Ενημέρωση από την απεργιακή κινητοποίηση του Συντονιστικού δράσης την Τετάρτη 17 Μάη

Την Τετάρτη 17 Μάη στο πλαίσιο της Γενικής Απεργίας ενάντια στην επικείμενη νομοθέτηση και νέων αντεργατικών-αντικοινωνικών μέτρων, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει και η επιβολή ολοένα και περισσότερων Κυριακών (32!) με τα μαγαζιά ανοιχτά, ως Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια προχωρήσαμε από τις 8πμ μέχρι και τις 11πμ σε απεργιακές περιφρουρήσεις στα καταστήματα ZARA και H&M στο πάνω τμήμα της Ερμού. Στη συνέχεια οι συμμετέχοντες στις περιφρουρήσεις συμμετείχαμε με τα σωματεία και τις συλλογικότητες μας στην απεργιακή διαδήλωση.

Την προηγούμενη ήμερα είχε προηγηθεί μία ακόμα μαζική εξόρμηση στα καταστήματα της Ερμού με μοίρασμα ανακοινώσεων και συζήτηση με συναδέλφους και συναδέλφισσες, καθώς και με αφισοκόλληση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!
Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια | https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_f.jpg
https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_e.jpg
https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_g.jpg
https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_d.jpg
https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_c.jpg
https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_a.jpg
https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/05/17_5_17_geniki_apergia_syntdr_b.jpg

 

Τετάρτη 17 Μάη 2017 :: Γενική Απεργία | Συγκέντρωση: 9.30πμ, Ερμού | Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές και τις ζωές μας!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Τετάρτη 17 Μάη 2017
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ :: 9.30πμ, Ερμού (Σύνταγμα)

Τη στιγμή που επιχειρείται η άμεση νομοθέτηση και νέων αντεργατικών-αντικοινωνικών μέτρων, ανάμεσα στα οποία δεσπόζει και η επιβολή ολοένα και περισσότερων Κυριακών (32!) με τα μαγαζιά ανοιχτά, ύστερα και από τη δήθεν διαπραγμάτευση κυβέρνησης-δανειστών…

Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τους αγώνες μας, βασιζόμενοι στις δικές μας πλάτες και με όπλα μας την ταξική αλληλεγγύη και την από τα κάτω οργάνωσή μας και τη συλλογική αντίσταση μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ – ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια | https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net

170517sdok

 

afisaΑ (1)

Ανταπόκριση από τις απεργιακές κινητοποιήσεις στον κλάδο του εμπορίου Κυριακή 7/5 στο κέντρο της Αθήνας

Η πανελλαδική απεργία της 7ης Μάη στον κλάδο του εμπορίου για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας αναπόφευκτα αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό για τις αντιστάσεις στον κλάδο μας αλλά και για την πορεία των εργατικών αγώνων της επόμενης περιόδου. Σε μια συγκυρία όπου η πλήρης κατάργηση της κυριακάτικης αργίας βρίσκεται στον πυρήνα των αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εξυπηρετώντας εξόφθαλμα τα συμφέροντα του κεφαλαίου ευρύτερα και των πολυεθνικών αλυσίδων πιο συγκεκριμένα, η απεργία της 7ης Μάη αποτελεί μια πρώτη εργατική-ταξική απάντηση ενάντια στο σύνολο της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες σε όλους τους χώρους δουλειάς, σε όλους τους κλάδους. Επιπλέον, η θεσμοθέτηση 30 εργάσιμων Κυριακών σε «τουριστικές ζώνες» πασπαλισμένη με γελοία επιχειρήματα περί «ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού» που εκστομίζονται από υπουργικά χείλη, συμπυκνώνουν και την ευρύτερη κρατική-ιδεολογική προπαγάνδα που επιχειρεί να αντλήσει την όποια κοινωνική συναίνεση στο όνομα της δήθεν οικονομικής ανάκαμψης. Μάλιστα, όλες τις προηγούμενες μέρες, παρήχθη ένας ορυμαγδός ανακοινώσεων και δηλώσεων που «στηλίτευαν» την στάση της κυβέρνησης και επανέφεραν στο προσκήνιο το ζήτημα της κυριακάτικης αργίας.

Το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια» ήδη από την προηγούμενη εργάσιμη Κυριακή, στις 9 Απρίλη, έθεσε ως ζητούμενο και δεδομένο για τους εμποροϋπάλληλους την κήρυξη απεργίας και στις 7 Μάη ακολουθώντας την πάγια τακτική του εδώ και 4 χρόνια: Κάθε εργάσιμη Κυριακή είναι αιτία πολέμου, είναι απεργία στο εμπόριο, ούτε 52, ούτε και 8, κανένα μαγαζί την Κυριακή ανοιχτό. Ήδη πριν από την 1η Μάη ξεκίνησαν οι εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς στο κέντρο της Αθήνας και ευρύτερα, όπου μέσα από τις συζητήσεις με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες έγινε σαφής η διάχυτη αγανάκτηση και η οργή απέναντι στη νέα κυβερνητική μεθόδευση ενάντια στην εργατική κατάκτηση της κυριακάτικης αργίας. Ειδικότερα στο «εμπορικό στολίδι» της Ερμού που συγκαταλέγεται στις «τουριστικές ζώνες», οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες γνωρίζουν από 1ο χέρι τι σημαίνει ανοικτά καταστήματα κάθε Κυριακή αφού είναι πρόσφατη η εμπειρία του καλοκαιριού του 2014 οπότε και επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί το πιλοτικό μέτρο των 52 εργάσιμων Κυριακών. Σ’ όλες τις εξορμήσεις μας στην Ερμού καταγράφηκε η αποφασιστικότητα πολλών εργαζομένων να αντισταθούν έμπρακτα στη νέα συνθήκη που διαγράφεται πάνω στις πλάτες μας ενώ υπήρξαν πολλά παραδείγματα συναδέλφων που δήλωσαν ανοιχτά ότι απεργούν ή ότι δεν επιθυμούν να εργαστούν την Κυριακή 7 Μάη. Αυτός ήταν και ο οδηγός της οργανωμένης και συντονισμένης δράσης των σωματείων, των εργατικών συλλογικοτήτων, των συνελεύσεων και συλλογικοτήτων που συσπειρώνονται στο Συντονιστικό Δράσης: οι ίδιες οι διαθέσεις και οι πρωτοβουλίες των συναδέλφων μας μέσα στους χώρους δουλειάς.

Η απεργιακή συγκέντρωση του Συντονιστικού Δράσης ξεκίνησε ήδη από τις 8 το πρωί με απεργιακές περιφρουρήσεις σε μεγάλους και μαζικούς χώρους δουλειάς (Public, Hondos Center, Zara, Strativarius, H&M, Mango, Sephora κ.α.). Αναρτήθηκαν τα πανό, κολλήθηκαν οι αφίσες που καλούσαν στη συγκέντρωση, αναγράφτηκαν συνθήματα για την κυριακάτικη αργία στο οδόστρωμα της Ερμού ενώ υπήρξε και η συναδελφική επικοινωνία με τους εργαζόμενους από τα συνεργεία καθαριότητας του δήμου Αθηναίων ώστε να σταθούν στο πλάι μας και να μην διευκολύνουν τον Καμίνη στο πάγιο σχέδιο αποστείρωσης των χώρων συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας από κείμενα, τρικάκια και άλλα υλικά πληροφόρησης των αγωνιζόμενων.

