7+1 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ, ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 29/9 18.00 μ.μ

Στα γραφεία των εργατικών σωματείων, Λόντου 6, 2ος όροφος, Εξάρχεια

  1. Η κυριακάτικη αργία σταθερά στο στόχαστρο των εργοδοτών-κυβερνήσεων! Μετά τις 10 εργάσιμες Κυριακές τον χρόνο και το νόμο για τις 32 Κυριακές σε δήθεν «τουριστικές περιοχές», διαρροές μιλούν για την πλήρη απελευθέρωση της κυριακάτικης αργίας. Το καλοκαίρι του 2014 το ξαναπροσπάθησαν και τους σταμάτησαν τα απεργιακά μπλόκα στην Ερμού. Τώρα;
  2. Μετά τις λευκές νύχτες και τα εορταστικά ωράρια, νέα καινοτομία! Τα Praktiker με το έτσι-θέλω ανοίγουν «πειραματικά» στις 7 το πρωί. Σε ποιους άλλους θα ανοίξει η όρεξη;
  3. Τι θα γίνει φέτος με τις αργίες της 26/12 και 2/1 που εδώ και 4 χρόνια βρίσκονται στο στόχαστρο των μεγαλοαφεντικών του κλάδου; Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις των συναδέλφων-ισσων σε χώρους δουλειάς έβαλαν φρένο στις ορέξεις των αφεντικών (Η&Μ, Ιnditex, Empoli Outlet) αλλά το μέτωπο είναι ανοιχτό. Factory Outlet, McArthurGlenn και από φέτος τα Praktiker επιμένουν. Εμείς;
  4. Αυγουστιάτικα, ψήφισαν νομοσχέδιο που βγάζει λάδι τους εργοδότες απέναντι στους ενοικιαζόμενους σκλάβους των κάθε λογής σκλαβοπάζαρων τύπου Man Power, ICAP, Adecco, Randstadt, Mellon κ.α. Και έτσι, ανοίγουν την πόρτα στους εργοδότες να προσλαμβάνουν εργαζόμενους με μηνιαίες συμβάσεις, με 3μερη απασχόληση κ.α. Ιδού οι «καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας» που ευαγγελίζεται η ανάπτυξή τους!
  5. Και πάλι αυγουστιάτικα, κατήργησαν τον βασικό λόγο απόλυσης λύνοντας περαιτέρω τα χέρια των εργοδοτών ώστε να απολύουν για έναν και μόνο λόγο χωρίς προσχήματα: επειδή τους συμφέρει. Έτσι απλά.
  6. Και το φακέλωμα,νόμος! Το Υπ. Εργασίας ετοιμάζει νομοσχέδιο για την δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου των συνδικαλιστικών οργανώσεων και των μελών τους καθώς και την καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στα σωματεία. Ποιος θα τους πει ότι η συνδικαλιστική- εργατική οργάνωση και δράση δεν μοιάζει με τη Eurovision και το Survivor; Ποιος θα τους θυμίσει ότι το δικαίωμα στην απεργία κερδήθηκε με αίμα εργατών και όχι με likes ή clicks;
  7. Και τα δώρα προς τον ΣΕΒ και τους εργοδότες συνεχίζονται. Στο νέο «αναπτυξιακό νόμο» της κυβέρνησης προβλέπεται ο εργαζόμενος να ’χει δικαίωμα καταγγελίας για καθυστέρηση μισθοδοσίας μετά από 2 μήνες καθυστέρησης. Δηλαδή, αν είμαστε «μικρόψυχοι» απέναντι στον εργοδότη μας, είμαστε και παράνομοι; Παράλληλα, ενώ αγωνιζόμαστε για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε κάθε χώρο δουλειάς, ετοιμάζουν παραθυράκια για τους εργοδότες και νομοθετούν την εξαίρεση εφαρμογής των όρων των κλαδικών συμβάσεων εργασίας σε μια σειρά επιχειρήσεων που «εμφανίζουν οικονομικά προβλήματα ή σε επιχειρήσεις σε περιοχές με ανεργία άνω του μέσου όρου…».
  8. Ο 8ος λόγος έχει να κάνει με εμάς και μόνο εμάς. Τις χιλιάδες εργαζόμενες-ους στα εμπορικά καταστήματα – σε διαδρόμους, ταμεία, αποθήκες- που καλούμαστε ν’ανεχτούμε κάθε λογής εργοδοτική αυθαιρεσία υπό το εκβιαστικό καθεστώς της οικονομικής ανέχειας και της ανεργίας. Εμάς που καλούμαστε να υπερασπιστούμε τα κεκτημένα της τάξης μας, τις ζωές & την αξιοπρέπειά μας ενώ η εργοδοσία υπαγορεύει & επιβάλλει τους νόμους της. Και την ανάγκη μας να συναντηθούμε, να οργανωθούμε, ν’ ανταλλάξουμε πληροφορίες & εμπειρίες ώστε να’ μαστε σε ετοιμότητα για όσα συμβαίνουν και όσα πρόκειται να’ ρθουν. Και αυτός είναι ο τρόπος να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο τα εργατικά συμφέροντα και να κάνουμε την ταξική μας οργάνωση και δράση ξανά δυνατή και επικίνδυνη απέναντι στους εκβιασμούς των εργοδοτών. Να δημιουργήσουμε ορατές ή αόρατες επιτροπές αγώνα σε κάθε μαγαζί/πολυκατάστημα/αλυσίδα/εμπορική ζώνη, να συσπειρωθούμε στα κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου σε αγωνιστική-απεργιακή κατεύθυνση.

Advertisements

Ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ για τη στοχοποίηση-δίωξη εργαζόμενου στα Leroy Merlin, την προφυλάκιση και τις διώξεις με αφορμή απόπειρα μικροκλοπής

Ανακοίνωση για τη στοχοποίηση-δίωξη εργαζόμενου στα Leroy Merlin, την προφυλάκιση και τις διώξεις με αφορμή απόπειρα μικροκλοπής

Την Παρασκευή 12/7/19 στο κατάστημα της πολυεθνικής Leroy Merlin στην περιοχή του Ρέντη, ένα καθημερινό περιστατικό απόπειρας μικροκλοπής μετατρέπεται σε μια κακοστημένη μεθόδευση με τη συμπαιγνία της εργοδοσίας της Leroy Merlin και της εταιρείας security OVIT A.E. Συγκεκριμένα, αντί να ζητηθούν από τους 2 ανθρώπους που αποπειράθηκαν την κλοπή τα χρήματα που αντιστοιχούσαν στα προϊόντα που επιχείρησαν να πάρουν, να υπογράψουν σχετική υπεύθυνη δήλωση και να τους γίνουν οι συνήθεις συστάσεις (να ακολουθηθεί δηλαδή η πάγια πολιτική ασφαλείας του συγκεκριμένου καταστήματος), τους ζητείται με βίαιους και εκβιαστικούς όρους να κατονομάσουν τον Γ.Α., εργαζόμενο του καταστήματος, ως δήθεν «συνεργό» τους. Η προσωπική γνωριμία και η συντροφική-πολιτική σχέση του ενός ατόμου (Χ.Κ.) με τον εργαζόμενο στέκεται αρκετή για τον ιδιοκτήτη της εταιρείας OVIT A.E, Κωνσταντίνο Δρίβα (πρώην στρατιωτικός με ειδική στρατιωτική εκπαίδευση γύρω από την άντληση, συλλογή, διαχείριση και αξιοποίηση υπηρεσιακών πληροφοριών με σειρά στρατιωτικών σεμιναρίων που ακολουθούν τα πρότυπα του ΝΑΤΟ), ώστε να προβεί σε ανακριτικές μεθόδους στο δωματιάκι ασφαλείας του καταστήματος με σκοπό να ενοχοποιηθεί ο εργαζόμενος και να εξωθηθεί στη συνέχεια από την εργοδοσία της Leroy Merlin σε παραίτηση. Κάτι βέβαια που δεν έγινε αποδεχτό από το συνάδελφο, ο οποίος μάλιστα κατέδειξε εξ αρχής την όλη μεθόδευση εναντίον του.

Ο συνάδελφος Γ.Α., ο οποίος εργάζεται στο κατάστημα εδώ και 6 χρόνια στοχοποιείται μ’ αυτόν τον δόλιο τρόπο λόγω της ενεργούς συνδικαλιστικής-πολιτικής του δράσης. Είναι δραστήριο μέλος του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά (ΣΕΙΥΠ) κι εργατικών συλλογικοτήτων βάσης, συμμετέχει στις απεργίες (σε γενικές απεργίες και σε κλαδικές, όπως αυτές που γίνονται για την προάσπιση της Κυριακάτικης αργίας δραστηριοποιούμενος μέσα κι από το Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια), συμβάλλει ενεργά στην από τα κάτω οργάνωση των συναδέλφων και στις συλλογικές αντιστάσεις μέσα στο χώρο δουλειάς του και ευρύτερα στον κλάδο του εμπορίου και στέκεται αλληλέγγυος σε συναδέλφους-συναδέλφισσες που στοχοποιούνται από την εργοδοσία. Παράλληλα, ο Γ.Α. εδώ και πολλά χρόνια δίνει το σταθερό και πολύτιμο παρών και σε μια σειρά από ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες που γίνονται σε διάφορους εργασιακούς κλάδους και χώρους δουλειάς, όπως άλλωστε και στο δικό μας κλάδο, και σε μια σειρά από διάφορα μέτωπα πάλης.

Την ίδια μέρα ο συνάδελφος οδηγείται στην Αστυνομική Διεύθυνση Πειραιά για κατάθεση ως μάρτυρας. Μέσα στις επόμενες μέρες γίνεται γνωστό ότι στη δικογραφία που στήνεται αναφέρεται ως κατηγορούμενος σε βαθμό κακουργήματος για «άμεση συνέργεια», ενώ την Πέμπτη 18/7 καλείται σε απολογία από τον Δ’ ανακριτή Πειραιώς. Ο συνάδελφος αντέκρουσε την μεθόδευση εναντίον του και τελικά αφέθηκε ελεύθερος χωρίς κανέναν περιοριστικό όρο (γεγονός που αποκαλύπτει και την κακοστημένη μεθόδευση εναντίον του), αλλά με την κατηγορία εις βάρος του να συνεχίζει να υφίσταται, ενώ συνεχίζει κανονικά την εργασία του στα Leroy Merlin.

