφοράς στην Επιθεώρηση Εργασίας, η εργοδοσία  βρήκε απέναντί της το εργατικό κίνημα, με παρεμβάσεις και ψηφίσματα αλληλεγγύης υπέρ του εργαζομένου. Τρεις μήνες μετά την Επιθεώρηση Εργασίας, η εργοδοσία, παρά τις πιέσεις σωματείων και συλλογικοτήτων, παρά τις συστάσεις της επιθεώρησης εργασίας, αλλά και τη διάθεση να της δοθεί χρόνος από την πλευρά εργαζομένου, δεν υποχώρησε και η μάχη για τη δικαίωση του Π.Φ. συνεχίζει με κινηματική πίεση και δικαστική διεκδίκηση.

Τα αντεργατικά μέτρα, οι μισθοί πείνας, τα ωράρια «λάστιχο», η επιχειρούμενη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, οι εκβιασμοί, ο εκφοβισμός των εργαζόμενων στους χώρους δουλειάς και η ασυδοσία του κεφαλαίου δεν μπορεί να μένουν αναπάντητα! Η επίθεση σε έναν εργαζόμενο, απ’ όπου κι αν προέρχεται, από “μεγάλα” ή “μικρά” αφεντικά, είναι επίθεση σε όλους μας και τη μάχη τη δίνουμε όλοι μαζί! Η νίκη ενός διασφαλίζει κεκτημένα για όλους μας!

Η αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Κανένας εργαζόμενος μόνος του. Η δύναμη στους εργαζομένους που παράγουν τον πλούτο με τη δουλειά τους. Η ελπίδα στο συλλογικό αγώνα και την αλληλεγγύη.

Συνεχίζουμε τον αγώνα, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλευρό του εργαζόμενου Π.Φ. και απαιτούμε την τελική δικαίωσή του.

Καλούμε όλα τα σωματεία και τις αγωνιστικές συλλογικότητες να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους μέχρι τη νίκη.

Δεν σιωπούμε και δεν υποτασσόμαστε.

Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Η Οργάνωση, η Αντίσταση και η Αλληλεγγύη είναι τα πιο πολύτιμα όπλα μας.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ «Η&Μ»

Αναδημοσιεύουμε από τον ιστότοπο Athens.indymedia.org καταγγελία εργαζόμενης στα «H&M» με αφορμή τις νέες ατομικές συμβάσεις που η εργοδοσία πιέζει τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να υπογράψουν.

Η νέα τροποποιητική σύμβαση της πολυεθνικής <<H&M Hennes & Mauritz Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Ειδών Ένδυσης & Υπόδησης>> που μοιράστηκε στους εργαζομένους προς υπογραφή πριν λίγες μέρες προσβάλλει τα κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων της αλλά και την ίδια την αξιοπρέπειά τους. Προβλέπει ιδιαίτερα επαχθείς νέους όρους εργασίας που μόνο σε συνθήκες «γαλέρας» παραπέμπουν.

Συγκεκριμένα:

  1. Επιβάλλει στον εργαζόμενο να εκτελεί καθήκοντα που δεν περιορίζονται στη περιγραφή του ρόλου του (πωλητής-ταμίας) με τα ίδια ελάχιστα χρήματα (παράγραφος 2.04 της τροποποιητικής σύμβασης.) Η απαρίθμηση τον καθηκόντων που περιέχονται στη σύμβαση είναι ενδεικτική και όχι περιοριστική και ουσιαστικά αφήνει στη διακριτική ευχέρεια της εργοδότριας εταιρείας το εύρος τον καθηκόντων που μπορεί να αναθέσει στον εργαζόμενο, χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό!
  1. Δίνει δικαίωμα στην εργοδότρια εταιρεία να στείλει τον εργαζόμενο σε οποιοδήποτε κατάστημα στην Ελλάδα χωρίς τη συγκατάθεση του και χωρίς κάλυψη εξόδων! Είτε για περιστασιακή βοήθεια σε όποιο κατάστημα έχει ανάγκη τη συγκεκριμένη περίοδο, όσο μακριά και αν είναι από την έδρα του εργαζόμενου, είτε ως δυσμενή μετάθεση με σκοπό να αναγκάσει τον υπάλληλο να παραιτηθεί και άρα να μην πάρει τη δεδουλευμένη του αποζημίωση. (παράγραφοι 4.02 και 4.03)
  1. Μετονομάζει σε <<οικειοθελή παροχή>> ένα συμφωνημένο επίδομα που έδινε η εταιρεία σε όλους τους εργαζόμενους της ως τώρα, ξεκαθαρίζοντας ότι δίνεται<<εξ ελευθεριότητας>> της εταιρείας και στρώνοντας έτσι το έδαφος για την πλήρη περικοπή του (παρ. 6α).
  1. Ο εργαζόμενος υποχρεούται να συμμετέχει σε εκπαιδευτικά σεμινάρια οπουδήποτε και αν γίνονται, πάλι με δικά του έξοδα (παρ. 9.02).
  1. Ξεκαθαρίζει πως εάν ο υπάλληλος δεν τηρήσει τους όρους της τροποποιητικής σύμβασης θα απολυθεί χωρίς αποζημίωση. Επαφιεται έτσι στη διακριτική ευχέρεια του καθε διευθυντή το αν ο εργαζόμενος πληροί τις <<αξίες της εταιρείας>> (2.02, 2.04) ή φυσικά αν αρνηθεί να πάρει μετάθεση οπουδήποτε εκείνος θελήσει να τον στείλει (10.02).