 Όσο πλησίαζε η 1η βάρδια (10 π.μ.) σε μερικούς εργασιακούς χώρους τόσο και πλήθαιναν τα πηγαδάκια συντονισμού και συνεννόησης με συναδέλφους-ισσες που ήταν αποφασισμένοι να στηρίξουν έμπρακτα την απεργιακή κινητοποίηση και τις εργατικές περιφρουρήσεις. Οι πρώτες πρωινές περιφρουρήσεις όλο και απλώνονταν, όλο και πλήθαιναν με την ενεργή στήριξη των εργαζομένων στα καταστήματα της Ερμού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι εργαζόμενοι-ες επέλεξαν συνειδητά να σταθούν έξω από τα καταστήματά τους ή να μετακινηθούν έξω από άλλα καταστήματα όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη στήριξης. Από νωρίς, έγινε σαφές ότι ο φόβος και η αίσθηση ματαιότητας είχε σπάσει και ο τόνος δινόταν από την πρωτοβουλία και την αυτενέργεια των συναδέλφων της Ερμού που μετά από χρόνια κινητοποιήσεων και απεργιών έχουν πλέον μια πλούσια εμπειρία που μένει να αξιοποιηθεί από το σύνολο των εργαζομένων μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς. Ακόμα, τα ελάχιστα καταστήματα που επιχείρησαν να ανοίξουν, έκλεισαν μετά την μαζική παρουσία κα παρέμβαση εργαζομένων από άλλα καταστήματα όπου ζητούσαν την στήριξη των συναδέλφων έξω από τα κατεβασμένα ρολά, στις απεργιακές περιφρουρήσεις. Ήδη, μετά και το τυπικό άνοιγμα όλων των καταστημάτων στις 11, η Ερμού είχε γεμίσει με αγωνιζόμενους ανθρώπους, εργαζομένους και ανέργους, με απεργιακά μπλόκα, με απεργούς εμποροϋπάλληλους. Μπροστά σ’ αυτή τη συνθήκη, πολλά ήταν τα μικρά και μεγάλα καταστήματα που δεν επιχείρησαν καν να ανοίξουν είτε λόγω της έκτασης και της έντασης των απεργιακών μπλόκων είτε ακόμα και από την δηλωμένη απροθυμία των συναδέλφων να στηρίξουν τις πιέσεις της εργοδοσίας για άνοιγμα. Στις 12 το μεσημέρι όλη η Ερμού ήταν κλειστή!

Εδώ δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την στάση του επίσημου συνδικαλισμού του κλάδου μας όπου σ’ όλες τις περιπτώσεις επέλεξε το άνευρο μέσο της διαδήλωσης στον πεζόδρομο της Ερμού. Αμφότερες οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Σύνταγμα και στην πλατεία Μοναστηρακίου έμειναν μακριά από τον συντονισμό, τις πρωτοβουλίες και τις πραγματικές ζυμώσεις των συναδέλφων και συναδελφισσών που εργαζόμαστε στο εμπόριο μετατρέποντας τις διαδηλώσεις πάνω-κάτω στην Ερμού σε άνευρες και αναποτελεσματικές διαμαρτυρίες σε μια συγκυρία που φουντώνει η επίθεση του κεφαλαίου και της κυβέρνησης και, ταυτόχρονα, απαιτείται και το ανέβασμα της αποφασιστικότητας μέσα στους χώρους δουλειάς. Από την πλευρά μας, ως εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του εμπορίου, θεωρούμε ότι η απεργία δεν είναι εθιμοτυπία. Δεν είναι η έτοιμη συνταγή των ομιλιών και των τηλεοπτικών πλάνων. Απεργώ σημαίνει προετοιμάζω την απεργία, μιλάω μέσα στο χώρο δουλειάς με τους συναδέλφους, στηρίζω άλλους συναδέλφους σε άλλα καταστήματα, προπαγανδίζω την απεργία, ενώνομαι με άλλους συναδέλφους και περιφρουρούμε την απεργία ΜΑΣ! Σημαίνει παίρνω τον αγώνα, την απεργία, την συνδικαλιστική-εργατική δράση στα χέρια μου. Τέτοιους αγώνες θέλουμε, τέτοιες απεργίες οργανώνουμε, αυτόν τον συνδικαλισμό έχουμε ανάγκη.

Παράλληλα, η απεργία της 7ης Μάη κατέρριψε ανεπιστρεπτί την μυθολογία που ήθελε θεσμούς των εργοδοτών όπως η ΕΣΕΕ ή άλλα συλλογικά όργανα των εμπόρων να καλούν σε…απεργία (!) ή γενικότερα να σηκώνουν μπαϊράκι «στο πλάι των εργαζομένων στο εμπόριο». Δυστυχώς ή ευτυχώς, συνεχίζουμε να μην έχουμε καμία εμπιστοσύνη στους εργοδότες, μικρούς ή μεγάλους, οι οποίοι πρόσκαιρα φορούν την φιλεργατική προβιά τους ώστε να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα και όχι τα εργατικά. Είναι οι ίδιοι που υπερασπίζονται με πάθος το νόμο για τις 8 εργάσιμες Κυριακές, που συντηρούν τα 5ωρα απασχόλησης τις Κυριακές ώστε να μην δίνουν το επιπλέον ρεπό ακολουθώντας κατά πόδας την τακτική των πολυεθνικών. Τέλος, δεν αντιληφθήκαμε την παρουσία του συλλογικού οργάνου των μικροεμπόρων εκεί που καλούσε…αγωνιστικά τα μέλη του. Ή οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια παραμένουν πολύ banalle για τους εργοδότες ή απλά κρύφτηκαν πίσω από τις πρόσκαιρες κυβισθήσεις των συλλογικών τους οργάνων.

Η αποφασιστικότητα των απεργιακών μπλόκων κατέστησε γρήγορα σαφές στους εργοδότες και τους διευθυντάδες τους ότι δεν χωρούν μεθοδεύσεις και ελιγμοί ώστε ν’ ανοίξουν τα καταστήματα. Έτσι, ήδη από τη 1 το μεσημέρι, η πλειοψηφία των αλυσίδων της Ερμού «αποδέσμευαν» το προσωπικό τους. Τρανή εξαίρεση αποτέλεσαν, για άλλη μια φορά, οι πρωτοπόροι του εργοδοτικού ανταγωνισμού όμιλοι της INDITEX και της H&M. Οι εν λόγω όμιλοι για άλλη μια φορά αρνήθηκαν πεισματικά να αποδεσμεύσουν το προσωπικό τους ενώ ταυτόχρονα τους πίεζαν να στέκονται μακριά από τα απεργιακά μπλόκα και να μην έρχονται σε επαφή μ’ αυτά. Ταυτόχρονα, οι υπεύθυνοι και οι διευθυντές των καταστημάτων των 2 ομίλων συνέχιζαν το γνωστό καψώνι του «περιμένουμε εντολές άνωθεν» προς τους συναδέλφους περιμένοντας με κάθε αφορμή ν’ ανοίξουν τα καταστήματα. Είναι οι ίδιοι όμιλοι που χέρι-χέρι θέλουν να εφαρμόσουν «νέα έθιμα» στον κλάδο μας: κατάργηση της αργίας της 2/1, 5ωρη απασχόληση την Κυριακή, επαίσχυντες ατομικές συμβάσεις κ.α. Έτσι και τώρα χέρι-χέρι αποκαλύπτουν την αποφασιστικότητα τους ν’ αποτελέσουν τους προνομιακούς συμμάχους της κυβέρνησης στην εφαρμογή των 30 εργάσιμων Κυριακών στις «τουριστικές ζώνες». Και οι εργαζόμενοι-ες στο εμπόριο δεν θα ξεχάσουν τους εν λόγω ομίλους για τις «υπηρεσίες» που προσφέρουν…

Οι απεργιακές περιφρουρήσεις συνεχίστηκαν ως και τις 5 το απόγευμα οπότε και εξασφαλίστηκε ότι το σύνολο των καταστημάτων της Ερμού ήταν και θα παρέμεναν κλειστά. Ακόμα και ο τσαμπουκάς των 2 πολυεθνικών ομίλων στάθηκε πολύ μικρός μπροστά στην αποφασιστική δύναμη της συναδελφικότητας.