Είναι ξεκάθαρο ότι μέσα από τη στοχοποίηση και τη δίωξη του Γ.Α. επιχειρείται με έναν αρκετά ευθύ τρόπο μια ακόμα επίθεση στους ίδιους τους αγώνες που συμμετέχει ενεργά στους χώρους δουλειάς κι ευρύτερα, στους αγώνες όλων μας για τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, για τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Κι έτσι γίνεται αντιληπτό, ότι κάθε επίθεση προς αυτόν είναι επίθεση προς όλους και όλες μας και ότι στοχεύει στην κατατρομοκράτηση και την κατασυκοφάντηση των αγώνων μας. Στη θέση του θα μπορούσε να βρίσκεται κάθε εργαζόμενος που εξαιτίας της αγωνιστικής στάσης του «μπαίνει στο μάτι της εργοδοσίας». Ενώ και ως Σύλλογος έχουμε έρθει αντιμέτωποι πολλές φορές με το συνολικότερο σχέδιο καταστολής, ποινικοποίησης και κατατρομοκράτησης των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης.

Μια τέτοια μεθόδευση από την πλευρά της εργοδοσίας των Leroy Merlin, όσο «ανθρωποκεντρική» και αν αυτοπροβάλλεται, μόνο εντύπωση δεν μας προκαλεί. Μιας κι έχουν καταγγελθεί μια πληθώρα κρουσμάτων εργοδοτικής αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας από την πλευρά της εν λόγω πολυεθνικής, όπως άλλωστε και σε άλλες αλυσίδες και καταστήματα του κλάδου. Μάλιστα, πολύ πρόσφατα η Leroy Merlin επιχείρησε την επιβολή του 9ωρου στα κεντρικά γραφεία. Ενώ της είχε επιβληθεί και τεράστιο πρόστιμο για τις αμέτρητες αδήλωτες υπερωρίες που είχε επιβάλει στο προσωπικό της. Επίσης, είναι σε όλους γνωστή η υπόθεση της δικαίωσης εργαζόμενης που είχε απολυθεί από τα Leroy Merlin επειδή έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας. Και σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρία δεν έχει προχωρήσει σε μήνυση καθόλου δεν την απαλλάσσει από την ευθύνη της για την όλη εξέλιξη της υπόθεσης αυτής.

Επίσης, δεν προκαλεί εντύπωση ούτε και ο πρωταγωνιστικός ρόλος της OVIT στην εν λόγω μεθόδευση. Οι ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας στα εμπορικά καταστήματα μπορούν ν’ αποτελέσουν έναν οργανωμένο αντεργατικό μηχανισμό στα χέρια των εργοδοτών. Καθώς, πέρα από το ότι σε πάρα πολλά καταστήματα οι εργαζόμενοι βιώνουν την ταπεινωτική έρευνα των προσωπικών τους αντικειμένων κατά την είσοδο-έξοδο από τον χώρο εργασίας τους, οι εργοδότες μέσω αυτών επιχειρούν πολλές φορές να δικαιολογήσουν τις απολύσεις ή την εξώθηση εργαζομένων σε παραίτηση. Και μάλιστα, όπως και στην εν λόγω περίπτωση, οι ιδιοκτήτες-εργολάβοι των εταιρειών ασφαλείας δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να «επιδείξουν έργο» στις επιχειρήσεις-πελάτες τους.

Βέβαια η όλη αυτή υπόθεση έλαβε και μια ακόμα κρίσιμη διάσταση, καθώς μια μέρα μετά ο Χ.Κ. συλλαμβάνεται (από αστυνομικούς που του φορούν κουκούλα και τον ξυλοκοπούν αγρίως) και τελικά προφυλακίζεται για μια απόπειρα κλοπής προϊόντων (ηλεκτρολογικό υλικό) αξίας μόλις 180€, τα οποία και χρειαζόταν για την άσκηση του επαγγέλματός του. Ο Χ.Κ., ένας άνθρωπος με πολύχρονη συμμετοχή στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, είχε διωχθεί και φυλακιστεί και παλιότερα με την κατηγορία για συμμετοχή στην οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, αν και ο ίδιος είχε αρνηθεί την οποιαδήποτε εμπλοκή. Μάλιστα, στη δίκη αυτή ως πολιτικός μάρτυρας υπεράσπισης του Χ.Κ. είχε καταθέσει και ο Γ.Α. Η λύσσα του ιδιοκτήτη της εταιρείας ασφάλειας OVIT, Κ. Δρίβα, να «παράγει έργο» (γνωρίζοντας καλά ποιον έχει αιχμάλωτο στο δωματιάκι ασφαλείας του καταστήματος) και η ψευδομαρτυρία του σε συνδυασμό με την διόγκωση του κατηγορητηρίου από μέρους των εντεταλμένων δικαστικών μηχανισμών (καθώς η αρχική κατηγορία της «κλοπής» μετατρέπεται σε «ληστρική κλοπή»), ήταν αρκετές ώστε να αρθεί η αναστολή του Χ.Κ. και να καταστεί και πάλι όμηρος. Μάλιστα στην αιτιολογία της απόφασης για την προφυλάκιση αναφέρεται ότι «ενόψει της οικονομικής αδυναμίας του για την αποκομιδή επαρκούς εισοδήματος βιοπορισμού του, προκύπτει δε σκοπός του για πορισμό παράνομου εισοδήματος και ροπή του προς διάπραξη εγκλημάτων κλοπής και ληστείας ως στοιχείο της προσωπικότητάς του…». Και κάπως έτσι ποινικοποιείται η ίδια η δυσχερής οικονομική κατάσταση ενός ανθρώπου, ο οποίος και τιμωρείται προληπτικά (με την προφυλάκισή του)! Κι αυτο σε μια εποχή που το σύστημα και οι μηχανισμοί του επιβάλλουν στον κόσμο της τάξης μας ολοένα και σε πιο οξυμένο βαθμό τη φτωχοποίηση και την κοινωνική αδικία.

Επιπλέον, ποινική δίωξη, πέρα από το δεύτερο άτομο που συμμετείχε στην απόπειρα κλοπής, ασκήθηκε και σε άλλα 4 άτομα, επίσης με συμμετοχή στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες, τα οποία έσπευσαν στο κατάστημα, προκειμένου να επιλύσουν την οικονομική διαφορά (κάτι που αρνήθηκε να πραγματοποιηθεί πεισματικά ο ιδιοκτήτης της OVIT) και να καταγγείλουν την παράνομη παρακράτηση 2 ανθρώπων για 3 ώρες σε ένα δωματιάκι ασφαλείας. Κι έτσι μέσω της όλης αυτής μεθόδευσης επιχειρείται να ποινικοποιηθεί και η ίδια η αυτονόητη έκφραση αλληλεγγύης με το να της αποδίδονται χαρακτηριστικά συμμορίας.

Είναι σαφές λοιπόν ότι όλες αυτές οι διώξεις αποκτούν πολιτικό, φρονηματικό και εκδικητικό χαρακτήρα από την πλευρά του κράτους, του κεφαλαίου και της ταξικής δικαιοσύνης. Είναι ενταγμένες στο σταθερό σχέδιο τους για εξουδετέρωση των ταξικών-κοινωνικών αντιστάσεων και των πολιτικών χώρων με λόγο και δράση με αντισυστημικό πρόσημο, στην περίπτωση αυτή του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου.

Για εμάς τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες η πιο καίρια απάντηση στις μεθοδεύσεις αυτές είναι η συνέχιση και το δυνάμωμα της οργανωμένης από τα κάτω συλλογικής δράσης μας στους χώρους δουλειάς μας. Η ολοένα μεγαλύτερη και πιο ενεργή συμμετοχή στα συλλογικά όργανα της ταξικής πάλης μας, όπως τα σωματεία και οι εργατικές συλλογικότητες, στις απεργίες, στις εργατικές διαδηλώσεις, στις οργανωμένες και συλλογικες κόντρες μας με την εργοδοσία. Η αταλάντευτη αλληλεγγύη μεταξύ συναδέλφων και η ξεκάθαρη ταξική στάση μας και απέναντι στις όποιες συκοφαντίες ενορχηστρώνουν οι εργοδότες και τα όποια τσιράκια τους.

Η στοχοποίηση-δίωξη του συναδέλφου μας Γ.Α. που εργάζεται στα Leroy Merlin, όπως και η προφυλάκιση του Χ.Κ. και η δίωξη και των υπολοίπων 5 αγωνιστών είναι υπόθεση όλων μας.

Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία και τις συλλογικότητες να καταγγείλουμε την όλη μεθόδευση, να στηρίξουμε έμπρακτα όλους τους διωκόμενους της υπόθεσης αυτής και να συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας στο μπλοκάρισμα της εργοδοτικής-κρατικής τρομοκρατίας. Ήδη μια σειρά από κάποιες πρώτες εργατικές-κινηματικές παρεμβάσεις, ενημερωτικές εξορμήσεις σε καταστήματα, συζητήσεις με συναδέλφους-συναδέλφισσες έχουν συμβάλει σημαντικά στην κατεύθυνση αυτή.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ Χ.Κ. ΚΑΙ ΠΑΥΣΗ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ-ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ Γ.Α.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 2103820537 & 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | https://bookworker.wordpress.com

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ, ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑΡΑΧΗ!Με αφορμή τις μεθοδεύσεις Leroy Merlin-OVIT A.E

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ, ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑΡΑΧΗ!

