Monthly Archives: Οκτώβριος 2017

ΔΕ ΘΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ !

ΔΕ ΘΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ
ΤA ΩΡΑΡΙA-ΛΑΣΤΙΧΟ, ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ-ΨΙΧΟΥΛΑ, ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ
 
Το μάθημα παλιό και γνώριμο: ό,τι περνά από πάνω σου, θα περάσει σύντομα και από τον διπλανό σου. Και το αντίστροφο. Το τσαλαπάτημα της κυριακάτικης αργίας, η καταπάτηση αργιών (2/1, Καθαρά Δευτέρα), το ξεχείλωμα των ωραρίων και του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, η μετατροπή των συμβάσεών μας σε κουρελόχαρτα, οι μισθοί-ψίχουλα και η γενίκευση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας ανοίγουν τους «ασκούς του Αιόλου» και για άλλους εργασιακούς κλάδους, και για άλλες εργατικές κατακτήσεις.
Μετά την κατά το δοκούν εφαρμογή του νόμου για τις «32 Κυριακές σε τουριστικές ζώνες», ο εφιάλτης των Κυριακών συνεχίζεται μ’ άλλες 4 εργάσιμες Κυριακές (5 Νοέμβρη, 17-24-31 Δεκέμβρη). Παράλληλα, οι εργοδότες του εμπορίου αποθρασυμένοι μεθοδεύουν άλλη μια άθλια εμπορική γιορτή, το γνωστό Black Friday για το 3μερο 23/24/25 Νοέμβρη ενώ οργανώνουν την αρπαγή της κλαδικής αργίας της 2ας Γενάρη επιχειρώντας και φέτος ν’ ανοίξουν τα καταστήματά τους.
Κι όλα αυτά ενώ συνάδελφοι-ισσες σε  χώρους δουλειάς παραμένουν απλήρωτοι, εξοντώνονται δουλεύοντας κάθε Κυριακή (πχ. εμπορικό πάρκο αεροδρομίου), αναγκάζονται να υπογράψουν 6μερες συμβάσεις εργασίας υπό την απειλή της απόλυσης (πχ.Media markt), προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα στην εντατικοποίηση της εργασίας και την αυθαιρεσία των εργοδοτών.
Η πάλη για την υπεράσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας βαραίνει τις δικές μας πλάτες, εμάς, των χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων που με τον ιδρώτα μας δουλεύουν οι αλυσίδες και τα πολυκαταστήματά τους. Να μην κυριαρχήσει ούτε ο φόβος ούτε η μοιρολατρεία. Σε κάθε εμπορική αλυσίδα και πολυκατάστημα, σε κάθε εμπορική ζώνη, να μιλήσουμε ανοιχτά για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας, για την διεκδίκηση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας, για συλλογικές συμβάσεις και μισθούς με βάση τις ανάγκες μας.
Να δημιουργήσουμε ορατές ή αόρατες επιτροπές αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς παίρνοντας τον αγώνα στα χέρια μας. Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, τα κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου να συσπειρωθούμε και να οργανώσουμε την απεργία της Κυριακής 5 Νοέμβρη (και κάθε εργάσιμης Κυριακής) μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς! Να δώσουμε συλλογικά τις μάχες ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, τα ωράρια-λάστιχο, τις φιέστες τύπου Black Friday.
ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΝΟΕΜΒΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.00 ΠΜ ΕΡΜΟΥ (ΣΥΝΤΑΓΜΑ)
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
orthostasia.wordpress.com / orthostasia@yahoo.gr
Advertisements

Σ.τ.Ε.κονται οι 32 Κυριακές;

Σ.τ.Ε.κονται οι 32 Κυριακές;
 
Μετά τα προαπαιτούμενα του μνημονίου ver.3.5, ο περασμένος Μάιος μας βρήκε με ένα νέο καθεστώς στο χώρο του εμπορίου και μάλιστα άμεσα εφαρμόσιμο. Αυτό δεν είναι άλλο  απο το άνοιγμα των καταστημάτων τις μισές περίπου Κυριακές του χρόνου και συγκεκριμένα όλες τις Κυριακές απο τον Μάιο ως τον Οκτώβρη (πλην την Κυριακή του δεκαπενταύγουστου). Με άλλα λόγια, 32 εργάσιμες Κυριακές τον χρόνο σε «τουριστικές ζώνες» (δήμος Αθηναίων, παραλιακό μέτωπο από Πειραιά ως Γλυφάδα, περιοχή αεροδρομίου «Ελ.Βενιζέλος, κέντρο Θεσσαλονίκης) γεγονός που ανοίγει άλλη μια φορά διάπλατα την συζήτηση γύρω από την πλήρη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, διακαή πόθο των πολυεθνικών στο εμπόριο αλλά και των εργοδοτών, ντόπιων ή πολυεθνικών, ευρύτερα.
 