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες, ενωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε τα δίκια μας! Η 7η Μάη και η απεργιακή κινητοποίηση στην Ερμού αφήνει μια πλούσια παρακαταθήκη στον αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας, στη διεύρυνση και το βάθεμα των εργατικών αντιστάσεων στον κλάδο του εμπορίου και όχι μόνο. Δίνει θάρρος σε πολλούς συναδέλφους και σε πολλές συναδέλφισσες να μιλήσουν ανοιχτά για τα εργατικά συμφέροντα και τα αυτονόητα των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς. Απέδειξε ότι οι έννοιες συλλογική δράση, συναδελφικότητα, απεργία δεν είναι απαγορευμένες λέξεις στο εμπόριο. Μας γέννησε τη συνείδηση ότι μπροστά στην οργανωμένη δράση των εργαζομένων μέσα από σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, ορατές ή αόρατες επιτροπές, οι τσαμπουκάδες των αφεντικών υποχωρούν και οι απειλές τους εξατμίζονται. Να κερδίσουμε χρόνο και να οργανώσουμε από τώρα, καθημερινά και με υπομονή, τις αντιστάσεις μας ενάντια σε κάθε εργάσιμη Κυριακή, ενάντια στην επικείμενη εφαρμογή των 30 εργάσιμων Κυριακών, ενάντια σε κάθε εργοδοτική αυθαιρεσία ή τσαμπουκά.

Τώρα είναι η ώρα να βγούμε μπροστά. Για την Κυριακή και τον ελεύθερο χρόνο μας, για τις εργατικές κατακτήσεις και τα συμφέροντά μας, για την ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

ΥΓ. Από την πλευρά μας, να χαιρετήσουμε τις απεργιακές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε πολλές πόλεις και έδειξαν ότι ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας μας αφορά όλους και μας αφορά εδώ και τώρα.

Μερικές φωτογραφίες από την χθεσινή απεργιακή κινητοποίηση

1_5_17_kyr_public_a1_5_17_kyr_public_d1_5_17_kyr_public_e1_5_17_kyr_public_f1_5_17_kyr_ermou_2a1_5_17_kyr_ermou_2c1_5_17_kyr_ermou_2e1_5_17_kyr_ermou_2f1_5_17_kyr_ermou_2g1_5_17_kyr_ermou_2h1_5_17_kyr_ermou_2i1_5_17_kyr_ermou_2j1_5_17_kyr_ermou_2k1_5_17_kyr_ermou_2l1_5_17_kyr_ermou_2o1_5_17_kyr_ermou_2p1_5_17_kyr_ermou_2r1_5_17_kyr_ermou_2s1_5_17_kyr_ermou_a1_5_17_kyr_ermou_aa1_5_17_kyr_ermou_b1_5_17_kyr_ermou_c1_5_17_kyr_ermou_d1_5_17_kyr_ermou_e1_5_17_kyr_ermou_2m

1_5_17_kyr_ermou_f1_5_17_kyr_ermou_i1_5_17_kyr_ermou_k1_5_17_kyr_ermou_l1_5_17_kyr_ermou_m1_5_17_kyr_ermou_o1_5_17_kyr_ermou_p1_5_17_kyr_ermou_q1_5_17_kyr_ermou_r1_5_17_kyr_ermou_s1_5_17_kyr_ermou_t1_5_17_kyr_ermou_u1_5_17_kyr_ermou_v1_5_17_kyr_ermou_w1_5_17_kyr_ermou_y1_5_17_kyr_ermou_z

ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΜΑΗ: ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

εργαζόμενοι και εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου,

Τα περιθώρια για εφησυχασμό τελείωσαν. Μετά από 3 χρόνια μεθοδευμένων επιθέσεων κράτους και εργοδοσίας στην κατάκτηση της κυριακάτικης αργίας με νόμους, υπουργικές αποφάσεις και «πιλοτικά μέτρα»,  τα πράγματα είναι προφανή. Στην αρχή ήταν 7, μετά επιχείρησαν να γίνουν 52, ύστερα νομοθέτησαν 8, τώρα επιδιώκουν να εφαρμόσουν 30. Όπου κι αν «κάτσει αυτή η μπίλια» που γυρνά απειλητικά πάνω από τα κεφάλια χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων ανά την χώρα, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σημαίνει την περαιτέρω υποτίμησή μας, την περαιτέρω εξόντωση μας.

Η κεντρική σημασία που έχει η κυριακάτικη αργία για τους εργοδότες φαίνεται μέσα από την επιμονή τους να την χτυπήσουν μια και καλή. Η κυριακάτικη αργία παραμένει ο βασικός πολιορκητικός κριός για να νομιμοποιήσουν μια σειρά αντεργατικών μέτρων στον κλάδο του εμπορίου αλλά και στο σύνολο των εργαζομένων. Να ελαστικοποιήσουν περαιτέρω τα ωράρια με «λευκές νύχτες» και black Fridays, να νομιμοποιήσουν τα 4-5ωρα της πείνας, να εντατικοποιήσουν τις συνθήκες εργασίας. Το λέμε εδώ και 3 χρόνια και θα συνεχίσουμε να το φωνάζουμε: για τους εργαζόμενους στον κλάδο του εμπορίου, για το σύνολο των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους, ΤΙΠΟΤΑ ΘΕΤΙΚΟ δεν φέρει η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Να μην επιτρέψουμε ο κλάδος του εμπορίου να γίνει δοκιμαστικός σωλήνας για μια σειρά αντεργατικών πολιτικών που στρέφεται ενάντια στο σύνολο της εργατικής τάξης.

Και αυτό αποδείχτηκε περίτρανα όλα αυτά τα χρόνια. Καμία νέα θέση εργασίας, καμία αύξηση του τζίρου, καμία «τόνωση της αγοράς» δεν πραγματοποιήθηκε μέσα από το κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων!!! Και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από όλους οι χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι ανά την Ελλάδα. Αντίθετα, το γαϊτανάκι των απολύσεων συνεχίζεται, ο τζίρος συνεχίζει να πέφτει ή να μοιράζεται στις υπόλοιπες μέρες, και πλέον η 5ωρη απασχόληση την Κυριακή αποτελεί άγραφο νόμο για τα αφεντικά αφαιρώντας ακόμα και το επιπλέον ρεπό που δινόταν ως αντάλλαγμα της κυριακάτικης εργασίας στο εμπόριο. Όσοι και όσες συνεχίζουν να αναμασούν τα ίδια γελοία επιχειρήματα περί «ανάκαμψης της αγοράς» ή του «εκσυγχρονισμού», εξυπηρετούν απροκάλυπτα τα συμφέροντα της εργοδοσίας όποιο προσωπείο κι αν φορούν. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου δεν θα μπούμε σε κανένα παζάρι για το πόσες Κυριακές θα δουλεύουμε. Το λέμε καθαρά και ξάστερα: δεν χαρίζουμε καμία Κυριακή σε μικρά ή μεγάλα αφεντικά, δεν παραχωρούμε τις εργατικές κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες και θυσίες.

Τώρα, για 2η φορά επιχειρείται συντριπτικό πλήγμα στις εργατικές κατακτήσεις και τον ελεύθερό μας χρόνο μέσω της νομοθέτησης 30 εργάσιμων Κυριακών σε «τουριστικές ζώνες». Το ξαναεπιχείρησαν το καλοκαίρι του 2014 και έχασαν. Κράτος και εργοδότες υποχώρησαν μπροστά στις μαχητικές και επίμονες απεργιακές κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν στο κέντρο της Αθήνας από εργαζόμενους και ανέργους, από σωματεία, εργατικές συλλογικότητες και συνελεύσεις που συσπειρώνονται στο «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα απελευθερωμένα ωράρια». Παρά τις αυταπάτες που έσπειραν διάφοροι καλοθελητές για τη δήθεν «ευεργετική απόφαση του ΣτΕ» που ακύρωνε το πιλοτικό μέτρο των 52 Κυριακών τον περασμένο Γενάρη, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά ότι κανείς άλλος δεν θα υπερασπιστεί καλύτερα τα συμφέροντά μας πέρα από εμάς τους ίδιους. Μέσα από την οργάνωση μας σε ορατές και αόρατες επιτροπές σε κάθε χώρο δουλειάς, μέσα από εργατικές συλλογικότητες και σωματεία που υπερασπίζονται έμπρακτα τα εργατικά συμφέροντα και δεν τα παζαρεύουν με μικρούς και μεγάλους εργοδότες, δεν τα βάζουν ενέχυρο για να κάνουν συνδικαλιστική καριέρα.