Την Παρασκευή 12/7 στο κατάστημα της πολυεθνικής Leroy Merlin στην περιοχή του Ρέντη, ένα καθημερινό περιστατικό απόπειρας κλοπής μετατρέπεται σε μια κακοστημένη μεθόδευση με τη συμπαιγνία της εργοδοσίας του Leroy Merlin και της εταιρείας security OVIT A.E. Συγκεκριμένα, από τους 2 ανθρώπους που αποπειράθηκαν την κλοπή αντί να ζητηθούν τα χρήματα και να τους γίνουν οι συνήθεις συστάσεις (ακολουθώντας την πάγια πολιτική ασφαλείας του καταστήματος), τους ζητείται με βίαιους όρους να κατονομάσουν εργαζόμενο υπάλληλο του καταστήματος ως δήθεν «συνεργό» τους. Η προσωπική γνωριμία του ενός ατόμου με τον εργαζόμενο στέκεται αρκετή για τον ιδιοκτήτη της εταιρείας OVIT A.E, Δρίβα, ώστε να προβεί σε ανακριτικές μεθόδους στο δωματιάκι ασφαλείας του καταστήματος με σκοπό να ενοχοποιηθεί ο συνάδελφος και να εξωθηθεί σε παραίτηση από την εργοδοσία της Leroy Merlin. Προσπάθεια που πέφτει στο κενό!

Ο συνάδελφος μας, Γ.Α, εργαζόμενος στο κατάστημα εδώ και 6 χρόνια, στοχοποιείται μ’ αυτόν τον δόλιο τρόπο λόγω της ενεργούς συνδικαλιστικής-πολιτικής του δράσης. Ως μέλος του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά, ως απεργός, ως συνάδελφος που προωθεί καθημερινά την οργάνωση των συναδέλφων μέσα στους χώρους δουλειάς μέσα από οριζόντιες πρωτοβουλίες βάσης, ως αλληλέγγυος σε συναδέλφους-ισσες που στοχοποιούνται από την εργοδοσία. Γιατί τι άλλο σημαίνει να έχεις συνδικαλιστική δράση μέσα σ’ ένα χώρο δουλειάς του εμπορίου εν έτει 2019;

Τι άλλο πέρα από την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας και των αργιών ευρύτερα με όπλο την απεργία; Τι άλλο πέρα από την προώθηση της συναδελφικής αλληλεγγύης μέσα στη δουλειά σπάζοντας τον ανταγωνισμό και τους διαχωρισμούς μεταξύ παλαιών-νέων, “μόνιμων”-ενοικιαζόμενων συναδέλφων; Τι άλλο πέρα από την υπεράσπιση των αυτονόητων εργατικών κατακτήσεων του κλάδου για όλους τους συναδέλφους και την συσπείρωσή/οργάνωσή τους για την διεκδίκηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων; Τι άλλο πέρα από την έμπρακτη ανάδειξη του αίσχους της ενοικιαζόμενης εργασίας, των εργατικών ατυχημάτων και των συνθηκών λάστιχο μέσα σ’ ένα χώρο δουλειάς; Τι άλλο πέρα από την προσπάθεια οι συνάδελφοι-ισσες να βγάζουν κρίσιμα συμπεράσματα για την ζωή τους από εργατική σκοπιά; Τι άλλο πέρα από την ενεργή συμμετοχή στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, τις εργατικές κινητοποιήσεις, τις απεργίες; Κι όμως, για την «ανθρωποκεντρική» εργοδοσία της Leroy Merlin αλλά και για κάθε εργοδότη, όλα αυτά είναι υπερ-αρκετές αφορμές για να μεθοδεύσουν την εξώθηση σε παραίτηση ή την «δικαιολογημένη» απόλυση ενός συναδέλφου.    

Τίποτα το πρωτότυπο δεν υπάρχει σ’ αυτήν μεθόδευση των εργοδοτών! Ποιος ξεχνά τις εκατοντάδες απολύσεις εργαζομένων στα ταμεία ή την εργοδοτική απαίτηση να κρατούνται χρήματα από την μισθοδοσία των συναδέλφων για δήθεν «χρηματικές διαφορές»; Ποιος ξεχνά την εξώθηση σε παραίτηση εργαζομένων στις αποθήκες πολυκαταστημάτων επειδή τραυματίστηκαν σοβαρά κατά την διάρκεια της εργασίας τους; Ποιός ξεχνά τις εκατοντάδες απολύσεις ή τους εκβιασμούς για παραίτηση σε συναδέλφους που κατηγορήθηκαν από securitάδες ως δήθεν «κλέφτες»; Ποιος θα ξεχάσει τον 49χρονο συνάδελφο Σ.Β στα Praktiker στο Αιγάλεω που αυτοκτόνησε τον Φλεβάρη του 2014 επειδή κατηγορήθηκε για κλοπή και πιέστηκε από την εργοδοσία να υπογράψει την παραίτησή του μετά από 12 χρόνια δουλειάς; Ποιος ξεχνά τους χιλιάδες μικρούς και μεγάλους εκβιασμούς των εργοδοτών σε συναδέλφους-ισσες ώστε να υπογράψουν παραιτήσεις, νέες επαίσχυντες συμβάσεις με 6μερα ή 9ωρα δουλειάς και άλλα πλείστα παραδείγματα; Και βέβαια, το «ήθος» της Leroy Merlin δεν εξαιρείται από τα παραπάνω. Είναι η ίδια εταιρεία που πριν μερικούς μήνες επιχείρησε να επιβάλλει την 9ωρη απασχόληση στα κεντρικά της γραφεία μετά από πρόστιμο δεκάδων χιλιάδων ευρώ για αμέτρητες υπερωρίες που επέβαλλε στο προσωπικό της ενώ, και πάλι πριν μερικούς μήνες, η αστική δικαιοσύνη δικαίωσε συναδέλφισσα που πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας από το κατάστημα της L.M. στο αεροδρόμιο η οποία διεκδικούσε την επαναπρόσληψή της.

Και στις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, υπάρχουν και οι πρόθυμοι σύμμαχοι της. Αποδεικνύεται πλέον και με τον πιο τρανό τρόπο ότι οι ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας στα εμπορικά καταστήματα μπορούν ν’αποτελέσουν έναν οργανωμένο αντεργατικό μηχανισμό στα χέρια των εργοδοτών. Δεν φτάνουν οι καθημερινές ταπεινώσεις με την έρευνα των προσωπικών μας αντικειμένων κατά την είσοδο-έξοδο από τον χώρο εργασίας μας, έχουμε ν’αντιμετωπίσουμε και τις δόλιες υποδείξεις των εργοδοτών που ψάχνουν να δικαιολογήσουν μια παραίτηση ή απόλυση συναδέλφου-ισσας για λόγους «κλοπής». Ουσιαστικά, εργαζόμενοι securitαδες των 400-500 ευρώ μετατρέπονται σε καλοθελητές και ρουφιάνοι των αφεντικών ενώ οι ιδιοκτήτες-εργολάβοι των εταιρειών ασφαλείας πρέπει να «επιδείξουν έργο» απέναντι στους πελάτες τους. Και μέσα από αυτόν τον φαύλο κύκλο μεθοδεύσεων και χειρισμών, πολλές φορές τη νύφη πληρώνουν οι εργαζόμενοι-ες των επιχειρήσεων.

Στην περίπτωση, όμως, της Leroy Merlin-OVIT A.E, η μεθόδευση των εργοδοτών επέφερε και μια άλλη ανεπανόρθωτη συνέπεια! Ένας άλλος αγωνιζόμενος άνθρωπος, ο οποίος συμμετέχει εδώ και χρόνια στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες και έχει ξαναστοχοποιηθεί από τις διωκτικές-δικαστικές αρχές, βρίσκεται αυτή την στιγμή προφυλακισμένος για μια απόπειρα κλοπής εμπορευμάτων αξίας 180 ευρώ! Η λύσσα του ιδιοκτήτη της εταιρείας ασφάλειας OVIT A.E, Δρίβα, να «παράγει έργο» και η ψευδομαρτυρία του σε συνδυασμό με την διόγκωση του κατηγορητηρίου από μέρους των εντεταλμένων δικαστικών μηχανισμών, ήταν αρκετές ώστε να αρθεί η αναστολή του Χ.Κ και να καταστεί και πάλι όμηρος ένας αγωνιζόμενος άνθρωπος.  Επίσης, η άσκηση ποινικής δίωξης σε άλλους 4 ανθρώπους που έσπευσαν να επιλύσουν την οικονομική διαφορά (γεγονός που αρνήθηκε πεισματικά ο ιδιοκτήτης της OVIT) και να καταγγείλουν την παράνομη παρακράτηση 2 ανθρώπων για 3 ώρες 2 σε ένα δωματιάκι ασφαλείας, ήταν το «κερασάκι στην τούρτα» ώστε να κατασκευαστεί ένα ευφάνταστο σενάεριο με συμμορίες, κυκλώματα και πολλούς ακόμα…δράκους!

Ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε για την πραγματική, την τεράστια κλοπή που βιώνουμε εδώ και χρόνια στον κλάδο του εμπορίου. Να μιλήσουμε για τις κλεμμένες Κυριακές που αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε, για την απόπειρα κλοπής όλων των αργιών μας όπως πχ.της 2/1 ή της 26/12 από μεγαλοεργοδότες του εμπορίου (πχ. Factory Outlet, Mc Arthur Glenn, Praktiker). Να μιλήσουμε για τους πετσοκομμένους μισθούς και τα κλεμμένα ρεπό, ένσημα, υπερωρίες που βασιλεύουν στον κλάδο. Να μιλήσουμε για την κλεμμένη αξιοπρέπεια μας όταν εκβιαζόμενοι από την ανεργία αναγκαζόμαστε να δεχτούμε όλους τους απάνθρωπους όρους που η πλευρά της εργοδοσίας θέτει. Να μιλήσουμε για την κατά συρροή και οργανωμένη ληστεία των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους με την συναυτουργία κράτους και εργοδοτών! Και οι μόνοι που μπορούν να καταδικάσουν ανεπιστρεπτί τους αυτουργούς της ληστείας αυτής, είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι-ες μέσα από την αυτόνομη και οργανωμένη δράση τους έξω από τους μηχανισμούς του γραφειοκρατικού-εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ/ΟΥΙΕ).