Όταν πολύ εύλογα οι εργαζόμενοι δείξαμε ανησυχία για τις τροποποιήσεις της σύμβασης, οι διευθυντές των καταστημάτων μας κορόιδευαν εξόφθαλμα ισχυριζόμενοι πως δεν αλλάζει τίποτα, λέγοντας πως θέλουν να ανανεώσουν τις συμβάσεις «γιατί ο τρόπος γραφής τους ήταν παρωχημένος». Όταν την πήραμε στα χέρια μας και πριν καν συμβουλευτούμε δικηγόρους, καταλάβαμε και οι ίδιοι πως οι νέοι όροι είναι εξευτελιστικοί και αρχίσαμε να το συζητάμε μεταξύ μας. Πολλοί κλήθηκαν σε γραφεία διευθυντών και τους συμβούλευσαν να μη μιλάνε και να κρατήσουν τις απόψεις τους για τους εαυτούς τους. Υπεύθυνοι μοίραζαν τις συμβάσεις και λέγανε στους υπαλλήλους ψευδώς ότι<<δεν αλλάζει τίποτα, υπόγραψε το τώρα γιατί η διορία είναι μέχρι αύριο>> ενώ η αληθής προθεσμία είναι μέχρι την Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017.

Η συγκεκριμένη προσπάθεια της Η&Μ να εξευτελίσει τους εργαζόμενους της αποσκοπεί στην αύξηση των (ήδη πολύ μεγάλων) κερδών της στην περαιτέρω ελαστικοποίηση των όρων εργασίας. Γι’ αυτό κανένας από τους συνάδελφους δεν πρέπει να υπογράψει την τροποποιητική σύμβαση. Η υπογραφή της σημαίνει και την απόλυση μας.

Αύριο Τρίτη 14 Μαρτίου 2017, στις 12 μ.μ., έξω από το κατάστημα της Ερμού 11, συγκέντρωση διαμαρτυρίας για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα δικαιώματα μας.

Αθήνα, 13/03/2017

Εργαζόμενη της H&M, που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία της.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ “H&M”!

Εδώ και ένα μήνα, η εργοδοσία του ομίλου «Η&Μ» έχει προχωρήσει σε ένα μεθοδευμένο όργιο πιέσεων και εκβιασμών προς τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που εργάζονται στα καταστήματα του ομίλου ώστε να τους αναγκάσει να υπογράψουν με το έτσι-θέλω νέες ατομικές συμβάσεις. Οι νέες ατομικές συμβάσεις που πλασάρει η εργοδοσία του ομίλου «H&M» αξιοποιούν κατά γράμμα τους ισχύοντες αντεργατικούς νόμους, και μετατρέπουν μέρος του μισθού σε επίδομα «εξ ελευθεριότητας του εργοδότη» το οποίο δίνει το τυπικό δικαίωμα στον εργοδότη να το κόψει ανά πάσα στιγμή και χωρίς κανένα πρόσχημα. Ουσιαστικά, η εργοδοσία του «H&M» προβαίνει σε οριζόντια μείωση μισθών εκατοντάδων συναδέλφων και συναδελφισσών μας ενώ στα καταστήματά της βασιλεύουν η μερική απασχόληση και οι μισθοί-ψίχουλα των 4ωρων και 6ωρων δουλειάς. Παράλληλα, στη νέα ατομική σύμβαση, η εργοδοσία επιβάλλει την…«ελευθερία» της να μετακινεί τους εργαζόμενους από κατάστημα σε κατάστημα σε…πανελλαδικό επίπεδο! Την μια μέρα στην Ερμού, δηλαδή, και την άλλη στην Τσιμισκή, αρκεί να το επιβάλλουν οι «επιχειρησιακές ανάγκες της Εταιρείας» και μάλιστα «χωρίς πρόσθετη αποζημίωση» για τον εργαζόμενο. Επιπλέον, στα αιτήματα των εργαζομένων προς την εργοδοσία να τους δοθούν στο χέρι οι παλιές συμβάσεις που τους χρωστά, οι συνάδελφοι-ισσες εισπράττουν την πεισματική άρνηση των ιθυνόντων.