Είναι η κρίσιμη στιγμή να συγκεντρώσουμε όλη τη χρήσιμη εμπειρία που έχουν οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσές μας μέσα στους χώρους δουλειάς, να δώσουμε συλλογική και οργανωμένη μορφή στην οργή και την αγανάκτησή μας. Να δώσουμε νέα πνοή στις αντιστάσεις και τις διεκδικήσεις του κλάδου και των μαχόμενων κομματιών της τάξης μας ευρύτερα.

Συνάδελφοι-συναδέλφισσες,

Σας καλούμε την Κυριακή 7 Μάη να δώσουμε το πρώτο ηχηρό μήνυμα στο κράτος και την εργοδοσία.

Να πάρουμε την απεργία της 7ης Μάη στα χέρια μας, στο κέντρο της Αθηνάς και σε κάθε πόλη. Οι αγωνιστικές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις να γεμίσουν με απεργούς εμποροϋπαλλήλους που θα δώσουν τον τόνο. Η μάχη θα δοθεί στην μαζικότητα των συγκεντρώσεών μας, στις μαχητικές απεργιακές περιφρουρήσεις σε κάθε μαγαζί.

Σας καλούμε όλους και όλες, όσους και όσες εργάζονται στο κέντρο της Αθήνας, όσους και όσες εργάζονται σε εμπορικά κέντρα, σε γειτονιές και τοπικές αγορές ανά την Αττική, να δώσουν μαζικό παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση στις 9.30 π.μ. στην Ερμού. Να δώσουμε μαζικά ένα σαφές και ηχηρό μήνυμα, να οργανώσουμε συλλογικά και μαχητικά την απεργία μας!

ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΜΑΗ, 9.30 Π.Μ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΕΡΜΟΥ

Εργαζόμενοι- εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου

Orthostasia.wordpress.com  /  orthostasia@yahoo.gr

fasa_7_5_17_syntdr-768x171

syntonistiko_drasis_04_2017_afisa

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

:: απεργιακή συγκέντρωση ::Κυριακή 7/5, 9.30πμ, Ερμού (Σύνταγμα)

Την στιγμή που επιχειρείται και πάλι να ανοίξει η συζήτηση για τη νομοθέτηση των 52 εργάσιμων Κυριακών με διαρροές γύρω από τη δήθεν διαπραγμάτευση κυβέρνησης-δανειστών, η απάντησή μας παραμένει αταλάντευτη: Ούτε 52, ούτε 8, ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΟ. Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές και τις ζωές μας!

Εν όψει της Κυριακής 7 Μάη 2017, της επόμενης εργάσιμης Κυριακής (βάσει του νόμου περί «8 Κυριακών με τα μαγαζιά ανοιχτά») καλούμε εργατικά σωματεία και συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς και τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους μας από το εμπόριο και από κάθε εργασιακό κλάδο, σε ενίσχυση της απεργιακής συγκέντρωσής μας (9.30πμ, Ερμού -Σύνταγμα) και κάθε κινητοποίησης για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας και των εργατικών μας συμφερόντων.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια | https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net


Εργατικό Δελτίο εμποροϋπαλλήλων νο2

Το 2ο τεύχος του εργατικού δελτίου εμποροϋπαλλήλων είναι πραγματικότητα. Το μοίρασμα του εργατικού δελτίου μέσα σε χώρους δουλειάς είναι μια ακόμα οργανωμένη προσπάθεια να ενώσουμε τις φωνές των εμποροϋπαλλήλων ανά κατάστημα, ανά αλυσίδα, ανά εμπορικό κέντρο και γειτονιά. Να μάθουμε τι συμβαίνει σε άλλους εργασιακούς χώρους, να αναδείξουμε τα πραγματικά προβλήματα των συναδέλφων και των συναδέλφισσών μας, να αποκρούσουμε τον εργοδοτικό μονόλογο και την τρομοκρατία. Να αρχίσουμε να να σκεφτόμαστε, να εκφραζόμαστε και να δρούμε συλλογικά ώστε να αναδείξουμε τα εργατικά συμφέροντα μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς.

Στο 2ο τεύχος θα βρείτε:

-ενημέρωση από τις κινητοποιήσεις υπεράσπισης της αργίας της 2η Γενάρη στον κλάδο του εμπορίου

-ανακοίνωση της εργατικής μας συνάντησης για την αντίσταση των εργαζομένων της πολυεθνικής αλυσίδας H&M απέναντι στις ατομικές συμβάσεις

-άρθρο για τις συνθήκες εργασίας και τον εργοδοτικό τσαμπουκά στην αλυσίδα INTERSPORT

-άρθρο γύρω από τον εργοδοτικό ανταγωνισμό στον κλάδο των supermarkets

-ενημέρωση για τις εξελίξεις γύρω από το μέτωπο των «Λευκών Νυχτών» το προηγούμενο διάστημα

-ανακοίνωση της εργατικής μας συνάντησης με αφορμή την απόφαση του ΣτΕ για το μέτρο των «52 εργάσιμων Κυριακών»

-ενημέρωση από τον αγώνα για την επαναπρόσληψη συναδέλφου στο κατάστημα NAIL STATION στη Νέα Ιωνία

-ανακοίνωση του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου και Ψηφιακών  μέσων Αττικής για την εργοδοτική μεθόδευση του Public γύρω από τα «ταμειακά λάθη»

-κάλεσμα σε εκδήλωση για τις αντιστάσεις στον κλάδο του εμπορίου στις 13 Μάη

Όποιος-α επιθυμεί να προμηθευτεί αντίτυπα του εργατικού δελτίου, μπορεί να επικοινωνήσει με τα μέσα επικοινωνίας της εργατικής μας συνάντησης που αναγράφονται στο εργατικό δελτίο (και κάθε ανακοίνωσή μας).

0001

0002

0003

0004

0005

0006

0007

0008

0009

0010

0011

0012

Για την «αποκαθήλωση» της διαφημιστικής καμπάνιας του «ΑΒ Βασιλόπουλου»

Ως εργαζόμενοι και εργάζομενες στο χώρο του εμπορίου, ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει διαφήμιση. Και το ξέρουμε αυτό «από τα μέσα». Ταυτόχρονα, ως απλοί πολίτες αυτού του κόσμου, μπορούμε με σχετική σιγουριά να επιβεβαιώσουμε ότι η τέχνη της διαφήμισης βασίζει την ύπαρξή της στις παλιές και δοκιμασμένες τεχνικές της προπαγάνδας. Και γιατί όλα αυτά;

Μόλις πρόσφατα, υπέπεσε στην αντίληψή μας άλλο ένα διαφημιστικό μαργαριτάρι της εταιρείας «ΑΒ Βασιλόπουλος» η οποία συμπληρώνει την τελευταία σειρά διαφημιστικών σποτ που γιορτάζουν τα «78 χρόνια της εταιρείας». Σε όλα τα προηγούμενα σποτ της καμπάνιας, διάφοροι προμηθευτές και συνεργάτες της εταιρείας επικαλούμενοι την αγνότητα των προϊόντων τους, τις προσωπικές τους ευαισθησίες, την ποιότητα των υπηερσιών της εταιρείας ή ακόμα και την προσωπική τους γνωριμία με τον Γεράσιμο Βασιλόπουλο (!!!), προσπαθούν να μας πείσουν να ψωνίζουμε από τον ΑΒ Βασιλόπουλο. Ως εδώ, καλά. Τα γνωρίζουμε, τα έχουμε ξανακούσει, τίποτα το πρωτότυπο.

Όμως στο τελευταίο σποτ της εταιρείας, επιχειρείται κάτι διαφορετικό. Πλέον τον λόγο παίρνει μια διευθύντρια καταστήματος της εταιρείας η οποία μιλά για την «προσωπική της εμπειρία». Στην ερώτηση προς το καταναλωτικό κοινό «Γιατί εδώ;», το σποτ απαντά «Για τους 14.216 εργαζόμενούς της». Ουσιαστικά, μέσω της διευθύντριας,  ο λόγος περνά «στους εργαζόμενους της εταιρείας» και το κεντρικό επιχείρημα του σποτ είναι «ο εργασιακός παράδεισος» που προσφέρει η εταιρεία στους.