Καλούμε τους συνάδελφους και τις συνάδελφισσες να αποκρούσουν τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας της Leroy Merlin και της OVIT A.E. Να σταθούν ο ένας πλάι στην άλλην και με όπλο την συναδελφική αλληλεγγύη να προβάλλουν τις δικές τους πραγματικές ανάγκες και διεκδικήσεις! Να μην στριμωχτούμε στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία της εργοδοσίας, να εμπιστευτούμε τις δικές μας δυνάμεις και να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας. Να συσπειρωθούμε στα κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία μας και να οργανωθούμε μέσα στους χώρους δουλειάς. Να φτιάξουμε τα απαραίτητα σωματεία βάσης, τις επιτροπές αγώνα σε κάθε εμπορική αλυσίδα, τις απεργιακές πρωτοβουλίες σε κάθε εμπορικό κέντρο ή ζώνη. Οι συνάδελφοι στα Public εμπιστεύτηκαν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν επιχειρησιακό σωματείο ενώ το σωματείο του ΣΥΒΧΨΑ συνεχίζει τον απεργιακό αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας και της συλλογικής κλαδικής σύμβασης. Παράλληλα, τα κλαδικά σωματεία του εμπορίου συνεχίζουν να αναδεικνύουν την ανάγκη για διεκδίκηση ΣΣΕ σε κάθε χώρο δουλειάς. Οι δικοί μας αγώνες είναι η μόνη επιλογή ώστε να φέρουμε στο προσκήνιο τα εργατικά συμφέροντα και να κάνουμε την ταξική μας οργάνωση και δράση ξανά δυνατή και επικίνδυνη απέναντι στους εκβιασμούς των εργοδοτών.

*Ας σημειωθεί ότι ο συνάδελφος Γ.Α την Πέμπτη 18/7 καλέστηκε σε απολογία από τον Δ’ ανακριτή Πειραιώς ως κατηγορούμενος σε βαθμό κακουργήματος για «άμεση συνέργεια σε ληστρική κλοπή»! Ο συνάδελφος αντέκρουσε την μεθόδευση εναντίον του και με την αλληλέγγυα παρουσία δεκάδων αγωνιζόμενων ανθρώπων στην είσοδο των δικαστηρίων Πειραιά, κατάφερε να αφεθεί ελεύθερος χωρίς κανέναν περιοριστικό όρο, γεγονός που αποκαλύπτει και την κακοστημένη μεθόδευση εναντίον του. Ο συνάδελφος συνεχίζει κανονικά την εργασία του.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

email: orthostasia@yahoo.gr          blog: orthostasia.wordpress.com        fb: Ορθοστασία Συλλογικότητα Εμποροϋπαλλήλων

Κυριακή 14/7, 10.00 π.μ. Εργατική συγκέντρωση, Ερμού (Σύνταγμα)

ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ!

1. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το δικό μας ταμείο. Οι χιλιάδες εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του εμπορίου, σε εμπορικές αλυσίδες & Malls, σε supermarkets & «εκπτωτικά πάρκα», σε τοπικές εμπορικές ζώνες & στο κέντρο της Αθήνας, έχουμε ανάγκη να κάνουμε έναν κοινό απολογισμό των ίδιων των συνθηκών εργασίας μας. Βασική προϋπόθεση ώστε ν’ αποκτήσουμε συλλογική φωνή μέσα σ’ ένα περιβάλλον κατακερματισμού, εντατικοποίησης και φόβου.

2. Διανύουμε την 3η χρονιά εφαρμογής του νόμου για τις 32 εργάσιμες Κυριακές σε «τουριστικές ζώνες», δηλαδή την αδιάλειπτη λειτουργία των καταστημάτων για 180 μέρες σερί (Μάης-Οκτώβρης)! Οι συνάδελφοι-ισσες στην Ερμού ή στο εμπορικό πάρκο του Αεροδρομίου γνωρίζουν από πρώτο χέρι το περίφημο «7μερο εργασίας» ή «7μερο λειτουργίας των επιχειρήσεων». Η διαδοχή των κυβερνήσεων που πριμοδοτούν, εφαρμόζουν ή νομοθετούν το 7μερο δουλειάς, επηρεάζει άμεσα τον τρόπο που θα τους δείξουμε ότι ΔΕΝ έχουν τη συναίνεσή μας για τίποτα από τα παραπάνω. Η συλλογική μας οργάνωση και απεργιακή δράση ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας αποτελεί το μόνο ισχυρό ανάχωμα στις επιδιώξεις τους…πρώην και επόμενων.

3. Οι 32 εργάσιμες  δεν υποτίμησαν μόνο τις συμβάσεις μας και μας έκαναν πιο λάστιχο. Υποτίμησαν το μεροκάματο και μας έκαναν πιο φτηνούς ως εργαζόμενους! Πλήθος εργοδοτών εφαρμόζει 5ωρα απασχόλησης και 5ωρα λειτουργίας καταστημάτων κυριακάτικα ώστε να μην παίρνουν οι συνάδελφοι τις προσαυξήσεις και το επιπλέον ρεπό που δικαιούνται. Τα αφεντικά πατώντας πάνω στον φόβο μας ή και στην ανάγκη μας για επιπλέον εισόδημα, μας πληρώνουν λιγότερα απ’ ότι τις «καθημερινές»! Ιδού η πολυπόθητη «τόνωση της αγοράς» που προπαγάνδιζαν τα ΜΜΕ!

4. Πλάι στο πετσόκομμα της κυριακάτικης αργίας, οι εργοδότες του εμπορίου θέλουν να καταργήσουν κάθε έννοια αργίας αμφισβητώντας αργίες όπως της 26/12 ή της 2/1, που ισχύουν εδώ και δεκαετίες. Εργοδότες όπως τα Factory Outlet, τα McArthurGlenn, τα Praktiker πρωταγωνιστούν στην μάχη αυτή. Ήδη, οι τώρα κινητοποιήσεις μας έχουν αναγκάσει ομίλους όπως η Inditex, τα Η&Μ και τα Empoli Outlet να οπισθοχωρήσουν. Η έκβασή της  μάχης αυτής είναι ακόμα ανοιχτή και εξαρτάται από την αγωνιστική ετοιμότητα μας στους χώρους δουλειάς Ας ξεμπερδεύουμε το συντομότερο δυνατόν!

5. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας αξιοποιήθηκε από τα αφεντικά ώστε να επιβάλλουν νέες συμβάσεις-κουρελόχαρτα. Στα Jumbo και τα Media Markt, η εργοδοσία επιχειρεί να επιβάλλει 6μερες συμβάσεις εργασίας και σπαστά ωράρια στο όνομα της «εποχικότητας» του επαγγέλματος (!!!). Στα Leroy Merlin εφαρμόζονται 3μερες συμβάσεις εργασίας αποκλειστικά για Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή. Στα Hondos Center ξεφυτρώνει η μονόημερη εργασία με εργόσημο. Στον όμιλο Inditex, εφαρμόζονται κάθε λογής ατομικές συμβάσεις πολλαπλών ταχυτήτων: 12,16,20,30ωρα απασχόλησης ανά βδομάδα με πρόγραμμα και ωράριο που μαθαίνεις την προηγούμενη μέρα και ρυθμίζεται από τις «ανάγκες της επιχείρησης»…

6. Και τι να πρωτοπούμε για τις περίφημες «νέες θέσεις εργασίας»; Ουσιαστικά, μιλάμε για την άνευ προηγουμένου γενίκευση της ενοικιαζόμενης εργασίας, μέσω δουλεμπορικών εταιρειών τύπου Man Power, Adecco, Icap, Mellon, Randstat; Εταιρείες όπως το Πλαίσιο, ο Βασιλόπουλος και τα Leroy Merlin στελεχώνουν ολόκληρα τμήματα πχ.Logistics αποκλειστικά με ενοικιαζόμενους σκλάβους. 1 στους 4 εργαζόμενους στα H&M είναι ενοικιαζόμενοι της Randstat που σήμερα δεν γνωρίζουν αν και πού θα δουλεύουν αύριο. Ιδού ο εργασιακός παράδεισος της πολυπόθητης ανάπτυξης τους!

7. Όλα τα παραπάνω, έρχονται να προστεθούν στον φαύλο κύκλο της ανασφάλειας, της εντατικοποίησης και των απολύσεων που βασιλεύουν στον κλάδο μας. Μιλάμε για την εξώθηση σε παραίτηση παλιότερων συναδέλφων ώστε να προσληφθούν νέοι μέσω επιδοτούμενων προγραμμάτων. Μιλάμε για τους συνεχείς τραυματισμούς και τις λιποθυμίες συναδέλφων-ισσων από τα εξοντωτικά ωράρια και τη συνεχή ορθοστασία. Μιλάμε για τα σπαστά ωράρια, την παρακράτηση μισθών για «ταμειακά λάθη», τα κομμένα ρεπό και τις απλήρωτες υπερωρίες, τους τραμπουκισμούς και τις προσβολές από εργοδότες και διευθυντάδες.

8. Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να σταματήσουμε τον κατήφορο; Την απάντηση ας την αναζητήσουμε στην συλλογική μας ικανότητα να οργανωθούμε μέσα στους χώρους δουλειάς δημιουργώντας τις απαραίτητες μορφές οργάνωσης και δράσης για κάθε εμποροϋπάλληλο που πλήττεται και θέλει να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Σωματεία βάσης, επιτροπές αγώνα σε κάθε εμπορική αλυσίδα, συνελεύσεις συναδέλφων σε κάθε κατάστημα, απεργιακές πρωτοβουλίες σε κάθε εμπορικό κέντρο ή ζώνη. Οι συνάδελφοι στα Public εμπιστεύτηκαν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν επιχειρησιακό σωματείο ενώ το σωματείο του ΣΥΒΧΨΑ συνεχίζει τον απεργιακό αγώνα για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας και της συλλογικής κλαδικής σύμβασης. Σε μια σειρά χώρων, εργαζόμενοι κινητοποιούνται διεκδικώντας ΣΣΕ, ενοικιαζόμενοι συνάδελφοι εξεγείρονται ενάντια στην επισφάλειά τους. Οι δικοί μας αγώνες είναι η μόνη επιλογή ώστε να φέρουμε στο προσκήνιο τα εργατικά συμφέροντα και να κάνουμε την ταξική μας οργάνωση και δράση ξανά δυνατή και επικίνδυνη απέναντι στους εκβιασμούς των εργοδοτών.