Δεν ξεχνάμε ότι ο πολυεθνικός όμιλος «Η&Μ» πρωταγωνιστεί με άλλους «κολοσσούς τους εμπορίου» στο κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων ενώ, πρόσφατα, επιχείρησε να λειτουργήσει τα καταστήματά του και στις 2 Γενάρη, ημέρα κατοχυρωμένης κατ’ έθιμον αργίας για τους χιλιάδες εμποροϋπάλληλους πανελλαδικά.

Καλούμε τους συνάδελφους και τις συναδέλφισσες από τα καταστήματα «H&M» να απαντήσουν συλλογικά στους εκβιασμούς και στα τελεσίγραφα της εργοδοσίας! Να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους και να υπερασπιστούν άμεσα τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους. Οι πλάτες των συναδέλφων και των συναδελφισσών στα «Η&Μ» είναι και δικές μας πλάτες, όλων των εμποροϋπαλλήλων, όλων των εργαζομένων. Μαζί θα μοιραστούμε τις νίκες μας, μαζί και τις ήττες μας.

Να σπάσουμε τον φόβο και την μοιρολατρεία. Να μιλήσουμε ανοιχτά στους χώρους δουλειάς και να οργανωθούμε σε ορατές και αόρατες επιτροπές αγώνα, σε εργατικές συλλογικότητες, στα σωματεία μας.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

orthostasia.wordpress.com  / orthostasia@yahoo.com

Ο Βακάκης (Mr. Jumbo) πενθεί απολύοντας

Αναδημοσιεύουμε καταγγελία εργαζομένων στα Jumbo όπως την «αλιεύσαμε» από τον ιστότοπο athens.indymedia.org

Ούτε 2 μέρες δεν έχουν περάσει από το τραγικό δυστύχημα στην εθνική οδό όπου με υπαιτιότητα του γιου του Βακάκη έχασαν τη ζωή τους τέσσερις άνθρωποι. Ενώ η “μεγάλη οικογένεια του Jumbo”, οι εργαζόμενοι και σύσσωμη η κοινή γνώμη βρίσκονται σε κατάσταση “σοκ”, κανείς δε δείχνει να σοκάρεται από τις αλλεπάλληλες απολύσεις εργαζομένων στα Jumbo. Έτσι λοιπόν σήμερα (28/2/17) απολύθηκαν τουλάχιστον ακόμη 5 εργαζόμενοι, που στην πλειοψηφία τους μετρούσαν πάνω από 10 χρόνια στην εταιρία.

Είναι γνωστό πως τα Jumbo εδώ και χρόνια επιφυλάσσουν τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες για τους εργαζόμενους που έχουν την “τύχη” να δουλέψουν στα μαγαζιά τους. Εξαντλητική εντατικοποίηση μέχρι το βαθμό της υπερκόπωσης, απειλές, κομμένα ρεπό χωρίς να δηλωθούν, ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας συνθέτουν την καθημερινή εργασιακή εμπειρία στη γαλέρα του Jumbo, που σήμερα καυχιέται πως είναι από τις λίγες εταιρίες με θετικό πρόσημο μέσα στην οικονομική κρίση. Σε αυτό βοηθούν όλοι: απο την πυροσβεστική που κάνει τα στραβά μάτια στις αμπαρωμένες πόρτες-εξόδους κινδύνου, μέχρι την σχεδόν ανύπαρκτη επιθεώρηση εργασίας που όταν πηγαίνει για έλεγχο στα καταστήματα, πέφτει σύρμα απο τους ίδιους τους χρηματιζόμενους επιθεωρητές “ερχόμαστε” και εργαζόμενοι που εκείνη την ημέρα έχουν κανονικά ρεπό, “εξαφανίζονται”.

Ο Απόστολος Βακάκης, πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της εταιρίας, δε διστάζει να γίνεται χυδαίος και να βρίζει τους εργαζόμενους καταπατώντας την αξιοπρέπειά τους. Παράλληλα απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη παραγωγικότητα, με αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι να υποφέρουν απο μυοσκελετικά προβλήματα λόγω της έντονης σωματικής καταπόνησης. Έχει όμως ήδη εξασφαλίσει τη σιωπή τους, μέσω του φόβου της απόλυσης, αφού δεκάδες εργαζόμενοι των Jumbo έχουν απολυθεί μέσα στους τελευταίους 2 μήνες.