Μόλις 10 μήνες πριν όμως, τον Γενάρη του  2017, το Συμβούλιο της Επικρατείας (Σ.Τ.Ε.) εκδίκασε την προσφυγή που είχε γίνει το καλοκαίρι του 2014 από ενώσεις εργοδοτών του εμπορίου και την ΟΥΙΕ. Η απόφαση του ΣτΕ ουσιαστικά ακύρωνε ως αντισυνταγματική την υπουργική απόφαση του 2014 που επέτρεπε το άνοιγμα των καταστημάτων 52 κυριακές τον χρόνο (και πάλι υπό την πρόφαση της τουριστικής ανάπτυξης…). Πιο συγκεκριμένα, το καλοκαίρι του 2014 επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί «πιλοτικά» το μέτρο αυτό στο κέντρο της Αθήνας κάτι που μπλοκαρίστηκε από τις ανυποχώρητες κινητοποιήσεις και τα απεργιακά μπλόκα του «Συντονιστικού Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα απελευθερωμένα ωράρια» και ήδη από τον Σεπτέμβρη του 2014 πάγωσε η εφαρμογή του.
 
Συγκεκριμένα, 10 μήνες πριν το Σ.Τ.Ε στην απόφασή του αναφέρει:
 
«Το Σύνταγμα αναγνωρίζει τον άνθρωπο ως υπέρτατη αξία, χάριν της οποίας υφίσταται και οργανώνεται η έννομη τάξη, θεσπίζει δε τα επί μέρους ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα για την διασφάλιση της επί ίσοις όροις ελεύθερης αναπτύξεως της προσωπικότητας εκάστου και την απόλαυση των εννόμων αγαθών που αντιστοιχούν στο περιεχόμενο των δικαιωμάτων αυτών (ΣτΕ 867/1988 Ολομέλεια). Στο πλαίσιο του χαρακτήρα αυτού του Συντάγματος κατοχυρώνεται για τους πάσης φύσεως εργαζομένους και απασχολουμένους (εξαρτημένα ή ανεξάρτητα εργαζόμενους, ελεύθερους επαγγελματίες κ.λπ.) *το δικαίωμα του ελευθέρου χρόνου και της απολαύσεώς του, ατομικά και από κοινού με την οικογένειά τους, ως τακτικό διάλειμμα, της εβδομαδιαίας εργασίας.
Το δικαίωμα αυτό υπηρετεί την υγεία και την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας, με την φυσική και ψυχική ανανέωση που προσφέρει η τακτική αργία στον εργαζόμενο άνθρωπο εντός της κάθε εβδομάδας εργασίας
(άρθρα 5 παράγραφος 1, 21 παράγραφος 3 του Συντάγματος).
Συναφώς δε, προσφέρει και την δυνατότητα οργανώσεως της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής του, θέματα για τα οποία επίσης μεριμνά το Σύνταγμα (άρθρο 21 παράγραφος 3). Περαιτέρω, το αναφερθέν δικαίωμα προσλαμβάνει πρακτική αξία για τους εργαζομένους όταν αυτοί δύνανται, μόνοι ή από κοινού με την οικογένειά τους, να μετέχουν στην συλλογική ανάπαυλα μιας κοινής αργίας ανά εβδομάδα, ως τέτοια ημέρα δε έχει επιλεγεί, κατά μακρά διαμορφωμένη παράδοση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στα λοιπά κράτη της Ευρώπης η Κυριακή, σχετιζόμενη με την χριστιανική θρησκεία (βλ. τη βασική απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας BverfG – BvR 2857 και 2858/07- της 1.12.2009, κυρίως κεφ. Β, II. Βλ. επίσης και την απόφαση του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου BverwG 1C 25.84- της 15.3.1988), Ειδικότερα, με τον νόμο ΓΥΝΕ’ (3455/1909, Α’ 286/7.12.19.09) καθιερώθηκε το πρώτον η Κυριακή ως γενική αργία, από τον κανόνα δε αυτόν προβλέφθηκαν, τόσο από τον νόμο αυτό όσο και από επόμενους, εξαιρέσεις για εργασίες και δραστηριότητες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, οι οποίες επιτρέπεται να ασκούνται και κατά τις Κυριακές και λοιπές αργίες».
 