Και κάπου εδώ είναι που μαγκωθήκαμε και κάτι τσίγκλησε μέσα μας. Αυτό που μας εντυπωσίασε είναι το μέγεθος του ψεύδους και της θρασύτητας της εργοδοσίας και των διαφημιστών της ώστε να επικαλείται τον «εργασιακό παράδεισο» για χιλιάδες συναδέλφους και συναδέλφισσές μας στα καταστήματα της εταιρείας για να εξυπηρετήσει την διαφημιστική-εμπορική της στρατηγική.Και για να μην αφήνουμε πράγματα να αιωρούνται, θα επιχειρήσουμε να «αποκαθηλώσουμε» το εν λόγω σποτ με τις αλήθειες που γνωρίζουμε εμείς «από τα μέσα», από την καθημερινή εργασιακή μας εμπειρία στους χώρους δουλειάς. Ας ξεκινήσουμε.

Κεντρικό πρόσωπο του σποτ είναι η διευθύντρια του καταστήματος του ΑΒ mega στην Θεσσαλονίκη, Κυριακή Κεραμιδάρη. Πάμε στα λόγια της «πρωταγωνίστριας».

«Η ΑΒ είναι κομμάτι του εαυτού μου. 18 ολόκληρα χρόνια μου δίνει χαρά».

 Αυτό που γνωρίζουμε και βιώνουμε καθημερινά είναι ότι οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες σε ένα κατάστημα, σε μια εταιρεία, είμαστε τα κομμάτια που συνθέτουν ένα σύνολο. Δηλαδή, εμείς είμαστε τα κομμάτια του καταστήματος ή της εταιρείας, και όχι το αντίστροφο. Μάλιστα, ξέρουμε πολύ καλά ότι χωρίς εμάς, χωρίς τους εργαζόμενους, το «σύνολο» δεν μπορεί να λειτουργήσει γιατί εμείς είμαστε αυτοί που το βάζουμε σε κίνηση.

Πάντα υπάρχουν κάποιοι και κάποιες από εμάς που ίσως να θεωρούν τον εργοδότη μας καλό, τυπικό ή απλά «εντάξει». Όσοι και όσες δηλώνουν ότι η εταιρεία είναι «κομμάτι του εαυτού τους», τους ρωτάμε αν είναι καλά και αν χρειάζονται κάποια βοήθεια. Αν επιπλέον μας πουν ότι δουλεύουν 18 συναπτά έτη χαρούμενοι, τότε ή τους λέμε να κάνουν ένα μικρό διάλειμμα ή τους έχουμε κατά νου το επόμενο διάστημα μήπως τους έχει συμβεί κάτι σοβαρό.

Πέραν του αστείου, αυτή η πλήρης αντιστροφή που εκφράζεται μέσα από τα χείλη της διευθύντριας Κεραμιδάρη αποτελεί την κλασσική αγωνία κάθε γραφείου προσωπικού, κάθε διευθυντή. Δηλαδή, η αναζήτηση της εταιρείας «μέσα μας», δηλαδή της διάθεσής του κάθε εργαζόμενου να ταυτιστεί με τα συμφέροντα της εργοδοσίας και, επιπλέον, να παραχωρήσει και ένα κομμάτι του εαυτού του σ’ αυτήν, πέραν του εργασιακού του χρόνου που, ούτως ή άλλως, είναι αυτό για το οποίο πληρωνόμαστε (συνήθως…). Αυτή η 18χρονη χαρά της διευθύντριας Κεραμιδάρη σημαίνει 2 ζητήματα: ή ελλιπή μνήμη για τα χρόνια που δεν ήταν διευθύντρια ή συνειδητό ψέμα. Το χειρότερα, βέβαια, είναι το 3ο ενδεχόμενο: να χαίρεται πραγματικά επί 18 συναπτά έτη απλά δουλεύοντας στον ΑΒ.

«Όταν έγινα διευθύντρια, το 1ο πράγμα που σκέφτηκα για τους ανθρώπους μου, ήταν να τους κάνω να έρχονται στη δουλειά με χαμόγελο».

Εδώ της ξεφεύγει μια μικρή αλήθεια. Η λυτρωτική παρουσία της καινούργιας διευθύντριας που θα χαρίσει χαμόγελα αποκαλύπτει ότι πριν από αυτήν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ΔΕΝ χαμογελούσαν όταν πήγαιναν στη δουλειά!!! Το γεγονός κιόλας ότι χρησιμοποιεί για τους συναδέλφους την κτητική αντωνυμία ΜΟΥ αποκαλύπτει και την συνολικότερη πρόθεσή της: να τους κάνει ότι θέλει αφού πλέον της ανήκουν. Κλασσικό δείγμα ψυχολογίας ενός διευθυντά: από το ύψος της ιεραρχικής θέσης που κατέχει νομίζει ότι μπορεί να εισβάλλει στην ψυχολογία των «από κάτω» μοιράζοντας χαμόγελα, ροδοπέταλα και παντεσπάνι…

Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν περνάει από το χέρι της. Εκτός αν στο κατάστημά της, έχει επιβάλλει κατακόρυφες αυξήσεις μισθών, συλλογικές συμβάσεις της προκοπής, αν όλοι και όλες κάνουν διαλείμματα, πέρνουν άδειες και υπερωρίες, αν τηρούνται τα ωράρια και οι αρμοδιότητες, αν δεν υπάρχουν 4ωρα και 6ωρα της πείνας και άλλα πολλά. Και κάτι τέτοιο, δεν συμβαίνει. Άρα μπορεί να αρκεστεί με τα χαμόγελα της αμηχανίας προς το παρόν…

«Αυτό που εισπράττεις από τα μάτια του ανθρώπου που του λες  «Καλωσήρθες, εμείς θα συνεργαστούμε», είναι μοναδική η στιγμή».

Αν η διευθύντρια Κεραμιδάρη εννοεί την στιγμή που ανακοινώνει σε πρώην ανέργους/άνεργες την πρόσληψή τους έναντι 210 ευρώ για 4 ώρες δουλειάς ή 360 ευρώ ο 6ωρος, τότε γι’ αυτήν η στιγμή είναι πράγματι ευχάριστη και «μοναδική».

Τον λόγο για λίγο τον παίρνει μια εργαζόμενη λέγοντας.

«Αν πριν 8 μήνες ερχόταν κάποιος και μου έλεγε ότι θα βρω μια δουλειά στην οποία είχα και πολύ γρήγορη εξέλιξη θα έλεγα ότι είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας».

Καταρχήν, να επισημάνουμε ότι η «απλή» συναδέλφισσα δεν έχει όνομα. Για την ακρίβεια, στο διαφημιστικό σποτ δεν αναγράφεται το όνομα της εργαζόμενης, όπως στην αρχή αναγραφόταν το όνομα της διευθύντριας Κυριακής Κεραμιδάρη. Γιατί άραγε; Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι η εν λόγω δεσποινίς δεν είναι συναδέλφισσα και είναι ηθοποιός σε ένα σποτ. Αυτό που με σιγουριά μπορούμε να πούμε όμως είναι ότι η απουσία ονόματος αντικατοπτρίζει κάτι σημαντικότερο: δεν έχει σημασία το όνομα και το πρόσωπο των «απλών» εργαζομένων στον ΑΒ. Ούτως ή άλλως, είναι κομπάρσοι και αναλώσιμοι! Όποτε θέλουμε τους φέρνουμε, όποτε θέλουμε τους διώχνουμε. Τι σημασία έχουν τα ονόματα των 14.216 εργαζομένων της εταιρείας; Σημασία έχει η επίκληση του αριθμού τους ώστε να πάρει τα εύσημα ο ευεργέτης-εργοδότης, όχι η πραγματικότητα που βιώνουν οι 14.216 συνάδελφοι-ισσες με ονοματεπώνυμο.