Σωματείο εργαζομένων στα Jumbo όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά κάθε απόπειρα δημιουργίας του έχει απαγορευτεί από τον ίδιο τον Βακάκη. Έχει επιστρατεύσει μεγάλο αριθμό ρουφιάνων μέσα στα καταστήματα, ώστε να αποτρέπει κάθε κίνηση των εργαζομένων να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ενώ όσες προσπάθειες έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση απέτυχαν γιατί οι εργαζόμενοι απολύθηκαν. Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε πως όποιος εργαζόμενος έχει απουσιάσει ημέρα γενικής απεργίας (κηρυγμένης από τη ΓΣΕΕ) απολύεται ή δέχεται δυσμενή μετάθεση.

Έτσι λοιπόν ο κ. Βακάκης κάνοντας πράξη το σλόγκαν του “στην εταιρία δεν χωράνε συναισθηματισμοί” τίμησε τη μνήμη του γιου του προτού ακόμα τον κηδέψει, με 5 απολύσεις.

Μήπως πρέπει όλοι να βάλουμε ένα χεράκι ώστε να σταματήσει ο φόβος μέσα στο κάτεργο του Jumbo;

ΤΡΙΤΗ 28/2, 9.00 π.μ.ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ ΕΛΕΝΗ Σ. ΑΠΟ ΤΟΝ «ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ»

2 χρόνια μετά την εκδικητική απόλυση της συναδέλφισσας Ελένης Σ. από την εργοδοσία του «ΑΒ Βασιλόπουλου» και μετά από ένα κύμα δυναμικών κινητοποιήσεων αλληλεγγύης, την Τρίτη 28 Φλεβάρη στις 9.00 πμ στα δικαστήρια της Ευελπίδων έχει οριστεί η δίκη η οποία έχει ήδη αναβληθεί 2 φορές με ευθύνη της εργοδοσίας.

Αναδημοσιεύουμε την τελευταία ανακοίνωση-κάλεσμά μας (Δεκέμβρης 2015) ώστε να υπενθυμίσουμε σε όλους και σε όλες τον αγώνα για την επαναπρόσληψη της συναδέλφισσας και να καλέσουμε σε έμπρακτη στήριξη της διεκδίκησης μας.

Από τον Φλεβάρη του 2015, στον κλάδο του εμπορίου διεξάγεται ένας αυθεντικός ταξικός αγώνας που υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα όλων των εργαζομένων. Συνάδελφοι από το χώρο του εμπορίου, σωματεία, συλλογικότητες και συνελεύσεις γειτονιών διεκδικούν την επαναπρόσληψή και τη δικαίωση της συναδέλφισσας Ελένης Σ. η οποία απολύθηκε εκδικητικά από την πολυεθνική επιχείρηση «ΑΒ Βασιλόπουλος» επειδή διεκδικούσε με αξιοπρέπεια τα δικαιώματά της. Η Ελένη Σ., 4ωρη εργαζόμενη επί 15 συναπτά έτη, απαιτούσε το 10λεπτο διάλειμμα που δικαιούνται όλοι οι 4ωροι εργαζόμενοι, διαμαρτυρήθηκε για τις απλήρωτες υπερωρίες, υπερασπίστηκε ανοιχτά την κυριακάτικη αργία, και, βέβαια, αντέδρασε στις απειλές και τις πιέσεις του διευθυντή της για παραίτηση!

Επιπλέον, το μεγάλο «σφάλμα» της συναδέλφισσας ήταν η άρνησή της να συμμετέχει στις εκλογές του εργοδοτικού σωματείου-φάντασμα που έχουν στήσει η εργοδοσία, διοικητικά στελέχη και διευθυντάδες της επιχείρησης. Πρόκειται για το σωματείο με την επωνυμία «ΕΝΩΣΗ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ» που δεν διαθέτει κατάλογο μελών, δεν πραγματοποιεί συνελεύσεις, απουσιάζει από οποιαδήποτε εργατική κινητοποίηση και αποτελεί μοχλό πίεσης και εκβιασμού των εργαζομένων αφού η άρνησή τους να συμμετάσχουν αποτελεί δείγμα «μη συνεργασίας» και αιτία απόλυσης.