Με την απόφαση αυτή το ΣΤΕ, 3 χρόνια μετά τη επιχειρούμενη εφαρμογή του, ακυρώνει το μέτρο για τις «52 εργάσιμες Κυριακές σε τουριστικές ζώνες» μιλώντας ξεκάθαρα για το δικαίωμα των εργαζομένων στην ξεκούραση, τον ελεύθερο χρόνο, την αργία. Ας σημειωθεί ότι τον περασμένο Γενάρη ακόμα και στελέχη της κυβέρνησης υποδέχτηκαν με δήθεν ευφορία την απόφαση αυτή ενώ παράλληλα παζάρευαν με το ΔΝΤ αυτό που θα επακολουθούσε. Και αυτό που επακολούθησε ήταν τον Μαή του 2017 να ψηφίσουν το νόμο για τις «32 εργάσιμες Κυριακές σε τουριστικές ζώνες». Η αλήθεια είναι ότι δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Γνωρίζουμε πολύ καλά τον ρόλο του ΣτΕ και το κατά πόσο γίνονται σεβαστές ή εφαρμόζονται οι αποφάσεις που λαμβάνει. Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος είναι αυτός ο περίφημος «σεβασμός στον θεσμό της Δικαιοσύνης» από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Γνωρίζουμε πολύ καλά και τι ρόλο παίζουν οι περίφημες προσφυγές στο ΣτΕ από διάφορους μηχανισμούς και θεσμούς για θέματα τα οποία έχουν ήδη απονομιμοποιηθεί στη κοινωνική συνείδηση μέσα από τους εργατικούς-κοινωνικούς αγώνες.
 
Τώρα όμως μετά από την προσφυγή που ξαναέγινε απο τους «μικρομεσαίους εργοδότες» ( η ΕΣΕΕ & η ΓΣΕΒΕΕ, βέβαια δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τις 8 εργάσιμες Κυριακές αφού κάτι αρπάζουν και αυτοί απ’ αυτές…) και την ΟΥΙΕ ενάντια στο νόμο για τις 32 εργάσιμες Κυριακές, το Σ.Τ.Ε. καλείται να επανα-λάβει μια απόφαση. Βέβαια, η έναρξη της συζήτησης στο ΣτΕ θα ξεκινήσει μέσα στον Οκτώβρη ενώ ο νόμος ήδη εφαρμόζεται μερικώς και κατά το δοκούν σε «τουριστικές περιοχές» από τις πολυθνικές στο εμπόριο. Και η ως τώρα εφαρμογή του αποδεικνύει ότι ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ δεν έχει με την τουριστική ανάπτυξη αλλά με την παραχώρηση της πλήρους ελευθερίας στους εργοδότες να αποφασίζουν το πότε και το που θα ανοίγουν τα μαγαζιά τους με μόνο γνώμονα τους τζίρους και το κέρδος.
 
Καλούμε το Σ.Τ.Ε. σ’ αυτή τη νέα απόφαση που έχει να λάβει, να ξεσκονίσει την (οχι και τόσο σκονισμένη) μνήμη του και έστω να διαψεύσει την ύπαρξή του ως ταξικό όργανο της δικαιοσύνης των ισχυρών. Ή τουλάχιστον να διασώσει τα προσχήματα γύρω από αυτό.
 
Ούτως ή άλλως, όποια απόφαση και να παρθεί απο το Σ.Τ.Ε. η σκληρή  πραγματικότητα θα παραμείνει ίδια: εμείς, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στο εμπόριο θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας μας και κάθε αργίας με την ίδια αποφασιστικότητα, με το ίδιο πείσμα. Και οι εργαζόμενοι-ες ξέρουν πολύ καλά πως να στέκονται απέναντι σ’ όλους αυτούς που νομίζουν ότι μπορούν να παίρνουν αποφάσεις για την ζωή τους χωρίς αυτούς. Πάρτε το χαμπάρι, δουλειά και Κυριακή ΔΕΝ Σ.τ.Ε.κει!
 
 
ΟΥΤΕ 32 ΟΥΤΕ 8, ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΟ
Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ
ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ
Εργαζόμενοι/εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου
orthostasia.wordpress.com / orthostasia@yahoo.gr

Κυκλοφορεί και μοιράζεται το «εργατικό δελτίο εμποροϋπαλλήλων» – τεύχος 3