ΚΥΡΙΑΚΗ 14/7, ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΕΡΜΟΥ (ΣΥΝΤΑΓΜΑ), 10.00 πμ.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

email: orthostasia@yahoo.gr         blog: orthostasia.wordpress.com        fb: Ορθοστασία Συλλογικότητα Εμποροϋπαλλήλων

Ψέμματα και αλήθειες για την λειτουργία των καταστημάτων για 32 Κυριακές τον χρόνο

Δημοσιοποιούμε ανακοίνωση της εργατικής μας συνάντησης που μοιράστηκε στα εμπορικά καταστήματα της Ερμού τις προηγούμενες μέρες. Μέσα από την επικοινωνία με τους συναδέλφους-ισσες συνθέσαμε το ακόμα πιο βάρβαρο παζλ της εργασιακής βαρβαρότητας που επικρατεί στο «εμπορικό διαμάντι» της Ερμού. Η αποθράσυνση των εργοδοτών είναι ενδεικτική. Το χτύπημα στην κυριακάτικη αργία χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται για την ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες των συναδέλφων-ισσων. Με απελευθερωμένα τα χέρια τους για το πόσες Κυριακές μπορούν να ανοίγουν τα καταστήματά τους, οι εργοδότες προχωράνε στον πλήρη διαμελισμό του εργατικού δυναμικού με τη γενίκευση της ενοικιαζόμενης εργασίας και το πλασάρισμα κάθε λογής ατομικής σύμβασης ορισμένου χρόνου: μονήμερη, 3μερη, 12ωρη, 16ωρη, 20ωρη και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Ενδεικτικό ότι πλέον στα καταστήματα της H&M στην Ερμού, 1 στους 3 συναδέλφους είναι ενοικιαζόμενος σκλάβος της δουλεμπορικής Randstad οι οποίοι δεν διαθέτουν σταθερό ωράριο εργασίας αλλά ούτε και σταθερό…χώρο δουλειάς. Πέρα από ελαστικοί και πειρπλανώμενοι πλέον με βάση τις «ανάγκες της επιχείρησης».  Στα καταστήματα του ομίλου Inditex, η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων πλέον είναι ωρομίσθιοι με τον καθένα και την καθεμία να δουλεύει, στην πραγματικότητα, την εβδομάδα όσες ώρες και μέρες επιβάλλει η εργοδοσία παρά το δήθεν φιλεργατικό προσωπείο του ομίλου που προβάλλει ότι «κάθε εργαζόμενος υπογράφει σύμβαση για όσες ώρες τον βολεύουν να εργαστεί». Τέλος, μια σειρά επιχειρήσεων συνεχίζουν ανερυθρίαστα να φέρνουν για 5 ώρες δουλειάς την Κυριακή τους συναδέλφους ώστε να μην πάρουν το επιπλέον ρεπό της κυριακάτικης απασχόλησης ενώ άλλες επιχειρήσεις έχουν σπάσει το κοντέρ της αυθαιρεσίας και τις Κυριακές εφαρμόζουν 5ωρο ωράριο καταστήματος, επιβάλλοντας έμμεσα την παραπάνω συνθήκη.       

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΑΣ

Ήρθε η ώρα να κάνουμε το δικό μας ταμείο.

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες, την ώρα που μεγάλος αχός σηκώνεται γύρω από το περίφημο «7μερο δουλειάς» ή «7μερο λειτουργίας καταστημάτων», στον κλάδο μας διανύουμε την 3η χρονιά εφαρμογής του νόμου για τις 32 εργάσιμες Κυριακές, απ’τον Μάη ως τον Οκτώβρη, σε «τουριστικές ζώνες». Δηλαδή, την αδιάλειπτη λειτουργία των καταστημάτων για 6 μήνες, δηλαδή για 180 μέρες! Το 7μερο εργασίας στο εμπόριο είναι ήδη εδώ…και χωρίς την «συναίνεση των εργαζομένων»…

Μας είπαν, οι υπουργοί, τα οικονομικά τους επιτελεία και το ΣτΕ, ότι οι 32 εργάσιμες Κυριακές «ρυθμίζουν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα» αφού δήθεν δεν καταργείται η κυριακάτικη αργία αλλά «καθορίζονται συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες όπου επιτρέπεται η κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων για λόγους υπέρτερου οικονομικού συμφέροντος», δηλαδή την ενίσχυση της τουριστικής ανάπτυξης.

Μας είπαν, οι κυβερνήσεις και οι συντεχνίες των μεγαλοεργοδοτών ότι ο νόμος αυτός «θα ενισχύσει την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας και θα τονώσει τον τζίρο των εμπορικών καταστημάτων».

Μας είπαν, τα ΜΜΕ και διάφοροι τεχνοκράτες, ότι θα δημιουργηθούν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και οι εργαζόμενοι στο εμπόριο θα ευεργετηθούν από το bonus της προσαύξησης της κυριακάτικης εργασίας. Μαζί μ’αυτούς, θα ευεργετηθούν και όλοι οι καταναλωτές αφού θα έχουν άλλη μια μέρα ευκαιρία για ψώνια.

Ας δούμε και την αληθινή πλευρά. Δεν βιώνουμε καμία εξαίρεση αλλά το νέο κανόνα, τον κανόνα των εργοδοτών και του κράτους που επιβάλλει την λειτουργία των καταστημάτων περίπου για 330 μέρες τον χρόνο! Κι αυτό διότι μαζί με το πετσόκομμα της κυριακάτικης αργίας, οι εργοδότες του εμπορίου επιχειρούν να καταργήσουν κάθε έννοια αργίας αφού αμφισβητούν αργίες όπως αυτές τις 26/12 ή της 2/1, που ισχύουν στον κλάδο εδώ και δεκαετίες. Εργοδότες όπως τα Factory Outlet, τα McArthurGlenn, τα Praktiker πρωταγωνιστούν στην μάχη αυτή και η έκβασή της είναι ακόμα ανοιχτή και εξαρτάται από την αγωνιστική ετοιμότητα των συναδέλφων-ισσών στους χώρους δουλειάς.

Είναι κοινό μυστικό μεταξύ των συναδέλφων ότι κανένας τζίρος δεν τονώθηκε από την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Αντίθετα παραμένει παγωμένος και «σπάει» μεταξύ Σαββάτου, Κυριακής, Δευτέρας. Παράλληλα, πολλοί μικροί εργοδότες έχουν προ πολλού αποδεχτεί την «ήττα» τους στον ανταγωνισμό με τους ντόπιους και πολυεθνικούς ομίλους και δεν ανοίγουν τα μαγαζιά τους ενώ οι «μεγάλοι παίκτες» του κλάδου αποφασίζουν κατά το δοκούν πόσες και ποιες Κυριακές ανοίγουν. Ο πραγματικός νόμος για τα αφεντικά είναι τα κέρδη τους και μόνο αυτά! Ούτε η «εξυπηρέτηση του τουρισμού» ούτε η «τόνωση της εθνικής οικονομίας», πόσω μάλλον τα εργασιακά δικαιώματα και ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων. Ο νόμος για τις 32 Κυριακές λύνει τα χέρια των εργοδοτών ώστε να αποφασίζουν ελεύθεροι για τα συμφέροντά τους. Και δένει τα δικά μας…

Και τι να πρωτοπούμε για τις περίφημες «νέες θέσεις εργασίας». Για τη γενίκευση της ενοικιαζόμενης εργασίας, μέσω δουλεμπορικών εταιρειών τύπου Man Power, Adecco, Icap, Mellon; Εταιρείες ολόκληρες όπως το Πλαίσιο, ο Βασιλόπουλος και τα Leroy Merlin στελεχώνουν ολόκληρα τμήματα πχ.Logistics αποκλειστικά με ενοικιαζόμενους σκλάβους. Για τις 3μερες εποχιακές συμβάσεις που ξεφυτρώνουν δεξιά και αριστερά αποκλειστικά για Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή με πρωταγωνιστή και εδώ τα Leroy Merlin; Ή για τη μονοήμερη εργασία με εργόσημο στα Hondos Center;  Ιδού ο εργασιακός παράδεισος της πολυπόθητης ανάπτυξης τους! Παράλληλα, χιλιάδες εργαζόμενοι εκβιάζονται να αποδεχτούν την ελαστική 6μερη εργασία, όπως στα Jumbo και στα Media Markt. Τέλος, οι 20ωρες συμβάσεις την εβδομάδα που εγκαινίασε ο όμιλος Inditex πριν χρόνια αποτελούν άλλη μια συνθήκη λάστιχο για νέους συναδέλφους ενώ σε πολλές μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις επιβάλλεται η 5ωρη απασχόληση την Κυριακή ώστε οι συνάδελφοι να χάνουν το επιπλέον ρεπό που δικαιούνται όσοι εργάζονται Κυριακάτικα. Αυτές είναι οι νέες «πολύτιμες» θέσεις εργασίας: υποτιμημένες και ελαστικές με τους εργοδότες να πατάνε στην ανάγκη μας για εργασία για να προτείνουν την…φτώχεια με εργασία.