Συνολικότερα, η συναδέλφισσα Ελένη Σ. με την στάση της μέσα στο χώρο δουλειάς, υπερασπιζόταν έμπρακτα τα αυτονόητα εργασιακά δικαιώματα και το συλλογικό συμφέρον όλων των εργαζομένων απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Μετά από συνεχείς παρεμβάσεις στον ΑΒ Χολαργού αλλά και πανελλαδικές κινητοποιήσεις σε καταστήματα της εταιρείας, την 1/4/15 η επιθεώρηση εργασίας γνωμοδότησε υπέρ της συναδέλφισσας. Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της εργοδοσίας να παρουσιάσει «επιβαρυντικά στοιχεία» εναντίον της, η επιθ. εργασίας αναγνώρισε τη συνέπεια και την προθυμία της Ελένης Σ. κατά την κάλυψη των καθηκόντων της ενώ, επιπλέον, αναγνώρισε την καταχρηστική φύση της απόλυσης προτείνοντας την επαναπρόσληψή της.

Η συναδέλφισσα Ελένη Σ. είναι μια απ’ όλους εμάς που εργαζόμαστε στον κλάδο του εμπορίου, και ειδικότερα στα κάτεργα των αλυσίδων supermarkets, και αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα. Πίσω από τις φανταχτερές βιτρίνες και τα γεμισμένα ράφια, κυριαρχούν οι μισθοί-ψίχουλα και τα 4-6ωρα της πείνας, οι απλήρωτες υπερωρίες, οι τσαμπουκάδες/ταπεινώσεις από εργοδότες/διευθυντάδες (συχνά μπροστά στους «αμέτοχους» πελάτες), η εξοντωτική ορθοστασία, η εντατικοποίηση και τα αλλεπάλληλα «ατυχήματα», οι καθυστερήσεις δεδουλευμένων και οι απολύσεις.

Συνθήκες που χειροτερεύουν όσο φουντώνει και ο ανταγωνισμός μεταξύ των εργοδοτών-ιδιοκτητών των supermarkets που επιδιώκουν να αρπάξουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από τα σίγουρα κέρδη του λιανικού εμπορίου, εν «καιρό κρίσης». Οι συνεχείς εξαγορές και συγχωνεύσεις φουντώνουν και την αγωνία χιλιάδων συναδέλφων μας στις αλυσίδες αυτές. Για παράδειγμα, στα «Carrefour-Μαρινόπουλος» μόνο φέτος 600 περίπου εργαζόμενοι απολύθηκαν μέσα από τα αλλεπάλληλα κλεισίματα καταστημάτων ενώ προβλέπεται να κλείσουν άλλα 20 ως το τέλος του χρόνου. Παράλληλα, η εργοδοσία οργανώνει το περαιτέρω τσάκισμα των μισθών μέσα από νέες ατομικές συμβάσεις για όσους απέμειναν… Επίσης, οι συνάδελφοι στην αλυσίδα του «Βερόπουλου» συνεχίζουν να ζουν με το άγχος της απόλυσης αφού η εργοδοσία εδώ και μήνες βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της.

Ας μην έχουμε καμία αυταπάτη: οι εργαζόμενοι στον κλάδο του εμπορίου αποτελούμε αναπόσπαστο κομμάτι του εργασιακού μεσαίωνα που κυριαρχεί σε όλους τους κλάδους και, ενίοτε, γινόμαστε ο πολιορκητικός κριός για την εφαρμογή νέων αντεργατικών πολιτικών που αφορούν το σύνολο των εργαζομένων. Τρανταχτά παραδείγματα η επιχειρούμενη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η εμπέδωση των ατομικών συμβάσεων και των μισθών-ψίχουλα, η απελευθέρωση των απολύσεων…

Όλα όσα βιώνουμε στον κλάδο του εμπορίου, το τσαλαπάτημα των εργασιακών δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς μας, δεν μπορούν να αλλάξουν αν δεν το παλέψουμε μέσα στους χώρους εργασίας με τους συναδέλφους μας. Οι μόνοι που μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, να διεκδικήσουμε όσα μας κλέβουν και όσα δικαιούμαστε, να ακυρώσουμε κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία, είμαστε εμείς οι ίδιοι, μέσα στους χώρους εργασίας μας. Μέσα από ορατές ή αόρατες επιτροπές εργαζομένων, μέσα από εργατικές συλλογικότητες, μέσα από τα σωματεία μας.

Και στον δρόμο αυτόν δεν μπορούμε παρά να στεκόμαστε στο πλάι όσων από εμάς σηκώνουν κεφάλι. Δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο πλάι την συναδέλφισσας Ελένης Σ. στον αγώνα για την επαναπρόσληψή της ώστε να σπάσει ο τσαμπουκάς της εργοδοσίας.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

orthostasia.wordpress.com / orthostasia@yahoo.com