Επίσης, αν η συναδέλφισσα είναι πραγματική και είχε ονοματεπώνυμο, θα έπρεπε να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα των λεγόμενών της. Δηλαδή ότι κανείς εργαζόμενος στον ΑΒ που εργάζεται 8 μήνες δεν πρόκειται να είχε «γρήγορη εξέλιξη»!!! Οι λόγοι είναι εξής. Ο ΑΒ Βασιλόπουλος εδώ και πολλά χρόνια κάνει προσλήψεις αποκλειστικά 4ωρων ή 6ωρων συναδέλφων, και μάλιστα αρκετοί-ες με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, 3μηνες ή 6μηνες. Μεταξύ των ελάχιστων 8ωρων εργαζομένων που υπάρχουν στα καταστήματα του ΑΒ Βασιλόπουλος, θα βρείτε τον διευθυντή του καταστήματος και τους υπευθύνους των επιμέρους τμημάτων. Επιπλέον, ο ΑΒ ακολουθώντας τις «βέλτιστες πρακτικές» των εργοδοτών στο εμπόριο, αξιολογεί το προσωπικό του σε ετήσιο επίπεδο (12 μήνες) απ’ όπου και προκύπτουν οι οποιοσδήποτε «εξελίξεις» στην ιεραρχία ενός καταστήματος. Αν η πολυεθνική εταιρεία της Delhaize, μεγαλομέτοχος του ΑΒ, παραβίασε αυτόν τον κανονισμό ώστε να προλάβει να προάγει την εν λόγω 8μηνη εργαζόμενή του, τότε πράγματι ζούμε σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας…ή φαρσοκωμωδίας.

Και ο λόγος πάλι στη διευθύντρια.

«Προσωπικά, έχω τη χαρά στο κατάστημά μου να έχω προσλάβει 35 συναδέλφους τον τελευταίο χρόνο».

Η πρόσληψη 35 εργαζομένων σε ένα κατάστημα αποδεικνύει 2 πράγματα: ή ότι το κατάστημα είχε ανάγκη αυτούς τους εργαζόμενους και το προηγούμενο διάστημα η δουλειά έβγαινε από λιγότερους με εξαιρετικά εντατικοποιημένους ρυθμούς ή (το πιο πιθανό) ότι απολύθηκε / «παραιτήθηκε» ο μισός ή παραπλήσιος αριθμός παλιότερων συναδέλφων-ισσων την προηγούμενη περίοδο και η εργοδοσία εφάρμοσε το γνωστό σύστημα ανακύκλωσης του προσωπικού. Το τι ισχύει ακριβώς μπορούν να το διηγηθούν μόνο οι υφιστάμενοι της διευθύντριας Κεραμιδάρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πρόσληψη εργαζομένου ΔΕΝ είναι χορηγία ενός εργοδότη παρά έμμισθη σχέση μεταξύ εργοδότη-εργαζόμενου. Και η έμμισθη αυτή σχέση ρυθμίζεται από το εργατικό δίκαιο και όχι από κάποιους άγραφους νόμους των αφεντικών που με βάση αυτούς θα πρέπει να τους ευχαριστούμε που μας δίνουν κακοπληρωμένες δουλειές. Πόσο μάλλον ότι μας τις δίνουν για να «γλιτώσουν» από παλιότερους συναδέλφους που’ χαν κατακτήσει κάποια ελάχιστα παραπάνω αυτονόητα δικαιώματα σε σχέση με τους νεοπροσληφθέντες.

«Η ΑΒ ακόμα και εν καιρώ κρίσης συνέχισε να αναπτύσσεται εδώ στη Θεσσαλονίκη μας αλλά ακόμα και σε εμάς, τους παλιούς, δεν μας επιβάλλανε καμία μείωση, δεν συζητήθηκε καν».

Το πόσες μειώσεις μισθών έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες όλης της χώρας, σε όλους τους κλάδους ανεξαιρέτως από την αρχή της κρίσης, το ξέρουν πολύ καλά οι ίδιοι και οι ίδιες που καταφέρνουν ακόμα να ζουν μ’ αυτούς τους μισθούς. Το να διατείνεται η κ.Κεραμιδάρη, και ο ΑΒ μέσω αυτής, ότι τα καταστήματα της εταιρείας αποτελούν όαση εν τη ερήμω προκαλεί και την κοινή λογική. Επίσης, η βασική μείωση μισθών που προέκυψε το 2014 με την κατάργηση των κλαδικών/συλλογικών συμβάσεων και επέβαλλε και στο εμπόριο μειώσεις περίπου 20%, πράγματι δεν συζητήθηκαν καθόλου. Επιβλήθηκαν από τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις τους! Και με την απουσία συλλογικών συμβάσεων, η μοίρα πολλών «παλιών» συναδέλφων ήταν οι απολύσεις ή οι οικειοθελείς αποχωρήσεις ώστε να αντικατασταθούν από νέους,φτηνότερους και πιο ελαστικούς εργαζόμενους. Και αυτό πλέον το γνωρίζουν όλοι όσοι θα δουν αυτό το σποτ. Βέβαια, βασική αρχή της προπαγάνδας είναι το «πες,πες, κάτι μένει»…Εξ ου και η απλή επίκληση ενός τόσο μεγάλου και εξόφθαλμου ψέμματος. Η καθημερινή επανάληψή του μέσω των ΜΜΕ μπορεί να το κάνει να φαίνεται αληθινό. Και στον σύγχρονο κόσμο των ΜΜΕ και του θεάματος, αν κάτι φαίνεται αληθινό, ίσως και να είναι…Που άλλωστε θα ακουστεί το αντίστροφο;

«Σε κάθε νέο συνάδελφό μου του λέω την προσωπική μου εμπειρία. «Ξέρεις κάτι και εγώ ταμίας ξεκίνησα και έχω γίνει διευθύντρια. Μπορείς και εσύ».

Ωχ, πάλι αυτό το ξυνισμένο παραμύθι της ανέλιξης. Δυστυχώς, στον χώρο του εμπορίου έχουμε βαρεθεί να το ακούμε με χίλιους τρόπους: με τις «προσωπικές εμπειρίες» των διευθυντάδων μας, με «σεμινάρια εξέλιξης», με συνεχείς αξιολογήσεις κ.α. Είναι ένα απο τα μεγάλα όπλα της εργοδοσίας ώστε να βρει μέσα μας ένα κομμάτι από αυτήν, όπως είπαμε και παραπάνω. Και ειδικότερα στην Ελλάδα που έχει γαλουχηθεί από τη μια με τον Βασίλη Καϊλα και από την άλλη με τα κάθε λογής τηλεοπτικά είδωλα του 24ωρου, μια τέτοια ρητορική έχει ακόμα πέραση. Γι’ αυτό και συνεχίζει να λέγεται…

«Δεν θα μπορούσα να σταθώ επάξια στη θέση αυτή χωρίς όλους τους ανθρώπους μου».   

Η γνωστή επωδός. Όλοι είμαστε μια οικογένεια. Σε ένα κατάστημα με ιεραρχία, με διευθυντές και εργαζόμενους, με μισθούς και απολύσεις, όλοι παραμένουμε μια οικογένεια. Ίδιον της ελληνικής αγοράς; Όχι, ισχύει ακόμα και στους τεράστιους πολυεθνικούς ομίλους: η εταιρεία είναι μια τεράστια οικογένεια και όλοι εμείς αγαπημένοι συνεργάτες. Κρίμα. Κρίμα για την υποτίμηση της νοημοσύνης μας. Κρίμα για τα πρότυπα της «σύγχρονης οικογένειας» που προωθούν οι εργοδότες μας…Η κ.Κεραμιδάρη κλείνει λέγοντας το αυτονόητο με λάθος λόγια: η ίδια, τα στελέχη της εταιρείας, η εταιρεία, τα κέρδη των μετόχων της Delhaize δεν θα ήταν τίποτα χωρίς την σκληρή δουλειά, χωρίς τον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνει η συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων στα καταστήματα του ΑΒ Βασιλόπουλου.