Αν θέλουμε να βάλουμε φρένο στα 7μερα και 6μερα δουλειάς, τις συμβάσεις-κουρελόχαρτα και τα ωράρια-λάστιχο, τη συνολικότερη υποτίμηση και εξόντωσή μας, η μόνη που πρέπει να εμπιστευτούμε είναι η συλλογική μας δύναμη και η συναδελφική μας οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς. Είναι η επιλογή ώστε να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο τα εργατικά συμφέροντα και να κάνουμε την ταξική μας οργάνωση και δράση ξανά δυνατή και επικίνδυνη απέναντι στους εκβιασμούς των εργοδοτών. να δημιουργήσουμε ορατές ή αόρατες επιτροπές αγώνα σε κάθε μαγαζί/πολυκατάστημα/αλυσίδα/εμπορική ζώνη, να συσπειρωθούμε στα κλαδικά/επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου σε αγωνιστική-απεργιακή κατεύθυνση

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Ο ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΣ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

e-mail: orthostasia@yahoo.gr / blog: orthostasia.wordpress.com

fb: Ορθοστασία Συλλογικότητα Εμποροϋπαλλήλων

Εργατική συνάντηση εμποροϋπαλλήλων, Κυριακή 19/5, 18.00, Λόντου 2, Εξάρχεια, 2ος όροφος, γραφεία σωματείων βάσης

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες,

Με αφετηρία την Κυριακή 5 Μάη, ξεκινά η περίφημη “τουριστική σεζόν» και για τον πολύπαθο κλάδο του εμπορίου. Κι αν οι εργοδότες τρίβουν τα χέρια τους και χαμογελούν, δεν συμβαίνει το ίδιο και στην δική μας πλευρά. Για εμάς, τους χιλιάδες εργαζομένους στο εμπόριο, ξεκινά η 3η χρονιά εφαρμογής του αντεργατικού μέτρου του ανοίγματος των καταστημάτων για 32 συνεχόμενες Κυριακές,  από Μάη ως Οκτώβρη, στις “δήθεν” τουριστικές ζώνες (δήμος Αθήνας, κέντρο Θεσσαλονίκης, εμπορικό πάρκο αεροδρομίου, παραλιακό μέτωπο Πειραιά κ.α). Ζώνες που επιλέχτηκαν και καθορίστηκαν από το κράτος και τα μεγαλοαφεντικά με σκοπό να μετατραπούν σε τεράστια τουριστικά-εμπορικά γκέτο που θα κυριαρχεί ειδικές συνθήκες διαβίωσης και εκμετάλλευσης των κατοίκων και των εργαζομένων σ’ αυτές .

Όλα αυτά στο όνομα της ανάπτυξης και της κερδοφορίας ΤΟΥΣ. Αντιθέτως, εμείς οι εργαζόμενοι είμαστε αντιμέτωποι με τον φόβο της επισφάλειας και της ανεργίας, με τον εκβιασμό των πενιχρών μισθών. Και ενώ τα αφεντικά και τα υπουργεία τους μιλούν για την μείωση της ανεργίας και τις δήθεν «καινούργιες θέσεις εργασίας», παντού γύρω μας κυριαρχούν οι δουλεμπορικές εταιρείες ενοικιαζόμενων συναδέλφων (Manpower, Mellon, Randstad, ISS, Adecco, Icap, κ.α.), οι κάθε λογής ατομικές συμβάσεις εργασίας, τα ωράρια-λάστιχο, οι 3ήμερες συμβάσεις εργασίας για να καλυφτούν τα Σαββατοκύριακα των 32 Κυριακών. Όλα προς όφελος των αφεντικών και της αύξησης των κερδών τους. Ενώ πλασάρουν την ελευθερία του να καταναλώνουμε χωρίς όριο, μας αφαιρούν κάθε δυνατότητα να επιβιώσουμε δουλεύοντας, μας κλέβουν κάθε λεπτό ελεύθερου χρόνου.

Στη συναδελφική αλληλεγγύη η λύση, στους συλλογικούς αγώνες η ελπίδα.

Μέσα σ’ αυτό το δυστοπικό τοπίο που μας επιβάλουν τα αφεντικά και τα πολιτικά τσιράκια τους, η αντίσταση είναι μονόδρομος. Μόνο με τους αγώνες μας, θα πάρουμε πίσω όσα μας έχουν κλέψει και ακόμη περισσότερα: τα ρεπό μας, τις αργίες μας, τα ένσημά μας, τις απλήρωτες υπερωρίες, τους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις, την ζωή και την αξιοπρέπεια μας. Να παλέψουμε για συλλογικές συμβάσεις με βάση τις ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζομένων, συμβάσεις που θα διευρύνουν τις κατακτήσεις μας και δεν θα μας στριμώχνουν στις επιδιώξεις κράτους και εργοδοσίας.

Τα αφεντικά και τα τσιράκια τους έχουν πάρει τις αποφάσεις τους. Εμείς, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στο εμπόριο, πρέπει να πάρουμε τις δικές μας. Να αξιοποιήσουμε το ανίκητο όπλο της συναδελφικής αλληλεγγύης, της έμπρακτης υπεράσπισης των εργατικών μας συμφερόντων και της ζωής μας. Οργανωμένα και μαζικά, να πάρουμε τον απεργιακό αγώνα στα χέρια μας και να βάλουμε φραγμό στο κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων. Να συσπειρωθούμε στα κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου σε απεργιακή/αγωνιστική κατεύθυνση και να προωθήσουμε την οργάνωσή μας σε κάθε χώρο δουλειάς. Να δημιουργήσουμε ορατές και αόρατες επιτροπές αγώνα σε κάθε αλυσίδα/πολυκατάστημα/μαγαζί δίνοντας τις καθημερινές μας μάχες μέσα στους χώρους δουλειάς.

Να πάρουμε τον αγώνα, την απεργία, την συνδικαλιστική-εργατική δράση στα χέρια μας. Τέτοιους αγώνες θέλουμε, τέτοιες απεργίες οργανώνουμε, αυτόν τον συνδικαλισμό έχουμε ανάγκη. Γιατί αν δεν φτιάξουμε τον κόσμο όπως εμείς τον θέλουμε, ο κόσμος που φτιάχνουν τα αφεντικά είναι αβίωτος για εμάς

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΕ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΜΑΗ στις 18:00 μ.μ.

στα γραφεία των σωματείων βάσης,Λόντου 6, 2ος όροφος, Εξάρχεια

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ!

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

e-mail: orthostasia@yahoo.gr / blog: orthostasia.wordpress.com

fb: Ορθοστασία Συλλογικότητα Εμποροϋπαλλήλων

Ενημέρωση για την εργατική συγκέντρωση του Σαββάτου 16/3 στο εμπορικό πάρκο Ρέντη και τη διαδήλωση σε Leroy Merlin & Jumbo | Συντονιστικό δράσης


Το μεσημέρι του Σαββάτου 16/3 προχωρήσαμε σε μια δημόσια ανακοινωμένη εργατική συγκέντρωση στο εμπορικό πάρκο Ρέντη, ανάμεσα στα υποκαταστήματα των αλυσίδων Jumbo, Leroy Merlin, Intersport, Lidl, Κωτσόβολος και Διάφανο. Είχαν προηγηθεί μια σειρά ενημερωτικών παρεμβάσεων σε χώρους δουλειάς στο ίδιο εμπορικό πάρκο, στα Factory Outlet της Πειραιώς, την Ερμού και το κέντρο της Αθήνας καθώς και σε εμπορικές ζώνες άλλων γειτονιών.

Η εργατική αυτή συγκέντρωσή ακολουθεί τον παλμό που χτυπά στους χώρους δουλειάς σε μια συγκυρία όπου σε μια σειρά αλυσίδων ξεφυτρώνουν νέες ατομικές συμβάσεις που επιβάλλουν 9ωρο εργασίας (κεντρικά γραφεία Leroy Merlin) ή 6μερο δουλειάς με βάση τις «ανάγκες της εμπορικής κίνησης» (Jumbo). Απέναντι στις επιμέρους επιθέσεις της εργοδοσίας, που τσαλακώνουν τις εργατικές κατακτήσεις μας αλλά και την συλλογική μας διεκδίκηση για συλλογικές συμβάσεις με βάση τις ανάγκες μας, ενώσαμε τις δυνάμεις μας, ώστε να δυναμώσουμε τη φωνή μας μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς. Παράλληλα, θελήσαμε να δώσουμε και μια μαχητική απάντηση στην κρατική τρομοκρατία και τις κατασταλτικές της δυνάμεις, που βρέθηκαν και απέναντί μας κατά το προηγούμενο διάστημα, και πιο συγκεκριμένα την Κυριακή 20 Γενάρη με την αποτυχημένη τελικά απόπειρά τους να καταστείλουν την απεργιακή περιφρούρηση στα Factory Outlet στην Πειραιώς και το Σάββατο 16 Φλεβάρη με την απαγόρευση της εργατικής διαδήλωσής να περάσει από την Ερμού.

Στο πλαίσιο της κινητοποίησης του Σαββάτου 16/3 σταθήκαμε για μια ώρα στην καρδιά του εμπορικού πάρκου φωνάζοντας συνθήματα, κρατώντας τα πανό μας, μοιράζοντας ενημερωτικές ανακοινώσεις και μιλώντας με τους διερχόμενους πελάτες και εργαζόμενους. Στη συνέχεια, η συγκέντρωσή μας πήρε και την μορφή της διαδήλωσης στο εσωτερικό των καταστημάτων της Leroy Merlin αρχικά και του Jumbo αμέσως μετά, θέλοντας να δώσουμε θάρρος στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες. Για αρκετά λεπτά λοιπόν, με τη συλλογική και ηχηρή παρουσία μας καταλάβαμε τους διαδρόμους των πολυκαταστημάτων, μιλώντας τη δική μας γλώσσα, τη γλώσσα των εργαζομένων. Φωνάξαμε συνθήματα και μιλήσαμε με τους ενθουσιασμένους συναδέλφους μας γι’ αυτά που πραγματικά μας καίνε. Έτσι, έστω και για λίγο, μπλοκάραμε τον φρενήρη ρυθμό της εξυπηρέτησης, του φορτώματος, της καθαριότητας και κάθε άλλης δραστηριότητας που συνθέτει την εντατικοποιημένη καθημερινότητά μας. Κατά το πέρασμα μας από τους διαδρόμους των καταστημάτων μοιράζαμε ανακοινώσεις του Συντονιστικού δράσης και της εργατικής συνάντησης «Ορθοστασία» που καλούσε και σε ανοιχτή εργατική συνάντηση την Κυριακή 24/3 στις 18.00 στα γραφεία των Σωματείων (Λόντου 6, Εξάρχεια). Λίγο πριν την ολοκλήρωση της κινητοποίησης μοιράσαμε ανακοινώσεις και σε συναδέλφους-συναδέλφισσες στα καταστήματα Intersport, Lidl, Κωτσόβολος και Διάφανο.