ΥΓ. Όσοι και όσες θέλουν να μάθουν λίγο καλύτερα τι συμβαίνει στα καταστήματα του «ΑΒ Βασιλόπουλου» τους παραπέμπουμε σε 2 προηγούμενες ανακοινώσεις της εργατικής μας συνάντης: η πρώτη με αφορμή για την επαναπρόσληψη της απολυμένης συναδέλφισσας Ελένης Σ. από τον «ΑΒ» στο Χολαργό και η δεύτερη που καταγγέλλει τον γκρίζο-εργοδοτικό σωματείο που’ χει στήσει η εργοδοσία και οι διευθυντάδες της εταιρείας.

Το ΣτΕ, το αντισυνταγματικό άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και… η πραγματικότητα.

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της εργατικής μας συνάντησης με αφορμή την απόφαση του ΣτΕ που αφορά την ακύρωση του πιλοτικής εφαρμογής του μέτρου των 52 εργάσιμων Κυριακών. Η  εν λόγω ανακοίνωση εμπεριέχεται στο 2ο εργατικό δελτίο εμποροϋπαλλήλων που μοιράζουμε πλατιά σε χώρους δουλειάς του εμπορίου.

Το ΣτΕ, το αντισυνταγματικό άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και… η πραγματικότητα.

Στα μέσα Ιανουαρίου 2017, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ανακοινώνει ότι κρίνει αντισυνταγματική την απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης που επέτρεπε την πιλοτική λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων όλες τις Κυριακές του χρόνου σε 3 «τουριστικές» περιοχές και σε 8 υποπεριοχές της χώρας:

1) Αττικής: α) Ιστορικό κέντρο Αθηνών και β)Δήμος Ραφήνας- Πικερμίου,

2) Κεντρική Μακεδονία: α) Ιστορικό κέντρο Θεσσαλονίκης και β) Χαλκιδική

3) Νότιο Αιγαίο:Δήμοι: α) Ρόδου, β) Κω, γ) Σύρου Ερμούπολης, δ) Μυκόνου ε) Θήρας.

Αξίζει να αναφερθεί οτι εναντίον της εν λόγω υπουργικής απόφασης προσέφυγαν στο ΣτΕ η Ελληνική Συνομοσπονδία  Εμπορίουκαι Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ), η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών – Βιοτεχνών – Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ), η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος (ΟΥΙΕ), ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης και 20 καταστηματάρχες και έμποροι, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη. Ο λόγος προφανής: τα συλλογικά όργανα των μικροεμπόρων και μικροεργοδοτών έκριναν «ασύμφορο» για τα κέρδη τους το άνοιγμα των επιχειρήσεών τους και τις 52 Κυριακές, εκτιμώντας ότι δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν στον ανταγωνισμό των μεγάλων πολεθνικών αλυσίδων. Έτσι μέχρι και τώρα, εμμένουν στην θέση τους να υπερασπίζονται το άνοιγμα των καταστημάτων για 7 Κυριακές τον χρόνο θέλοντας να υπερασπιστούν τις τσέπες τους και μόνο.

Στο σκεπτικό που συνοδεύει την απόφαση του ΣΤΕ αναφέρονται μερικά βασικά και χρήσιμα πράγματα που καλό είναι να αντιληφθούμε την πραγματική τους αξία και διάσταση και όχι να τα διαβάσουμε μυωπικά και κατά το δοκούν, όπως κάνει και η ίδια η απόφαση του ΣτΕ. Το σκεπτικό αναφέρει:

«Το Σύνταγμα κατοχυρώνει για τους πάσης φύσεως εργαζομένους και απασχολούμενους (ελεύθερους επαγγελματίες,κ.λπ.) το δικαίωμα ελεύθερου χρόνου και της απόλαυσης του ατομικού και τους από κοινού με την οικογένεια τους, ως τακτικό διάλειμμα της εβδομαδιαίας εργασίας. Το διάλειμμα αυτό υπηρετεί την υγεία και την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου με τη φυσική και ψυχική ανανέωση που προσφέρει η τακτική αργία στον εργαζόμενο άνθρωπο εντός της κάθε εβδομάδας (άρθρο 5 και 21 Συντάγματος). Συναφώς, προσφέρει και τη δυνατότητα οργάνωσης της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής του, θέματα για τα οποία μεριμνά επίσης το Σύνταγμα (άρθρο 21). Περαιτέρω το ως άνω δικαίωμα προσλαμβάνει πρακτική αξία για τους εργαζόμενους όταν αυτοί δύνανται μόνοι ή από κοινού με την οικογένεια τους να μετέχουν στη συλλογική ανάπαυλα μιας κοινής αργίας ανά εβδομάδα, ως τέτοια ημέρα έχει επιλεγεί κατά μακρά παράδοση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στα λοιπά κράτη της Ευρώπης, η σχετιζόμενη με την Χριστιανική θρησκεία».

Έτσι, αν αφαιρέσουμε τον ανόητο λόγο «περί θρησκείας», η Κυριακή αντιμετωπίζεται ως μία ημέρα αναντικατάστατη για την ξεκούραση και τον ελεύθερο χρόνο των εργαζομένων και ως τέτοια δεν μπορεί να υποκατασταθεί από κανένα «ρεπό» οποιασδήποτε άλλης ημέρας. Παράλληλα, με το φτωχό μας μυαλουδάκι καταλαβαίνουμε ότι το ως άνω σκεπτικό ισχύει για όλες τις Κυριακές του χρόνου. Ούτε για «μερικές», ούτε για τις «μισές». Πανηγύρισαν, λοιπόν, τις επόμενες ημέρες, όλα τα γραφειοκρατικά συνδικαλιστικά όρ γανα (ΟΙΥΕ, ΓΣΕΕ κτλ) βγάζοντας κείμενα-διθυράμβους για «μεγάλη νίκη υπέρ των εργαζομένων» ενώ παράλληλα φρόντισαν να βγάλουν λάδι την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που παζαρεύει με το ΔΝΤ και τους δανειστές πόσες εργάσιμες Κυριακές θα «δεχτεί» να νομοθετήσει στο επόμενο μνημόνιο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τον Σεπτέμβριο του 2014, μετά από 3 μήνες μαχητικών και μαζικών απεργιακών κινητοποιήσεων, το ΣτΕ με απόφαση του Τμήματος Αναστολών είχε «παγώσει» προσωρινά την επίμαχη υπουργική απόφαση, μέχρι να εκδοθεί η οριστική απόφαση της Ολομέλειας, η οποία εκδόθηκε τώρα. Ουσιαστικά, η υπουργική απόφαση που θέσπιζε το «όλες τις Κυριακές τα μαγαζιά ανοιχτά» δεν εφαρμόστηκε ποτέ! Και ο λόγος που δεν εφαρμόστηκε δεν είναι ούτε η «πολιτική βούληση» του ΣτΕ ούτε τα δάκρυα του Κορκίδη, του Καββαθά και λοιπών μικροεπιχειρηματίσκων.

Το καλοκαίρι του 2014 το «Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα απελευθερωμένα ωράρια» (που είχε συγκροτηθεί από την αρχήτης εφαρμογής του νόμου για τις 7 κυριακές, 4177/2013), «προσέφυγε» σε ένα δύσκολο αλλά σημαντικό αγώνα. Την κατάργηση των «52 εργάσιμων κυριακών» στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές. Το καλοκαίρι του 2014 έδωσε την πιο σημαντική μάχη με αποτέλεσμα το Σεπτέμβρη του 2014 να ανασταλλεί η εφαρμογή του μέτρου. Κάθε Κυριακή της πιλοτικής εφαρμογής των «52 Κυριακών» στο εμπορικό κέντρο και κυρίως στην Ερμού, ήταν μέρα αγώνα. Μαζικά εργατικά μπλόκα με πανό και μικροφωνικές απέκλειαν τα καταστήματα το ένα μετά το άλλο από νωρίς το πρωί ως το μεσημέρι. Χιλιάδες κείμενα ενημέρωναν για τη σημασία του αγώνα και καλούσαν στις συγκεντρώσεις. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι κατέβαζαν ρολά και συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, ανεξάρτητα αν είχε προκηρυχθεί απεργία ή όχι. Εργαζόμενοι σε άλλους κλάδους, άνεργοι, αλληλέγγυα σωματεία, συνελεύσεις γειτονιών, συλλογικότητες δημιούργησαν ένα μέτωπο αγώνα, που αποφασισμένα και δυναμικά αντιμετώπισε την επίθεση των αφεντικών και των λακέδων τους, αλλά και τις προκλήσεις της αστυνομίας. Τα «άγρια» χαρακτηριστικά των κινητοποιήσεων έδωσαν ένα σαφές μήνυμα ότι το μέτρο αυτό, αλλά και κανένα αντίστοιχο δε θα περάσει έτσι.