Το 8ωρο, η κυριακάτικη αργία, οι συλλογικές συμβάσεις με αγώνες κατακτήθηκαν και με αγώνες θα τα υπερασπιστούμε!

Ενωμένοι απαντάμε στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες μας!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
syntonistikokyriakes.espivblogs.net  –  syntonistiko_drasis@espiv.net


Η ανακοίνωση-κάλεσμα του του Συντονιστικού δράσης στην εργατική συγκέντρωση:
ΣΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΛΥΣΗ
ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ Η ΕΛΠΙΔΑ


Περισσότερες φωτογραφίες από την εργατική συγκέντρωση και τη διαδήλωση στο εσωτερικό του Leroy Merlin και του Jumbo:


Εργατική Συγκέντρωση : Σάββατο 16/3, 2μμ, εμπορικό πάρκο Ρέντη (Πειραιώς 161-165)

https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2019/03/afisa_16-3-19-syntdr.jpg

ΣΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΛΥΣΗ
ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ Η ΕΛΠΙΔΑ

Οι εργοδότες εκμεταλλεύονται με κάθε αφορμή τους νόμους για τους οποίους έτριβαν τα χέρια τους εδώ και καιρό. Και οι μεθοδεύσεις αυτές δεν είναι χθεσινές. Όσο κι αν προπαγανδίζουν αυξήσεις στους μισθούς και επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, η ίδια η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Το ίδιο το κράτος έχει φροντίσει να ψηφίσει μια σειρά νόμων προκειμένου τα αφεντικά να έχουν τα απαραίτητα εργαλεία για να μας απομυζούν όλο και περισσότερο.

Αυτούς τους νόμους χρησιμοποιούν τα αφεντικά και αναγκάζουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν συμβάσεις με δυσμενείς όρους ή να βαφτίζουν τις ατομικές συμβάσεις ως συλλογικές. Γι’ αυτό και για εμάς ο αγώνας για τη διεκδίκηση και εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σημαίνει οργανωμένη και συλλογική εργατική πάλη, συναδελφική και ταξική αλληλεγγύη. Σημαίνει έμπρακτη εναντίωση στους «μισθούς-ψίχουλα», τα «ωράρια-λάστιχο», την εντατικοποίηση, την επισφαλή εργασία, την εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία. Σημαίνει σύγκρουση με τα συμφέροντα του κάθε εργοδότη και συνολικά με τον κόσμο του κεφαλαίου, καθώς και των εκάστοτε κυβερνώντων. Όταν μάλιστα ως κριτήριο για τις διεκδικήσεις αυτές μπαίνουν οι πραγματικές ανάγκες μας και όχι οι «αντοχές της οικονομίας και του κάθε αφεντικού», τότε είναι που ο αγώνας αυτός γίνεται ακόμα πιο δυναμικός, αφού έρχεται να αμφισβητήσει και την κυριαρχία του οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικού συστήματος στις ζωές μας.

Απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας βρίσκουμε την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, οι οποίες πάνε χέρι χέρι, καλύπτοντας και ενισχύοντας η μία την άλλη. Η εργοδοτική τρομοκρατία που εκδηλώνεται με εκδικητικές απολύσεις, με εκβιασμούς, ακόμα και ξυλοδαρμούς εργαζομένων που «τολμούν» να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, με επιβολή δυσμενών όρων εργασίας και με αυταρχικές και απαξιωτικές συμπεριφορές εργοδοτών και προϊσταμένων. Ενώ η κρατική τρομοκρατία εκδηλώνεται μέσα από το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο και την ατιμωρησία που παρέχει τις περισσότερες φορές στα αφεντικά. Μέσα από αποφάσεις για παράνομες και καταχρηστικές απεργίες και νόμους για περιορισμό της δυνατότητας κήρυξης απεργίας από πρωτοβάθμια σωματεία.

Μέσα από την καταστολή των εργατικών αγώνων και την ποινικοποιήση της συνδικαλιστικής δράσης, με τελευταίο περιστατικό, την απαγόρευση της εργατικής διαδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στις 16 Φλεβάρη, να περάσει από την Ερμού. Μια εργατική διαδήλωση που καλούσαν δεκάδες κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του ιδιωτικού τομέα, εκπαιδευτικά σωματεία και συντονισμοί, καθώς και πολλές εργατικές συλλογικότητες και κινήσεις του ταξικού -κοινωνικού κινήματος, βρέθηκε αντιμέτωπη με μπλόκο-φραγμό των δυνάμεων καταστολής, με ΜΑΤ και ΥΜΕΤ παραταγμένα κάθετα στην Ερμού. Ο αυταρχισμός και η καταστολή απέναντι σε εργατικές κινητοποιήσεις, στην οδό Ερμού μάλιστα, πεζόδρομο στον οποίο όλο το προηγούμενο διάστημα έχουμε κάνει δεκάδες κινητοποιήσεις και πορείες, δείχνει ότι το κράτος και η κυβέρνηση φυλάνε και στηρίζουν τους εργοδότες, τα αφεντικά, την ίδια ώρα που εφαρμόζουν βάρβαρες πολιτικές απέναντι στους εργαζόμενους και τους άνεργους.

Μέρος αυτής της διάχυτης τρομοκρατίας κράτους και εργοδοτών είναι και η έξαρση των «εργατικών ατυχημάτων», που ουσιαστικά δεν είναι τίποτε άλλο από δολοφονίες του κεφαλαίου και του κράτους, στο βωμό της εξασφάλισης μεγαλύτερης κερδοφορίας για τα αφεντικά, που επιδιώκουν με κάθε τρόπο να μην παρέχουν επαρκή μέτρα προστασίας, που δεν τηρούν τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και που επιβάλλουν συνθήκες υπερεντατικοποίησης. Τρομοκρατία, τέλος, συνιστούν και οι κάθε είδους και για τον οποιοδήποτε λόγο απολύσεις, με τις οποίες συνάδελφοι-ισσες πετιούνται στο δρόμο δίχως να έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες και να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Το 8ωρο, η κυριακάτικη αργία και οι συλλογικές συμβάσεις
με αγώνες κατακτήθηκαν και με αγώνες θα τα υπερασπιστούμε.

Στις πολυεθνικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο, εκφράζεται σε όλο της το εύρος η εργοδοτική τρομοκρατία, όπως είναι η περίπτωση της Leroy Merlin, όπου το τελευταίο διάστημα έχει αναδειχθεί με μια σειρά παρεμβάσεων και ανακοινώσεων από τη συνάντηση εργαζομένων στον κλάδο του εμπορίου «Ορθοστασία», ο τρόπος με τον οποίο η εργοδοσία επιχειρεί πιέζοντας τους εργαζόμενους να υπογράψουν νέα σύμβαση, επιβάλλοντας με αυτό τον τρόπο και τυπικά την 9ωρη εργασία, καταργώντας την εργατική κατάκτηση να θεωρείται το διάλειμμα εργάσιμος χρόνος. Η τελευταία εξέλιξη αποτελεί συνέχεια της κατάστασης που επικρατεί στα καταστήματα της εταιρείας. Ελαστικοποίηση του ωραρίου, ανακύκλωση του προσωπικού, ενοικίαση εργαζόμενων από τη δουλεμπορική εταιρεία MAN POWER, τραμπουκισμοί και απειλές από διευθυντές είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι συνάδελφοί μας. Μια εργασιακή καθημερινότητα που έχει ως αποτέλεσμα διαρκή πίεση και ατυχήματα, ιδιαίτερα για πόστα όπως η τροφοδοσία των ραφιών, αλλά και την προώθηση του κανιβαλισμού μέσα από μια διαδικασία «αξιολόγησης» των συναδέλφων μεταξύ τους. Η «δυνατότητα» δηλαδή που παρέχει η εργοδοσία στους εργαζόμενους, να ρουφιανεύουν ο ένας τον άλλο, κάνοντας επί της ουσίας προτάσεις προς τη διοίκηση για το πώς θα οξύνει ακόμα περισσότερο την εκμετάλλευσή μας. Ενώ με το διαχωρισμό που κάνει ανάμεσα σε εργαζόμενους που υπογράφουν τις νέες συμβάσεις με 9ωρη εργασία και σε αυτούς που δεν υπογράφουν, επιδιώκει να διαχωρίσει τους συναδέλφους.

Στην ίδια κατεύθυνση, ήταν και η κίνηση στα H&M, όπου επιχειρήθηκε η επιβολή μαζικών υπογραφών ατομικών συμβάσεων. Μια κίνηση όμως που συνάντησε τη συλλογική και μαζική αντίσταση των συναδέλφων εκεί. Ατομικές συμβάσεις που έδιναν στην εργοδοσία όλες τις ελευθερίες που ονειρευόταν: σπαστά ωράρια, συνεχείς μετακινήσεις ανάλογα με τις «ανάγκες της εταιρείας».

Πέρα από το 8ωρο, στο στόχαστρο των εργοδοτών βρίσκεται και η 5ημερη εργασία. Συγκεκριμένα, η εργοδοσία του Jumbo, και της Media Markt προχωρά στην επιβολή νέων ατομικών συμβάσεων που μετατρέπει την απασχόληση των συναδέλφων σε 6ημερη για συγκεκριμένες περιόδους «αυξημένης εμπορικής κίνησης», με βάση τα κριτήρια της αγοράς. Δηλαδή, αφενός κάνουν την καθημερινότητα και τη ζωή μας λάστιχο με βάση τους νόμους της αγοράς και αφετέρου χτυπάνε στον πυρήνα τη συλλογική διεκδίκηση των εργαζομένων για 5ημερη εργασία.

Επίσης, τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Vodafone, η εργοδοσία επιχείρησε να επιβάλλει ακριβώς την ίδια τροποποιητική σύμβαση με τη Leroy Merlin. Μεθόδευση που καταγγέλθηκε από το σωματείο των εργαζομένων στο Σ.Ε.Π.Ε αλλά και σε 3μερη συνάντηση στο Υπ. Εργασίας, ενώ μπλοκαρίστηκε στην πράξη από την αποφασιστικότητα των συναδέλφων που αρνήθηκαν να υπογράψουν τη νέα σύμβαση-κουρελόχαρτο.