Μέσα στο καλοκαίρι του 2014 έδωσε καρπούς ο συνεχής αγώνας του κομματιού αυτού της εργατικής τάξης που κινείται αυτόνομα, με οριζόντιες διαδικασίες και χωρίς θεσμική κάλυψη μέσω του συντονιστικού. Η ΟΙΥΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος), σύμμαχος πλέον των εργοδοτών, πέρα από τις 13 και 20 Ιούλη, είχε αρνηθεί να ξαναπροκηρύξει απεργία, αφήνοντας έτσι εκατοντάδες εργαζόμενους στο συνδικαλιστικό της κενό. Και αυτός είναι ένας παραπάνω λόγος οι πρόσφατοι πανηγυρισμοί της ΟΙΥΕ για την απόφαση του ΣτΕ να μας φαίνονται πέρα από αισχροί και προκλητικοί..

Με άλλα λόγια (ν’αγαπιόμαστε…), η απόφαση που πάρθηκε από την ολομέλεια του ΣΤΕ ήταν για τα «μάτια του κόσμου», μιας και ακύρωσε μια υπουργική απόφαση η οποία δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Και αυτό χάρη στους αγώνες που δώσαμε και συνε χίζουμε να δίνουμε εμείς: οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στον κλάδο του εμπορίου, τα μαχόμενα κομμάτια της εργατικής τάξης, τα ευρύτερα ζωντανά και αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που με τους αγώνες τους βάζουν φραγμό στην επίθεση κράτους και αφεντικών. Με απλά λόγια, μπορεί το ΣΤΕ να μην έκρινε νόμιμο το «όλες τις Κυριακές», αλλα υπήρχε πολύ κάλος λόγος γι’ αυτό. Τα αφεντικά, μικρά και μεγάλα, δεν προτιμούν πραγματικά το «Κάθε Κυριακή ανοιχτά». Το «όποιες Κυριακές επιλεκτικά χρειαζόμαστε τον χρόνο» τους κάθεται όμως λουκούμι. Οπότε η πραγματική μάχη τώρα ξεκινάει! Και αυτό διότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο όνομα της «αυτορρύθμισης της αγοράς», εδώ και μήνες έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να παραχωρήσει στις Περιφέρειες το δικαίωμα καθορισμού των «εργάσιμων Κυριακών». Η παραχώρηση ενός τέτοιου ρόλου στις Περιφέρειες τις μετατρέπει αυτόματα σε χαλιφάτα των εργοδοτών, έρμαια στις ορέξεις, τις πιέσεις και τους εκβιασμούς των κεφαλαιοκρατών. Παράλληλα, μια τέτοια πραγματικότητα όπου τη μια Κυριακή θα δουλεύουν οι εμποροϋπαλληλοι στη μια Περιφέρεια και μια άλλη Κυριακή οι συνάδελφοι στην διπλανή Περιφέρεια, δημιουργεί μια χαοτική συνθήκη που δυσχεραίνει την δυνατότητα οργάνωσης και συλλογικής εργατικής απάντησης ενώ το οποιοδήποτε συνδικαλιστικό όργανο χάνει την ισχύ του αφού για κάθε Περιφέρεια ή εργάσιμη Κυριακή, θα πρέπει να προκηρρύσονται ξεχωριστές απεργίες. Μελετημένες, λοιπόν, και με το νυστέρι του χειρούργου οι αντεργατικές πολιτικές της αριστεροδεξιάς κυβέρνησης. Και παραχωρούν την πλήρη ελευθερία στα χέρια των αφεντικών να αποφασίζουν με μόνο γνώμονα τα συμφέροντά τους και τσακίζουν όπου μπορούν την εργατική οργάνωση και ετοιμότητα.

Ας τελειώνουμε με τα καφριλίκια του κεφαλαίου, της τοπικής αυτοδιοίκησης, των κυβερνήσεων, της Ε.Ε., της εργοδοσίας και της κάθε βολεμένης εξουσίας. Ότι αποφάσεις και να λαμβάνει το ΣΤΕ, όποια νομοθεσία και να θέλουν να περάσουν, με νόμιμους τρόπους και μη, θα μας βρίσκουν πάντα στους δρόμους μπροστά τους.

Κυριακές και νύχτες θα πάνε για δουλειά, περιφερειάρχες, δήμαρχοι και όλα τ’αφεντικά! Με τις κλωτσιές φυσικά._

22_10_14_diad_syntdrasis_w

 

Μια πρώτη ενημέρωση και φωτογραφίες από την απεργιακή κινητοποίηση της Κυριακής 9/4

Την Κυριακή 9 Απρίλη 2017, στο πλαίσιο της απεργίας στον κλάδο του εμπορίου, το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια προχώρησε σε μια σειρά απεργιακών περιφρουρήσεων σε καταστήματα στον πεζόδρομο της Ερμού. Οι απεργιακές περιφρουρήσεις ξεκίνησαν ήδη από τις 6.30πμ από τα δύο καταστήματα της αλυσίδας Η&Μ, στη συμβολή των οδών Ερμού & Βουλής και στην πλ. Καπνικαρέας. Στα δύο αυτά σημεία, στα οποία έλαβαν χώρα και οι δύο απεργιακές συγκεντρώσεις μας, πραγματοποιήθηκαν από πολύ νωρίς απεργιακές περιφρουρήσεις και στα καταστήματα ZARA, Stradivarius & Fiftysix. Οι απεργιακές περιφρουρήσεις κράτησαν για 10 ώρες και ολοκληρώθηκαν στις 4.30μμ, οπότε και διασφαλίστηκε ότι τουλάχιστο τα 2 καταστήματα των H&M δε θα άνοιγαν καθόλου για σήμερα.

Κατά τη διάρκεια της απεργιακής κινητοποίησης μοιράστηκαν σε εργαζόμενες κι εργαζόμενους στον κλάδο του εμπορίου και στον κόσμο που κινούνταν στην Ερμού εκατοντάδες κείμενα του Συντονιστικού δράσης για τον αγώνα για την Κυριακάτικη αργία καθώς και της συλλογικότητας των εργαζόμενων στο εμπόριο (Ορθοστασία), τα οποία αναφέρονταν στις εξελίξεις στα H&M και τη μαζική άρνηση των εργαζομένων τους να δεχτούν τις άθλιες ατομικές συμβάσεις που πλάσαρε η εργοδοσία. Παράλληλα, μοιραζόταν και το νέο εργατικό δελτίο της συλλογικότητας αυτής.

Στη συνέχεια θα υπάρξει ολοκληρωμένη ενημέρωση για την όλη απεργιακή κινητοποίηση.

Επίσης, μέσα στη βδομάδα που μας πέρασε, είχαν γίνει εξορμήσεις με μοίρασμα κειμένων και αφισοκόλληση σε χώρους δουλειάς της Ερμού και πέριξ και σε διάφορα άλλα σημεία του κέντρου και περιφερειακά. Ενώ, μια μέρα πριν, το Σάββατο 8/4, πραγματοποιήθηκε εργατική παρέμβαση στα εγκαίνια του Η&M στην Αγία Παρασκευή.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια | syntonistikokyriakes.espivblogs.net

Ακολουθούν ορισμένες εικόνες από την απεργιακή κινητοποίηση:

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_l.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_d.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_a.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_k.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_h.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_n.jpg

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_i.jpg

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_g.jpg

https://i1.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_f.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/ermou1.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/ermou2.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/ermou4.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_e.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_b.jpg

https://i0.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_c.jpg

https://i2.wp.com/syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2017/04/9_4_17_apergia_syntdr_m-570x1024.jpg