Η προπαγάνδα περί εξόδου από τα μνημόνια, αποτελεί ξεκάθαρο εμπαιγμό για όλους και όλες εμάς, τον κόσμο της εργασίας, που δεν τσιμπάμε στα «ψίχουλα» που μας πετάνε (και ουσιαστικά δεν πρόκειται -ούτε καν αυτά- να φτάσουν στις τσέπες μας εξαιτίας της επικείμενης μείωσης του αφορολόγητου εισοδήματος) και που βλέπουμε τις ΣΣΕ στην ουσία να μπλοκάρονται μέσα από τις περιοριστικές διατάξεις που έχουν οριστεί προς όφελος των εργοδοτών. Για εμάς που συνεχίζουμε να βιώνουμε καθημερινά τόσο στην εργασία μας όσο και συνολικά στη ζωή μας την επίθεση των μνημονίων (και όλων των σχετικών νόμων που παραμένουν σε ισχύ, όπως άλλωστε και οι νόμοι που έχουν καταργήσει και την Κυριακάτικη αργία) αλλά και τη διαχρονική επίθεση αφεντικών και κράτους.

Σε συνέχεια της όλης αγωνιστικής κίνησής μας κατά τα τελευταία 6 χρόνια πλέον, αλλά και των πιο πρόσφατων κινητοποιήσεών μας ενάντια στο άνοιγμα εμπορικών καταστημάτων σε πανελλαδικό επίπεδο κατά τους τελευταίους μήνες και μπροστά σε ένα νέο κύκλο μαχών κατά το επόμενο διάστημα, τόσο για το ζήτημα της Κυριακάτικης αργίας όσο και για τη συνολική εργασιακή βαρβαρότητα που βιώνουμε, στεκόμαστε ενάντια σε κάθε απόπειρα εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας, στηρίζουμε τον αγώνα των συναδέλφων για συλλογικές συμβάσεις σύμφωνα με τις ανάγκες μας και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στο άνοιγμα των μαγαζιών τις Κυριακές.

Ενωμένοι απαντάμε στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία,
μέσα στους χώρους δουλειάς, στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες μας.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net –  syntonistiko_drasis@espiv.net


Πρόσφατες σχετικές ανακοινώσεις:

(από ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ)
Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος by Leroy Merlin
Όταν λέμε 8ωρο, εννοούμε 8ωρο! Νέα ανακοίνωση για την μεθόδευση της Leroy Merlin να επιβάλλει 9ωρο εργασίας

(από ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΔΡΑΣΗΣ)
Στηρίζουμε την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16 Φλεβάρη 2019 (11.30πμ, πλ. Κοραή – Αθήνα)

ΓΙΑΤΙ Ο,ΤΙ ΛΑΜΠΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ

Η εταιρεία ΘΕΟΛΟΓΟΣ Φ.Θ. δραστηριοποιείται στο χώρο του κοσμήματος από το 1930. Πολυτελή κοσμήματα, παραδοσιακές τεχνικές, με λίγα λόγια ένα κατάστημα με «ιστορία», το οποίο βρίσκεται στο εμπορικό κέντρο του Πειραιά. Πίσω όμως από τη χλιδή, κρύβονται συνθήκες γαλέρας ως προς τους εργαζόμενους οι οποίες ξεπερνούν τα όρια της υπομονής και της ανάγκης για επιβίωση.

Η εργαζόμενη Ε.Δ. ξεκίνησε να εργάζεται από το καλοκαίρι του ’18 ως εμποροϋπάλληλος με οκτάωρη σύμβαση στο κατάστημα μέχρι και το τέλος του Δεκέμβρη. Στο διάστημα αυτό πέραν από τις ταπεινωτικές συνθήκες εργασίας της ανέθεταν και καθήκοντα έκτος του επαγγέλματός της όπως, ψώνια στο supermarket για το αφεντικό Κωνσταντίνο Θεολόγο καθώς και καθαριότητα του μαγαζιού. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, οι σεξιστικές προσβολές έπεφταν βροχή. Συγκεκριμένα, απειλές με απόλυση επειδή η εργαζόμενη αρνήθηκε να φοράει ψηλοτάκουνα και εντός του Νοέμβρη της ζητήθηκε να μεταφέρει το αφεντικό στο σπίτι του με το αυτοκίνητο της όπου και κατά τη διάρκεια αυτής της μεταφοράς υπέστη σεξουαλική παρενόχληση. Αλλά επειδή το πηγάδι δεν έχει πάτο και τα αφεντικά δεν έχουν όρια δεν έφτασε η μία φορά αλλά συνέχισε να τη παρενοχλεί. Την 1η Δεκέμβρη λοιπόν όπου και το κατάστημα συμμετείχε σε μία εμπορική έκθεση άπλωσε ξανά τα χέρια του. Η Ε.Δ. αντέδρασε και εν τέλει μέσα σε αυτό το κλίμα τρόμου απολύθηκε όχι μόνο κακοποιημένη ψυχικά αλλά και απλήρωτη. Όταν διεκδίκησε τα δεδουλευμένα της (δώρο Χριστουγέννων, κάποια μεροκάματα από Νοέμβρη και Δεκέμβρη, αποζημίωση αδείας, επίδομα αδείας) δέχτηκε εξύβριση και απειλές από την εργοδοσία.

Η Ε.Δ. δεν είναι το μόνο περιστατικό εργοδοτικής και σεξιστικής τρομοκρατίας καθώς και δεύτερη εργαζόμενη η Μ.Μ. η οποία εργαζόταν σαν τεχνίτρια από τον Νοέμβρη μέχρι και τον Φεβρουάριο του ’19 δεχόταν ταπείνωση στο χώρο δουλειάς. Συγκεκριμένα, σχεδόν καθημερινά της ανέθεταν εργασίες εκτός του χώρου δουλειάς της και του αντικειμένου της και δεχόταν λεκτικές προσβολές από το αφεντικό ο οποίος άπλετα τις χαρίζει σ’ όλο το προσωπικό του. Μέχρι και την απόλυση της η οποία έγινε στις 13 Φεβρουαρίου δούλευε σχεδόν απλήρωτη (δώρο Χριστουγέννων, μεροκάματα από Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο, επίδομα αδείας, αποζημίωση αδείας) έχοντας πληρωθεί μόνο τον Νοέμβριο και τα μισά δεδουλευμένα του Δεκεμβρίου.

Επειδή η εργοδοτική τρομοκρατία όμως δεν μπορεί να μας σταματήσει να διεκδικούμε τα αυτονόητα και οι δύο εργαζόμενες έχουν προβεί σε καταγγελίες στην επιθεώρηση εργασίας διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους και καταγγέλλοντας το περιστατικό της σεξουαλικής παρενόχλησης. Στην πρώτη συνάντηση για την εργατική διαφορά παρουσία του κλαδικού σωματείου της μιας εργαζόμενης στην επιθεώρηση εργασίας το αφεντικό όχι μόνο δεν εμφανίστηκε αλλά παριστάνοντας τον ανήξερο έβαλε τα τσιράκια του να απειλήσουν τηλεφωνικά τη μια εργαζόμενη που είχε κάνει τη καταγγελία, ενώπιον της επιθεώρησης εργασίας.

Σε αυτό το καθεστώς τρόμου που θέλουν να μας επιβάλλουν στο δρόμο, στη δουλειά μας, στη ζωή μας, εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. Στήνουμε ορατές και αόρατες επιτροπές αγώνα σε κάθε μαγαζί, μιλάμε με τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους μας, σπάμε το φόβο και τη σιωπή και διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν, αυτά που με αγώνες κατακτήθηκαν. Στηρίζουμε τον αγώνα των απολυμένων συναδελφισσών μας από την επιχείρηση ΘΕΟΛΟΓΟΣ Φ.Θ. και διεκδικούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους καθώς και την ηθική αποκατάσταση τους για τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης και λεκτικών προσβολών. Η εργατική διαφορά έχει οριστεί για τις 13 Μάρτη στις 11 π.μ. στην επιθεώρηση εργασίας στον Πειραιά οδός Καθολικής Εκκλησίας 1.

ΚΑΜΙΑ – ΚΑΝΕΝΑΣ  ΜΟΝΗ – ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑΡΑΧΗ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ/ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

orthostasia.wordpress.com/orthostasia@yahoo.gr

FB: orthostasia/ ορθοστασία εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του εμπορίου

Εργατική Συγκέντρωση : Σάββατο 16/3, 2μμ, εμπορικό πάρκο Ρέντη (Πειραιώς 161-165) |

Εργατική Συγκέντρωση

Σάββατο 16 Μαρτίου 2019, στις 2μμ, στο εμπορικό πάρκο Ρέντη (Πειραιώς 161-165)

Στη συναδελφική αλληλεγγύη η λύση, στους συλλογικούς αγώνες η ελπίδα!

Το 8ωρο, η κυριακάτικη αργία, οι συλλογικές συμβάσεις με αγώνες κατακτήθηκαν και με αγώνες θα τα υπερασπιστούμε!

Ενωμένοι απαντάμε στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες μας!

Τα εργατικά συμφέροντα βάζουμε μπροστά!

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια
syntonistikokyriakes.espivblogs.net  –  syntonistiko_drasis@espiv.net


Πρόσφατες σχετικές ανακοινώσεις:

(από ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ)
Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος by Leroy Merlin
Όταν λέμε 8ωρο, εννοούμε 8ωρο! Νέα ανακοίνωση για την μεθόδευση της Leroy Merlin να επιβάλλει 9ωρο εργασίας

(από ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΔΡΑΣΗΣ)
Στηρίζουμε την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16 Φλεβάρη 2019 (11.30πμ, πλ. Κοραή – Αθήνα)

[στη συνέχεια θα δημοσιεύσουμε και νέες σχετικές ανακοινώσεις]

https://syntonistikokyriakes.espivblogs.net/files/2018/11/syntd062018.jpg